Χρήστος Συμεωνίδης©
Σε μια αποβάθρα τρένου, έναν τόπο μεταφυσικής μετάβασης που λειτουργεί ως πύλη ενός σύγχρονου Άδη: εκεί διαδραματίζεται το παράδοξο έργο της Αργυρώς Βώβου, έργο που φλερτάρει με το παράλογο, την αλληγορία και το είδος της μαύρης κωμωδίας. Η συγγραφέας, εκφράζοντας υπαρξιακές ανησυχίες, αλλά μάλλον και το αδιέξοδο των ανθρώπων της γενιάς της (είναι γεννημένη το 1995), τολμάει να αναρωτηθεί αν αξίζει κανείς να ζει σε αυτόν τον πλανήτη, ή θα ήταν προτιμότερο να εκμηδενιστεί, να ακυρώσει την ίδια του ύπαρξη, να επέμβει στη στιγμή της σύλληψής του και να την αποτρέψει. Ηρωίδα της είναι η Σάνα, μια κοπέλα που επιχερεί να αυτοκτονήσει, αλλά δεν το καταφέρνει γιατί ο θάνατος απεργεί. Έτσι, είναι καταδικασμένη, όσο κρατάει η απεργία, να περιπλανιέται ως νεκροζώντανη˙ σαν παραζαλισμένο κοτόπουλο που συνεχίζει να περπατάει με κομμένο κεφάλι, η Σάνα κρατάει το κεφάλι της (ένα κεφάλι κοτόπουλου) και περιπλανιέται στην αποβάθρα. Εκεί θα συναντήσει τον Μίκυ, έναν ταξιτζή, και τον Φιορ, έναν δραπέτη από τις φυλακές, και θα πραγματοποιήσει ένα ταξίδι στο παρελθόν, όπου θα συναντήσει τη Μάνια, τη γυναίκα που πρόκειται να γίνει η μητέρα της.
Γοητευτικές ιδέες κρύβονται πίσω από το πρωτοπαρουσιαζόμενο έργο που προέκυψε από τη Σχολή Πυροδότησης Θεατρικής Γραφής του θεάτρου Πορεία και αξίζει να σημειωθεί θετικά η απόφαση της συγγραφέα να μεταχειριστεί ένα λοξό τρόπο ώστε να αγγίξει θέματα που πονάνε, από τη διάχυτη απογοήτευση μιας γενιάς μέχρι την πυρηνική σχέση με τη μητέρα. Κατά τη σκηνική του αναβίβαση, όμως, το έργο αποδεικνύεται φτωχότερο από τις προσδοκίες που δημιουργούν οι ιδέες του. Η σκηνοθεσία της Δέσποινας-Ντορίνας Ρεμεδιάκη τονίζει τον παράλογο χαρακτήρα του και ίσως υπερτονίζει το μαύρο και απίθανο χιούμορ του, και οι ηθοποιοί (Χριστίνα Μπρέκου, Φανή Παναγωτίδου, Διονύσης Πιφέας, Αλέξανδρος Σιάτρας) ερμηνεύουν με ζήλο και κέφι. Παρ’ όλ’ αυτά, δεν δημιουργείται επί σκηνής ένα πειστικό -μέσα στον παραλογισμό του- σύμπαν, και τόσο τα πρόσωπα όσο και όσα διακυβεύονται στο έργο μένουν μετέωρα και ανολοκλήρωτα.
Περισσότερες πληροφορίες
Τι θα πει η μάνα σου όταν δει το πτώμα σου
Ο θάνατος απεργεί και η γη έχει γεμίσει με… εν αναμονή νεκρούς. Η Σάνα ανυπομονεί να πεθάνει, έχει δοκιμάσει όλες τις μεθόδους αυτοκτονίας, αλλά όλες έχουν αποτύχει αφήνοντάς τη με ένα γκραν-γκινιόλ «πτώμα». Στην αποβάθρα ενός σταθμού, ο Μίκυ θα της μιλήσει για μια πύλη στον χωροχρόνο, η οποία μπορεί να την οδηγήσει πίσω, στη νύχτα της σύλληψης της. Θα καταφέρει η Σάνα να μπει σε αυτή την τρύπα για να αποτρέψει τη σύλληψή της και να εκμηδενίσει την ύπαρξη της; Ή θα την προλάβει η λήξη της απεργίας; Η απάντηση βρίσκεται κρυμμένη στο σουρεαλιστικό έργο που στάζει μαύρο χιούμορ και λύνεται μέσα στην υπαρξιακή συγκίνηση. Το έργο προέκυψε από τη Σχολή Πυροδότησης Θεατρικής Γραφής του Πορεία.
