©Patroklos Skafidas
Πόσο εύκολα δραπετεύει το πνεύμα όταν το σώμα είναι φυλακισμένο; Η "Τελευταία έξοδος – Ρίτα Χέιγουορθ" του Στίβεν Κινγκ, η νουβέλα που μας χάρισε το αξέχαστο "Shawshank Redemption", επιστρέφει από τις 16 Οκτωβρίου στο Θέατρο Άνεσις για 2η σεζόν! Σε σκηνοθεσία των αδελφών Δημήτρη και Ορέστη Σταυρόπουλου, καταφέρνει να κερδίσει το ενδιαφέρον όχι μόνο χάρη στη δύναμη της ιστορίας της, αλλά και μέσα από τις ερμηνείες των ηθοποιών της.
Δείτε το Theater Pick:
Στη θεατρική μεταφορά, η φυλακή δεν είναι απλώς ο χώρος όπου εκτυλίσσεται η δράση. Είναι ένας ολόκληρος κόσμος, με τους δικούς του κανόνες, τις σκληρές ισορροπίες και τις μικρές καθημερινές μάχες των ανθρώπων που ζουν μέσα του. Η σκηνοθεσία αποφεύγει να αναπαραγάγει απλώς την κινηματογραφική εικόνα και δίνει έμφαση στην κίνηση, στον ρυθμό και στις σχέσεις μεταξύ των κρατουμένων. Έτσι, η ιστορία αποκτά τη δική της σκηνική ταυτότητα, χωρίς να χάνει τη συγκίνηση και την ανθρωπιά της.
Στην καρδιά της ιστορίας χτυπά η φιλία του Άντι και του Ρεντ, δύο ανθρώπων που αντιμετωπίζουν με διαφορετικό τρόπο τον εγκλεισμό. Ο Νίκος Ψαρράς ερμηνεύει τον Άντι με εσωτερικότητα και ψυχραιμία, αποδίδοντας έναν άνθρωπο που, ακόμη και στις πιο δύσκολες συνθήκες, δεν εγκαταλείπει την αξιοπρέπειά του. Δεν χρειάζεται να υψώσει τον τόνο για να δείξει την αποφασιστικότητά του· η δύναμη του χαρακτήρα του βρίσκεται κυρίως στην επιμονή και στην πίστη του ότι υπάρχει ζωή πέρα από τους τοίχους της φυλακής.
Ο Δημήτρης Παπανικολάου, ως Ρεντ, δίνει μια ερμηνεία με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς παρακολουθούμε έναν άνθρωπο που έχει μάθει να προσαρμόζεται για να επιβιώνει, αλλά δυσκολεύεται πια να φανταστεί μια διαφορετική ζωή. Με τον κυνισμό, το χιούμορ και τις σταδιακές ρωγμές που αφήνει να φανούν στον χαρακτήρα του, αποτυπώνει τη διαδρομή από την παραίτηση προς την ανακάλυψη μιας νέας δυνατότητας.
Η "Τελευταία έξοδος – Ρίτα Χέιγουορθ" μας θυμίζει πώς να σπάμε τους "τοίχους" του φόβου και της συνήθειάς μας
Η σχέση του με τον Άντι είναι η καρδιά της παράστασης: μια φιλία που χτίζεται αργά, μέσα στην καθημερινότητα της φυλακής, και αποκτά ιδιαίτερη αξία ακριβώς επειδή γεννιέται σε έναν χώρο που μοιάζει να μην αφήνει περιθώρια για τίποτα ανθρώπινο.
Σημαντική είναι και η παρουσία των υπόλοιπων ηθοποιών. Ο Μάνος Βακούσης δίνει στον Διευθυντή της φυλακής τη σκληρότητα και την αυταρχικότητα ενός ανθρώπου που έχει ταυτίσει την εξουσία με τον έλεγχο. Από την άλλη, ο Γιάννης Μποσταντζόγλου, ως Μπρουκς, φέρνει στη σκηνή μια από τις πιο ευάλωτες πλευρές της ιστορίας. Ο ηλικιωμένος βιβλιοθηκάριος είναι ένας άνθρωπος που έχει περάσει τόσο μεγάλο μέρος της ζωής του πίσω από τα κάγκελα, ώστε η ελευθερία έξω από αυτά να μοιάζει σχεδόν αδύνατη. Η παρουσία του δίνει στην παράσταση μια ιδιαίτερα ανθρώπινη διάσταση και φωτίζει το τίμημα που μπορεί να έχει ο μακροχρόνιος εγκλεισμός.
Γύρω από τους πρωταγωνιστές, οι έντεκα ηθοποιοί (Γιώργος Ρούφας, Κρις Ραντάνοφ, Βασίλης Μπεσίρης, Αντώνης Χρήστου, Θοδωρής Θεοδωρακόπουλος, Γιάννης Κόραβος, Γιώργος Φασουλάς), της διανομής δημιουργούν ένα σύνολο που λειτουργεί οργανικά.
Ο Νίκος Ψαρράς και ο Δημήτρης Παπανικολάου χτίζουν μια συγκινητική φιλία μέσα στο σκοτάδι
Οι κρατούμενοι δεν αποτελούν απλώς το φόντο της ιστορίας, αλλά μια κοινότητα ανθρώπων με διαφορετικές συμπεριφορές, φόβους και τρόπους επιβίωσης. Αυτή η συλλογική παρουσία δίνει ζωή στον κόσμο της φυλακής και ενισχύει την αίσθηση ότι η ιστορία του Άντι και του Ρεντ αφορά, με διαφορετικό τρόπο, όλους όσοι βρίσκονται γύρω τους.
Η σκηνογραφία της Εύας Μανιδάκη και τα κοστούμια της Αλέγιας Παπαγεωργίου διαμορφώνουν ένα λιτό, αυστηρό περιβάλλον, ενώ οι φωτισμοί του Νίκου Βλασσόπουλου συμβάλλουν στη δημιουργία της κατάλληλης ατμόσφαιρας. Η πρωτότυπη μουσική του Άγγελου Τριανταφύλλου και η κινησιολογία του Κρις Ραντάνοφ συμπληρώνουν τη σκηνική σύνθεση, χωρίς να απομακρύνουν την προσοχή από τους ανθρώπους και όσα συμβαίνουν μεταξύ τους.
Αυτό που μένει από την "Τελευταία έξοδο" είναι τελικά οι άνθρωποί της. Ο Άντι που επιμένει να πιστεύει, ο Ρεντ που μαθαίνει ξανά να ελπίζει, ο Μπρουκς που μας φέρνει αντιμέτωπους με τις συνέπειες μιας ζωής μέσα στον εγκλεισμό. Μέσα από τις ιστορίες τους, η παράσταση θέτει ερωτήματα που ξεπερνούν τα όρια της φυλακής: πόσο ελεύθεροι είμαστε όταν οι συνθήκες μάς περιορίζουν και τι είναι αυτό που μας κρατά όρθιους όταν όλα μοιάζουν χαμένα;
Η δύναμη του έργου βρίσκεται στο γεγονός ότι δεν χρειάζεται να δώσει εύκολες απαντήσεις. Αφήνει την ιστορία και τους χαρακτήρες να κάνουν τη δουλειά τους και υπενθυμίζει πως η ελπίδα δεν είναι πάντα μια μεγάλη, ηρωική πράξη. Μπορεί να είναι η επιμονή να μη χάσεις τον εαυτό σου, η εμπιστοσύνη που χτίζεται ανάμεσα σε δύο ανθρώπους ή η απόφαση να συνεχίσεις να κοιτάζεις προς τα έξω, ακόμη κι όταν γύρω σου υπάρχουν μόνο τοίχοι.
Για ένα νεότερο κοινό, αυτή η ιστορία μπορεί να λειτουργήσει και ως αφορμή να σκεφτούμε τους δικούς μας εγκλεισμούς, όχι απαραίτητα τους κυριολεκτικούς, αλλά εκείνους που δημιουργούν ο φόβος, η συνήθεια και η αίσθηση ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Και αυτό είναι ίσως το πιο ουσιαστικό που έχει να προσφέρει η παράσταση: μια ιστορία που, ακόμη κι όταν τελειώσει, συνεχίζει να σε συνοδεύει.
Προπώληση: more.com
Περισσότερες πληροφορίες
Τελευταία έξοδος – Ρίτα Χέιγουορθ
Η θεατρική μεταφορά του αριστουργήματος του Κινγκ, επιστρέφει για 2η χρονιά στο Θέατρο Άνεσις, μετά τη σαρωτική επιτυχία της. Σε σκηνοθεσία των Αδελφών Σταυρόπουλων ( απόφοιτοι του Τμήματος Σκηνοθεσίας της Σχολής του Εθνικού Θεάτρου), η παράσταση ζωντανεύει έναν σκληρό μικρόκοσμο εγκλεισμού. Η υπόθεση παρακολουθεί τον Άντι, έναν άνδρα που καταδικάζεται άδικα σε ισόβια. Μέσα στη φρίκη της φυλακής, η βαθιά φιλία του με τον Ρεντ γίνεται καταφύγιο. Ένα συγκλονιστικό έργο για τη δύναμη της ψυχής, την αξιοπρέπεια, την ελπίδα και την αδάμαστη πίστη στην ελευθερία.θρωποι.
