Λουκία Μιχαλοπούλου και Πέγκυ Τρικαλιώτη σε δύο ρόλους ζωής

Η Λουκία Μιχαλοπούλου και η Πέγκυ Τρικαλιώτη ανεβαίνουν φέτος στη σκηνή και υποδύονται δύο εμβληματικούς χαρακτήρες σε δύο ρόλους ζωής. Στο Μικρό Χορν η Λουκία Μιχαλοπούλου ερμηνεύει τον σπουδαίο μονόλογο του Ζαν Κοκτό "Η ανθρώπινη φωνή", ενώ στο θέατρο Αποθήκη η Πέγκυ Τρικαλιώτη μεταμορφώνεται στην πρώτη γυναίκα που βραβεύτηκε με Νόμπελ σε δύο διαφορετικές επιστήμες, τη Φυσική και τη Χημεία, στην παράσταση "Η απολογία της Μαρί Κιουρί".
Μετά τη μεγάλη επιτυχία της παράστασης "Γίδα ή Ποια είναι η Σύλβια;", η Λουκία Μιχαλοπούλου συναντιέται και πάλι φέτος με τον σκηνοθέτη Νικορέστη Χανιωτάκη, ο οποίος την καθοδηγεί στην αναμέτρησή της με την ώριμη ηρωίδα του Ζαν Κοκτό που συνομιλεί στο τηλέφωνο με τον εραστή της, ενώ εκείνος την εγκαταλείπει για να παντρευτεί μια άλλη γυναίκα. Η κάτοχος του θεατρικού βραβείου Μελίνα Μερκούρη (2011) αναμετριέται με έναν ξεχωριστό ρόλο του παγκόσμιου ρεπερτορίου που στο παρελθόν έχουν ερμηνεύσει κάποιες από τις σπουδαιότερες ηθοποιούς παγκοσμίως (Σιμόν Σινιορέ, Ίνγκριντ Μπέργκμαν, Λιβ Ούλμαν, Χούλια Μιχένες, Ντενίζ Ντιβάλ, Ρενάτα Σκότο κ.ά.).

Στο μονόπρακτο που γράφτηκε το 1928 και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά δύο χρόνια αργότερα στην περίφημη Κομεντί Φρανσέζ από την Μπερθ Μποβί, ο έρωτας μετατρέπεται από πηγή ζωής σε ένα καταστροφικό συναίσθημα για την ηρωίδα η οποία βιώνει την έννοια του θανάτου να την περικυκλώνει. Η Λουκία Μιχαλοπούλου δίνει μια αξιομνημόνευτη ερμηνεία. "Ο Νικορέστης Χανιωτάκης, ο οποίος έδωσε το χώρο και δημιούργησε τις προϋποθέσεις για τη συνταρακτική ερμηνεία της Λουκίας Μιχαλοπούλου, που φτάνει σε μια ουσιαστική, χωρίς ίχνος μελοδραματισμού, απόδοση της ηρωίδας του Κοκτό. Ο ερμηνευτικός έλεγχος, η βαθιά εσωτερικότητα που επιδεικνύει, η ενσάρκωση (κυριολεκτικά, καθώς δονεί με το σώμα της ένα κατεξοχήν λογοκρατούμενο έργο), λειτουργούν αφοπλιστικά”, διαβάζουμε στην κριτική του "α”.
Η μετάφραση είναι του Αντώνη Γαλέου, τα σκηνικά και τα κοστούμια της Αρετής Μουστάκα, οι φωτισμοί της Χριστίνας Θανάσουλα και η μουσική επιμέλεια του Γιάννη Μαθέ.

Στην Ελλάδα αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες θεατρικές επιτυχίες της Έλλης Λαμπέτη το 1978, μαζί με δύο ακόμη μονόπρακτα έργα του ίδιου συγγραφέα, την "Ψεύτρα" και "Την έχασα" σε μετάφραση του Μάριου Πλωρίτη, στα οποία όπως λέγεται, η σπουδαία πρωταγωνίστρια έδωσε την καλύτερη ερμηνεία της ζωής της. Η "Ανθρώπινη φωνή" έχει εμπνεύσει την όπερα του Φρανσίς Πουλένκ, "La voix humaine" (1958), το "The telephone" του Τζιαν Κάρλο Μενόττι και την ταινία του Ρομπέρτο Ροσελίνι με την Άννα Μανιάνι, "L’Amore" (1948). Η ταινία του Πέδρο Αλμοδόβαρ "Γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης" είναι επίσης εμπνευσμένη από αυτό το έργο. Η "Ανθρώπινη Φωνή" είναι παράλληλα και ένα προφητικό έργο γιατί σε αυτό ο Κοκτό έχει καταφέρει να αποδώσει στην εντέλεια τη σχέση του ατόμου με το τηλέφωνο, το μέσο επικοινωνίας που καθόρισε έναν νέο τρόπο ζωής δεκαετίες αργότερα.

>>Διαβάστε ολόκληρη την κριτική εδώ

Η Πέγκυ Τρικαλιώτη υποδύεται την πρώτη γυναίκα που βραβεύτηκε με Νόμπελ Χημείας και Φυσικής που στάθηκε κόντρα στα κοινωνικά στερεότυπα στο πρωτότυπο έργο της Ευσταθίας "Η απολογία της Μαρί Κιουρί”, η οποία υπογράφει και τη μουσική. Η Κίρκη Καραλή σκηνοθετεί την παράσταση που βασίζεται στη βιογραφία της Κιουρί και ισορροπεί μεταξύ ιστορικής πραγματικότητας και μυθοπλασίας. Η συγκλονιστική ιστορία ζωντανεύει για τέταρτη συνεχή χρονιά στο θέατρο Αποθήκη με την Πέγκυ Τρικαλιώτη η οποία έχει αποσπάσει δύο θεατρικά βραβεία για την ερμηνεία της σε ένα ρόλο που, όπως φαίνεται, αποδείχθηκε ρόλος ζωής.

Η Ευσταθία βασίστηκε στη βιογραφία που έγραψε η κόρη της Κιουρί, Εύα, για την μητέρα της, φωτίζοντας αληθινές προσωπικές στιγμές της ζωής της. Γράφτηκε έτσι ένα νέο έργο το οποίο τοποθετεί την κορυφαία επιστήμονα του 20ου αιώνα σε μια φανταστική δικαστική αίθουσα όπου διηγείται τη θυελλώδη ζωή της με χιούμορ, συγκίνηση και δύναμη που πηγάζει από την αντισυμβατική προσωπικότητά της, όπου απολογείται για το ερωτικό σκάνδαλο που ξέσπασε στο Παρίσι του 1911 με πρωταγωνίστρια εκείνη κι έναν παλιό μαθητή του άντρα της, Πιέρ Κιουρί. Το περιστατικό τάραξε τόσο πολύ τη γαλλική κοινωνία, που η απονομή του δεύτερου Νόμπελ της καριέρας της αποσιωπήθηκε πλήρως.

Η θεατρική Μαρί Κιουρί καταθέτει την ιστορία της σαν μια απλή καθημερινή γυναίκα από την Πολωνία, από τα πρώτα χρόνια της ζωής της στην υπό τσαρική κατοχή Βαρσοβία και τις σπουδές στη Σορβόννη μέχρι τη ραδιενέργεια και το πρώτο Νόμπελ, μέσα σε μία συνθήκη κατάφωρης αδικίας. Με αυτό τον τρόπο καταφέρνει να αποδείξει πως ο δρόμος των ιδεολόγων του πλανήτη, ειδικά των γυναικών, δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Μαζί με την Πέγκυ Τρικαλιώτη βρίσκονται επί σκηνής η Ιζαμπέλλα Μπαλτσαβιά και ο χορευτής Κωνσταντίνος Παπανικολάου, σε διπλή διανομή με τον Νίκο Σαμουρίδη. Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι της Άσης Δημητρολοπούλου, οι φωτισμοί του Κώστα Τριανταφύλλου και η κίνηση του Κωνσταντίνου Παπανικολάου. Το τραγούδι της παράστασης, "Για πες μου κάτι", ερμηνεύουν η Ευσταθία και η Πέννυ Μπαλτατζή.

Περισσότερες πληροφορίες για την "Ανθρώπινη φωνή" εδώ και για την "Απολογία της Μαρί Κιουρί" εδώ.

Προπώληση μέσω viva.gr για την "Ανθρώπινη φωνή" & για την "Απολογία της Μαρί Κιουρί"