Ρέκβιεμ

4

Η τελευταία παράσταση του σκηνοθέτη-auter εμπνέεται από το φαινόμενο των γυναικοκτονιών και το μετουσιώνει σε έργο τέχνης, απόλυτα ενταγμένο στο είδος του θεάτρου που υπηρετεί – ερμηνεύουν σπουδαία η Σοφία Χιλλ και η Αγλαΐα Παππά.

Ρέκβιεμ Κατερίνα Τζιγκοτζίδου©

Ο Θεόδωρος Τερζόπουλος αφήνει για την ώρα τα έργα της αρχαίας τραγωδίας που κυρίως τροφοδοτούν τη δουλειά του, όπως και αυτά του Μπέκετ και του Ίψεν που οδήγησαν στις πρόσφατες εγχώριες και διεθνείς παραστάσεις του, και επιστρέφει στις σκηνικές συνθέσεις με τις οποίες προσέγγισε διαφορετικές όψεις και μοτίβα της εξουσίας ("Alarme", "Amor", "Ανκόρ"), ολοκληρώνοντας ενδεχομένως μια άτυπη τετραλογία. Η τωρινή παράσταση είναι δεμένη, όσο καμία άλλη ίσως, σε ένα χειροπιαστό "εδώ και τώρα", το οποίο όμως στη σκηνή του Άττις γίνεται μοναδικό έργο τέχνης, υπερβαίνει τις δικλείδες ασφαλείας του ρεαλιστικού θεάτρου και τελείται ενώπιόν μας ως μυστικιστική τελετουργία. Στον πυρήνα του "Ρέκβιεμ" βρίσκεται μια πραγματικότητα που ζητάει επιτακτικά την προσοχή μας, οι γυναικοκτονίες – αλλά βέβαια και αυτή η θεματική δεν θα μπορούσε παρά να εκπληρωθεί σε μια παράσταση ενταγμένη απόλυτα στο είδος του θεάτρου που με πάθος, πίστη, ακρίβεια και μαεστρία υπηρετεί ο Τερζόπουλος.

Ρέκβιεμ
Κατερίνα Τζιγκοτζίδου©

Εξήντα λεπτά αντιρεαλιστικής τέχνης συντελούνται επί σκηνής, όπου ελάχιστες σκόρπιες λέξεις ακούγονται, ένα-δυο τραγούδια και ένας διαρκής επώδυνος θρήνος, ένα ρέκβιεμ για τα θύματα. Στηριγμένο στην εικαστικότητα και την τελετουργική αισθητική που διακρίνεται σε σήμα κατατεθέν του σκηνοθέτη, το "Ρέκβιεμ" εκτυλίσσεται ως μια τελετουργική κατάβαση δύο γυναικών στο μαύρο σκοτάδι του θανάτου· γυναικών που θα μπορούσαν να έρχονται από τα βάθη του χρόνου, του αρχαίου δράματος ή της μυθολογίας, έτσι όπως είναι ντυμένες με τα αραχνοΰφαντα μακριά φορέματά τους (τα υπογράφει η Λουκία), αλλά λειτουργούν ως "σύμβολα" κουβαλώντας στα σώματά τους αυτά των δεκάδων, εκατοντάδων γυναικών μετά από αυτές.

Ρέκβιεμ
Κατερίνα Τζιγκοτζίδου©

Πρόκειται για ένα θέαμα απαιτητικό, ίσως, για τους μη μυημένους στο θέατρο του Τερζόπουλου, καθώς στηρίζεται στο ελάχιστο, αν και στην πραγματικότητα το μέγιστο και κυριότερο εργαλείο του θεάτρου: την παρουσία του ηθοποιού. Με ελλειπτική δραματουργία και ακόμη πιο ελλειπτικό λόγο, η παράσταση αντλεί την πυκνότητά της από τη δύναμη της αφαίρεσης και της λιτότητας, όπως και τα προηγούμενα έργα της τετραλογίας, αν και εδώ οι "συνεκτικοί αρμοί" μορφής και περιεχομένου εμφανίζονται ακόμη πιο χαλαροί, στοιχίζοντας στο αποτέλεσμα. Το θέαμα είναι βέβαια ακόμη απαιτητικότερο για τις δύο ερμηνεύτριες, που "μετατρέπονται" σε εκφραστικά εργαλεία φωνής και κίνησης, ενώ συντονίζονται σαν ζώντα μουσικά όργανα οι ίδιες με τη μουσική του Παναγιώτη Βελιανίτη. Η Σοφία Χιλλ και η Αγλαΐα Παππά, δύο ερμηνεύτριες που έχουν πολλαπλώς αποδείξει τις τρομερές τους δυνατότητες, όπως κάνουν και εδώ, είναι καθηλωτικές καθώς διασχίζουν τη βαθιά, σχεδόν άδεια σκηνή, στο κέντρο της οποίας δεσπόζουν δύο μαχαίρια, λίγο πριν ενωθούν σε έναν σφιχτό, όσο και θανατηφόρο τελευταίο χορό-εναγκαλισμό – μια υπενθύμιση του διαρκώς ζητούμενου στο θέατρο: ο/η ουσιαστικά παρών/ούσα επί σκηνής ηθοποιός.

Περισσότερες πληροφορίες

Ρέκβιεμ

  • Σκηνική Σύνθεση
  • Διάρκεια: 60 '

Το τελευταίο μέρος της άτυπης τετραλογίας που υπογράφει ο Θ. Τερζόπουλος για τη σύγκρουση και την εξουσία («Alarme», «Amor», «Ανκόρ») εστιάζει στο ζήτημα των γυναικοκτονιών και έχει τη μορφή ενός σκηνικού έργου τέχνης υψηλής αισθητικής, που υπερβαίνει τις δικλείδες ασφαλείας του ρεαλιστικού θεάτρου. Την τελετουργική κατάβαση των δύο γυναικείων μορφών στο μαύρο σκοτάδι του θανάτου ερμηνεύουν μοναδικά η Αγλαΐα Παππά και η Σοφία Χιλλ.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Ένα γερό "MindFAQ" μάς ετοιμάζει ο Γιάννης Σαρακατσάνης στο "Τζένη Καρέζη"

Ο content creator φέρνει το YouTube υλικό του στο θέατρο και εξερευνά, μαζί με το κοινό, τη δύναμη, τα όρια και τα βραχυκυκλώματα της σκέψης, σε μία διαδραστική παράσταση γεμάτη χιούμορ.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
12/06/2024

Οι πρεμιέρες του Φεστιβάλ Αθηνών για την εβδομάδα 13-19/6

Με τέσσερις νέες παραγωγές και μία σε επανάληψη συνεχίζεται η δεύτερη εβδομάδα του φεστιβάλ στην Πειραιώς 260.

"Τότε, τώρα, πάντα": Ο Σταμάτης Φασουλής μιλάει για την επιθεώρηση του καλοκαιριού στο θέατρο Άλσος

Μιλήσαμε με τον καλλιτέχνη που ενορχηστρώνει σκηνοθετικά, συνυπογράφει και πρωταγωνιστεί με all star θίασο στη νέα επιθεώρηση του θεάτρου Άλσος (από 14/6), ένα είδος που γνωρίζει όσο λίγοι.

Το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου συμπράττει με τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό

Νέο μνημόνιο συνεργασίας υπέγραψαν οι δύο φορείς ανανεώνοντας τη συνεργασία τους για όλους τους χώρους λειτουργίας και εκδηλώσεων του Ελληνικού Φεστιβάλ.

Οι αστέρες των μπαλέτων Μπολσόι χορεύουν σε ένα Grand Gala μπαλέτου χωρίς σύνορα

Δώδεκα κορυφαίοι χορευτές έρχονται στο Λυκαβηττό τον Οκτώβριο για να παρουσιάσουν τις καλύτερες στιγμές από σπουδαία έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου.

Αντωνία Οικονόμου, πώς χορεύουν μέσα σε λευκό καμβά;

Η ανερχόμενη χορογράφος, σκηνοθέτης και performer μιλάει στο "α" με αφορμή τη νέα της δουλειά "Άτιτλον", μια αλληγορία για τον έρωτα, τη σύγκρουση, την μνήμη και το τραύμα με επιρροές από τη ζωγραφική και τη γλυπτική που τοποθετεί το γυναικείο σώμα στο επίκεντρο, η οποία θα παρουσιαστεί στο Σύγχρονο Θέατρο (11-13/6).

"Kill the movement": Η Ίρις Καραγιάν δημιουργεί μια χορογραφία-απάντηση στα βιώματα της εποχής

Για λίγες παραστάσεις θα δούμε στο Palm Tree-MCA τη νέα δουλειά της χορογράφου, η οποία θέτει τους δύο χορευτές της σε ένα φανταστικό περιβάλλον που θυμίζει εικονικό παιχνίδι.