Χρυσάνθη Σπανού
"Οὒτοι συνέχθειν, ἀλλά συμφιλεῖν ἔφυν
μτφρ: Δεν είναι στη φύση μου να μισώ αλλά να αγαπώ"
Ο βραβευμένος σκηνοθέτης Θανάσης Σαράντος (Βραβείο Κάρολος Κουν Σκηνοθεσίας και Ερμηνείας 2023), μετά την επιτυχημένη πορεία του "Οιδίποδα Τύραννου" στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, επιστρέφει στο Θέατρο Ροές με την τραγωδία "Αντιγόνη" του Σοφοκλή. Η παράσταση θα παρουσιαστεί για 12 μόνο παραστάσεις έως τις 10 Φεβρουαρίου με πρωταγωνιστές τους: Θανάση Σαράντο - Κωνσταντίνο Λάγγος (σε διπλή διανομή στο ρόλο του Κρέοντα), Ρωξάνη Καρφή (Αντιγόνη), Γιάννη Κορρέ (Αίμων, Παιδί Τειρεσία, Χορός), Γιάννη Χαρτοδιπλωμένο (Τειρεσίας, Χορός), Παναγιώτη Παπαδούλη (Φύλακας, Εξάγγελος, Χορός), Γαλάτεια Μαυρομάτη (Ισμήνη, Ευριδίκη, Χορός), Βαγγέλη Μάγειρο (Άγγελος, Χορός). Μουσικός επί σκηνής (κρουστά): Ιάκωβος Παυλόπουλος.
Με οδηγό τη διαχρονική μετάφραση του Μίνωα Βολανάκη, τη συμμετοχή ενός δυναμικού πολυμελούς θιάσου και ζωντανής μουσικής επί σκηνής, ο Σαράντος τοποθετεί τη δράση στη δεκαετία του ’70, μετατρέποντας την αρχαία τραγωδία σε ένα πολιτικό θρίλερ κινηματογραφικού ρυθμού.
"Είχε άραγε κάπου δίκιο η Αντιγόνη — ή είχε εξ ολοκλήρου δίκιο;
Και είχε άραγε ο Κρέων κάποιο άδικο — ή ήταν εξ ολοκλήρου άδικος;"
Λίγα λόγια για το έργο
Μετά τον εμφύλιο πόλεμο, ο Κρέων αποφασίζει να τιμήσει με ταφή τον Ετεοκλή, έναν από τους γιούς του Οιδίποδα, και να απαγορεύσει την ταφή του Πολυνείκη, χαρακτηρίζοντάς τον προδότη της Θήβας. Η Αντιγόνη αρνείται να υπακούσει στο διάταγμα και προχωρά στην ταφή του αδελφού της, οδηγώντας σε μετωπική σύγκρουση ανάμεσα στον νόμο της εξουσίας και τον νόμο της συνείδησης — μια σύγκρουση που ανεπόφεκτα θα καταλήξει στην καταστροφή.
Σημείωμα Σκηνοθέτη
Στην "Αντιγόνη" συγκρούονται μετωπικά δύο κόσμοι: από τη μία τα δικαιώματα της οικογένειας και από την άλλη οι αδιασάλευτες προσταγές της πολιτείας. Ποιο όμως δίλημμα θα μπορούσε να προκαλέσει στον Αθηναίο πολίτη της δημοκρατίας του 5ου αιώνα π.Χ. η απολύτως αναρχική πράξη μιας γυναίκας που επικαλείται τους θεϊκούς νόμους απέναντι στο ιερό δίκαιο της πόλης, το οποίο εκπροσωπεί ο κυβερνήτης της; Και πώς όφειλε να σταθεί ο άρχοντας όταν ο νόμος παραβιάζεται όχι απλώς από έναν πολίτη, αλλά από συγγενή του;
Τι παράδειγμα θα έδινε ο Κρέων για τη διατήρηση της τάξης σε μια πόλη που προσπαθεί να ανασυγκροτηθεί μετά από πολέμους, λοιμούς και βαθιές πληγές — και μάλιστα σε ένα κρίσιμο μεταβατικό στάδιο, έπειτα από την ανόσια και καταραμένη πράξη του προγενέστερου βασιλιά, του Οιδίποδα; Σε ποιο βαθμό μπορεί ο σύγχρονος θεατής του 21ου αιώνα να ταυτιστεί πραγματικά με την αποστολή του Κρέοντα, που υπερασπίζεται τις αξίες της ισονομίας και της θεσμικής δικαιοσύνης; Αποδεικνύεται ικανός να σταθεί μέχρι το τέλος στο ύψος των περιστάσεων του δημοκρατικού πολιτεύματος ή ολισθαίνει σταδιακά προς το επικίνδυνο μονοπάτι της τυραννίας;
Αυτά τα κρίσιμα ερωτήματα μας δίνει την ευκαιρία να διερευνήσουμε σε βάθος η εμβληματική τραγωδία του Σοφοκλή, με έναν οκταμελή θίασο και έναν μουσικό επί σκηνής, και με οδηγό την αξεπέραστη μετάφραση του Μίνωα Βολανάκη. Η παράσταση αυτή αποτελεί τη συνέχεια της πρώτης μας εργασίας πάνω στο αρχαίο δράμα με το έργο του ίδιου ποιητή "Οιδίπους Τύραννος"".
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Αντιγόνη
Ο Θ. Σαράντος προσεγγίζει το σοφόκλειο δράμα φωτίζοντας το διάλογο ανάμεσα στην ατομική συνείδηση και τη συλλογική ηθική, τη σύγκρουση εξουσίας και ελευθερίας. Αντιμέτωπος με τις συνέπειες ενός εμφυλίου, ο Κρέων διατάζει να μην ταφεί ο Πολυνείκης, εφόσον ηγήθηκε της εξέγερσης κατά της Θήβας. Η απόφαση αυτή υπογραμμίζει την πεποίθησή του ότι η αφοσίωση στο κράτος είναι υψίστης σημασίας και η προδοσία πρέπει να τιμωρείται αυστηρά, ώστε να διατηρείται η κοινωνική σταθερότητα. Οι πράξεις του μπορούν να θεωρηθούν δικαιολογημένες, αν τις δει κανείς υπό το πρίσμα της πραγματιστικής διακυβέρνησης και της ανάγκης διατήρησης της πολιτειακής τάξης. Πού βρίσκονται, όμως, τα όρια ανάμεσα στην ηθική ευθύνη και την πολιτική εξουσία; Πώς εξασφαλίζεται άραγε η διαρκής δημοκρατία;
