Η Όλια Λαζαρίδου, η Μαρία Ζορμπά και η Δανάη Επιθυμιάδου δίνουν ρεσιτάλ και ο υπόλοιπος θίασος αξιοπρόσεκτες ερμηνείες σε αυτό το πολυφωνικό, ιδιαίτερου βάρους έργο του 2003 που έχει λόγο «να ακουστεί» εν έτει 2016.
«Άκουσα πως τα τρία τέταρτα του πληθυσμού της γης θα καταστραφούν. Από άγριους πολέμους, από πείνα, από αρρώστιες, από ναρκωτικά – οι χαμένοι της γης θα καταστραφούν. Για να ζήσουν καλά οι υπόλοιποι μέσα σε ανάκτορα με αλεξίσφαιρα κρύσταλλα, ν’ αντικρίζουν ήσυχα τον πρωινό ήλιο»: έτσι μιλά η Έλσα στο πολυφωνικό και δύσθυμο αυτό δράμα του 2003. «Δεμένη» με τον καιρό συγγραφής του αλλά ίσως, τελικά, μπροστά από αυτόν, η Αναγνωστάκη μας καλεί να ακούσουμε μια ομήγυρη αντιηρωικών προσώπων, η οποία συναντιέται σε ένα βερολινέζικο σπίτι την παραμονή ενός αντιπολεμικού φόρουμ.
Το ίδιο το σπίτι, όμως, γίνεται κι αυτό ένα φόρουμ: ιδιωτικές και συλλογικές αγωνίες και προσδοκίες κατατίθενται μπροστά σε ένα κασετόφωνο με φόντο μια σειρά από ξεκαθαρίσματα (οικογενειακά, ερωτικά κ.ά.). Προφητικές ρήσεις, μικροαστικές κοινοτοπίες, ποιητικές αποστροφές, μεγαλόσχημες δηλώσεις, πολιτικές φαντασιώσεις και καλλιτεχνικές ιδεοληψίες μπλέκονται με τη Ρόζα Λούξεμπουργκ, τον Τ.Σ. Έλιοτ και τον Γιώργο Χειμωνά, με την αποτυχία της επανάστασης, την παγκοσμιοποίηση, την απολιτίκ νιότη, το ρατσισμό και το (τότε) μεταναστευτικό, την αστυνομική βία, το εμπόριο ναρκωτικών και τα νεοελληνικά συμπλέγματα…
Λάτρης και μελετητής της Λούλας Αναγνωστάκη, ο ηθοποιός Μάνος Καρατζογιάννης κάνει με αυτό το έργο ένα διόλου εντυπωσιοθηρικό αλλά και καθόλου ερασιτεχνικό σκηνοθετικό ντεμπούτο. Στέρεη και ήσυχη μοιάζει η παράστασή του, γεμάτη όμως υπόγειους κραδασμούς και δυναμικές – χωρίς μορφολογικά επιτεύγματα αλλά με μεγάλη διεισδυτικότητα στους θεματικούς πυρήνες, τους ρυθμούς και τις υφολογικές διακυμάνσεις του έργου. Η λοξά ρεαλιστική προσέγγισή του θαρρείς και αφουγκράζεται κάτι που έχει πει η ίδια η συγγραφέας: «να διεκδικείς την αξίωση της αυθεντικής ύπαρξης».
Κάπως έτσι, ο Αντριάν Φρίλινγκ περιδινείται σε ανησυχαστικά βουβά σόλο, η σκηνικά ώριμη και αφοπλιστικά φυσική Δανάη Επιθυμιάδη κυριαρχεί, ο Ανδρέας Κοντόπουλος σκιτσάρει το αντιπαθές πορτρέτο ενός ιδεοληπτικού συγγραφέα, ο Μάνος Στεφανάκης παρεμβαίνει καίρια, η Μαρία Ζορμπά θαυματουργεί ακόμη και όταν «μιλά» μόνο με το βλέμμα, ενώ η Όλια Λαζαρίδου, στο σύντομο αλλά σφοδρό πέρασμά της, διαστέλλει τα νοήματα και επικυρώνει την ερμηνευτική της δεινότητα.
ΣΗΜΕΙΟ Χ. Τρικούπη 4, Καλλιθέα, 2109229579. Διάρκεια: 90΄.
Περισσότερες πληροφορίες
Σε σας που με ακούτε
Άνθρωποι προερχόμενοι από διαφορετικούς κόσμους συναντιούνται στο Βερολίνο για να ανακοινώσουν την τελευταία πράξη ενός δράματος χωρίς άλλους θεατές εκτός από τους πρωταγωνιστές του.
