Η σεζόν 2026-27 στο Εθνικό Θέατρο αναμένεται να ξεκινήσει δυναμικά στο Κτίριο Τσίλερ με τρεις επιτυχημένες θεατρικές παραστάσεις σε επανάληψη. Οι προπωλήσεις των εισιτηρίων έχουν ήδη ανοίξει. Τον Οκτώβριο επιστρέφει με ανανεωμένο θίασο η "Ιεροτελεστία" του Γκιγιόμ Πουά, σε σκηνοθεσία του Χρήστου Θεοδωρίδη, όπου ο θάνατος γίνεται αφετηρία για μια γιορτή της ζωής μέσα από πραγματικές μαρτυρίες (Νέα Σκηνή "Νίκος Κούρκουλος", από 1 Οκτωβρίου). Το ίδιο ισχύει και για το "Kontakthof" που παρακολούθησαν περισσότεροι από 13.000 θεατές. Την σκηνική αναβίωση ενός από τα πιο εμβληματικά έργα της Πίνα Μπάους, που φέρνει ξανά την αυθεντική πνοή του θεάτρου Tanztheater Wuppertal στην Αθήνα, με τη συμμετοχή 22 ξεχωριστών ερμηνευτ(ρι)ών από την Ελλάδα (Κεντρική Σκηνή, από 7 Οκτωβρίου 2026), ενώ ο κατά 'Έκτορα Λυγίζο "Βυσσινόκηπος", αναδεικνύει τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στο δράμα και την κωμωδία μπροστά σε έναν κόσμο που αλλάζει, μέσα από το εμβληματικό έργο του 'Άντον Τσέχοφ (από 28 Νοεμβρίου 2026).
Τρεις ξεχωριστές παραγωγές, τρεις διαφορετικοί σκηνικοί κόσμοι, τρεις διακριτές θεατρικές γλώσσες, που φωτίζουν από διαφορετικές οπτικές τις αντιφάσεις, τις σχέσεις, τις απώλειες και τις διαρκείς αναζητήσεις της ανθρώπινης ύπαρξης.
"Ιεροτελεστία" | Πρεμιέρα 1 Οκτωβρίου 2026
Νέα Σκηνή "Νίκος Κούρκουλος"
Αντλώντας έμπνευση από 300 συνεντεύξεις που πάρθηκαν μεταξύ 2020 και 2021, μια περίοδο αυξημένης συλλογικής μοναξιάς, ο δημοφιλής Γάλλος θεατρικός συγγραφέας Γκιγιόμ Πουά και δραματουργός γράφει την "Ιεροτελεστία" (Un Sacre), υφαίνοντας ένα χρονικό απώλειας που, μέσα από "μικρές" ιστορίες ανθρώπων, καταλήγει στη "μεγάλη" Ιστορία της ανθρωπότητας.
Αναγνωρίζοντας το θέατρο ως ιεροτελεστία της πραγματικότητας και ενισχύοντας το σκηνικό συμβάν με ζωντανή μουσική επί σκηνής, η παράσταση, του Χρήστου Θεοδωρίδη, μετά τη θερμότατη υποδοχή που της επιφύλαξε το κοινό, επιστρέφει ως μια συλλογική ανάσα, μια αναπόφευκτη και φωτεινή μαρτυρία της ανθρώπινης ζωής. "Γιατί το μόνο που μπορείς να κάνεις στον κόσμο που έχουμε φτιάξει, είναι να συνεχίσεις να υπάρχεις. Η ύπαρξη ως επανάσταση, λοιπόν".
Η μετάφραση του έργου είναι της Δήμητρας Κονδυλάκη, ενώ τη δραματουργική επεξεργασία υπογράφουν ο Χρήστος Θεοδωρίδης και η Ιζαμπέλα Κωνσταντινίδου. Τη μουσική επιμέλεια ανέλαβε επίσης ο Χρήστος Θεοδωρίδης. Τα σκηνικά σχεδίασαν ο Λουκάς Μπάκας και η Φιλάνθη Μπουγάτσου, τα κοστούμια ο Άγγελος Μέντης, τη χορογραφία η Ξένια Θεμελή και τους φωτισμούς ο Τάσος Παλαιορούτας.
Επί σκηνής εμφανίζονται, με αλφαβητική σειρά, οι Ελευθερία Αγγελίτσα, Χαράλαμπος Αθανασόπουλος, Ειρήνη Δάμπαση, Γιώργος Εξακοΐδης, Κωνσταντίνος Κρομμύδας, Θάνος Μαγκλάρας, Χρήστος Τζον Μούσλλι, Μαρία Μπαγανά, Ανδρέας Νάτσιος, Ηλίας Σγουραλής, Θεοδώρα Τζήμου και Θωμάς Τσακνάκης.
"Kontakthof" | Πρεμιέρα 9 Οκτωβρίου 2026
Κεντρική Σκηνή
Τριανταεπτά χρόνια μετά την πρώτη παρουσίασή του στο Ηρώδειο, τον Σεπτέμβριο του 1988, από το Tanztheater Wuppertal, η παράσταση παρουσιάζεται στο Εθνικό Θέατρο με 22 ξεχωριστούς ερμηνευτές και ερμηνεύτριες από την Ελλάδα, 21 έως 55 χρόνων, που επιλέχθηκαν ειδικά για αυτή την παραγωγή. "Το Kontakthof", είχε πει η Πίνα Μπάους, "είναι ένας τόπος όπου συναντιούνται άνθρωποι που αποζητούν επαφή. Να φανερώσεις τον εαυτό σου, να τον αρνηθείς. Με φόβους. Επιθυμία. Απογοητεύσεις. Απελπισία. Πρώτες εμπειρίες. Πρώτες απόπειρες. Τρυφερότητα και ό,τι προκύπτει απ’ αυτή — αυτό ήταν σημαντικό θέμα στο έργο".
Ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Θανάσης Ακοκκαλίδης, Αλέξανδρος Βαρδαξόγλου, Βίκυ Βολιώτη, Κατερίνα Γεβετζή, Δημήτρης Γεωργιάδης, Μαριλένα Δάρα, Δάφνη Δρακοπούλου, Νίκος Ζιάζιαρης, Πύρρος Θεοφανόπουλος, Ναταλία Καλογεροπούλου, Δημήτρης Κολλιός, Μελίνα Κόντη, Νίκος Κουσούλης, Νίκος Λεκάκης, Δημήτρης Μανδρινός, Ιωάννης Μπάστας, Αλεξάνδρα Όσπιτση, Εβίνη Παντελάκη, Έλσα Σίσκου, Βασιάνα Σκοπετέα, Σάνια Στριμπάκου, Μαρία Χανδρινού.
Τη σκηνική αναβίωση επιμελούνται καλλιτεχνικά οι Josephine Ann Endicott, μέλος της αρχικής διανομής του 1978 και επί χρόνια στενή συνεργάτιδα της Bausch, και ο Δάφνις Κόκκινος, μέλος του Tanztheater Wuppertal από το 1993, σε συνεργασία με την Anne Martin και τον Scott Jennings, διευθυντές προβών του Foundation. Την εξαιρετική μουσική της παράστασης μας έχουν χαρίσει οι σπουδαίοι Charlie Chaplin, Anton Karas, Nino Rota, Jean Sibelius κ.ά.
Τα σκηνικά και τα κοστούμια της πρωτότυπης παραγωγής φέρουν την υπογραφή του Rolf Borzik. Για την παρουσίαση της παράστασης στο Εθνικό Θέατρο, την προσαρμογή του σκηνικού ανέλαβε η Gerburg Stoffel, την προσαρμογή των κοστουμιών η Petra Leidner, ενώ την προσαρμογή των φωτισμών πραγματοποίησαν οι Roger Irman και Jo Verlei, στη μνήμη του τελευταίου. Οι ελληνικές μεταφράσεις των κειμένων που ακούγονται στην παράσταση είναι του Γιώργου Δεπάστα.
"Ο βυσσινόκηπος" | Πρεμιέρα 28 Νοεμβρίου 2026
Κεντρική Σκηνή
Με όχημα την εξαιρετική μετάφραση της Χρύσας Προκοπάκη και με όρους ενός ιδιότυπου "μουσικού ρεαλισμού", η ιλαρή και συγχρόνως σπαρακτική αυτή τραγικωμωδία μιλά για την αέναη προσπάθεια του ανθρώπου να εξορκίσει τον τρόμο της αβύσσου και του άπειρου, τη σιωπή και το κενό, που ανά πάσα στιγμή απειλούν να τον αφανίσουν. Με τη δράση να τοποθετείται εξ ολοκλήρου στο καθιστικό/σέρα μιας ρωσικής ντάτσας, "Ο βυσσινόκηπος", το τσεχοφικό κύκνειο άσμα, παρουσιάζεται ως ένα κατεξοχήν έργο συνόλου, 41 χρόνια μετά το τελευταίο του ανέβασμα από το Εθνικό Θέατρο, σε διασκευή και σκηνοθεσία του ‘Έκτορα Λυγίζου.
Διαβάστε Επίσης
Στην παράσταση συμμετέχουν, με αλφαβητική σειρά, οι Γιώργος Ζιάκας, Γιάννης Κλίνης, Σοφία Κόκκαλη, Έκτορας Λυγίζος, Υβόννη Μαλτέζου, Μαρία Μοσχούρη, Αμαλία Μουτούση, Γιάννης Παπαδόπουλος, Κατερίνα Πατσιάνη και Φοίβος Συμεωνίδης.
Τα σκηνικά υπογράφει η Μυρτώ Λάμπρου, τα κοστούμια η Άλκηστη Μάμαλη, ενώ τη μουσική σύνθεση και μουσική προσαρμογή ανέλαβε η Λίνα Ζάχαρη. Τη συνεργασία στην κίνηση και τη χορογραφία υπογράφει ο Δημήτρης Μυτιληναίος, τους φωτισμούς ο Δημήτρης Κασιμάτης και τον σχεδιασμό ήχου ο Brian Coon.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Kontakthof
Σκηνική αναβίωση του εμβληματικού έργου της σπουδαίας χορογράφου Πίνα Μπάους με ελληνικό θίασο, το οποίο παρουσιάζεται ξανά στην Ελλάδα, 37 χρόνια μετά το πρώτο ανέβασμα στο Ηρώδειο από το Tanztheater Wuppertal. Η παράσταση τελεί υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση των Josephine Ann Endicott, μέλους της αρχικής διανομής του 1978 και επί χρόνια βοηθού της Μπάους, και του Δάφνι Κόκκινου, μέλους του Tanztheater Wuppertal και επίσης βοηθού της Μπάους από το 1993, σε συνεργασία με την Anne Martin — επίσης μέλος της αρχικής διανομής — και τον Scott Jennings, διευθυντές προβών του Foundation. Στην παράσταση συμμετέχουν 23 ξεχωριστοί ερμηνευτές και ερμηνεύτριες από την Ελλάδα, από 21 έως 55 χρόνων, που επιλέχθηκαν ειδικά γι’ αυτή την παραγωγή. Το «Kontakthof» αναδεικνύει τη δύναμη, την ευαισθησία και την ανθρώπινη αλήθεια που καθιστούν το έργο της διαχρονικό και αναντικατάστατο στο παγκόσμιο χορευτικό ρεπερτόριο.
Ιεροτελεστία
Η ύπαρξη λογίζεται ως πράξη επανάστασης στο έργο του Γάλλου συγγραφέα που αντλεί από συνεντεύξεις που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Ανεβαίνει σε μια παράσταση για τη θνητότητα, την απώλεια και ταυτόχρονα μία παρέλαση ανθρωπινότητας, μια γιορτή της ζωής με ζωντανή μουσική επί σκηνής. Πάνω σε μια ιδέα της Γαλλίδας σκηνοθέτριας θεάτρου και όπερας Lorraine de Sagazan, υφαίνεται το έργο - χρονικό απώλειας που – μέσα από «μικρές» ιστορίες ανθρώπων – καταλήγει στη «μεγάλη» Ιστορία της ανθρωπότητας. Ιστορίες θανάτου ανθρώπων που αγαπήθηκαν παθιασμένα, που θυσιάστηκαν για τους άλλους, που ταξίδεψαν στην άλλη άκρη της θάλασσας για ένα καλύτερο μέλλον, που τους έκλαψαν ή που δεν τους αναζήτησε κανείς. Η σκηνική προσέγγιση του Χρήστου Θεοδωρίδη ακολουθεί τη λογική συνεντεύξεων του συγγραφέα, προσθέτοντας στο τελικό αποτέλεσμα και τρεις νέες ιστορίες εμπνευσμένες από την ελληνική πραγματικότητα των τελευταίων χρόνων, γραμμένες από την τακτική συνεργάτιδα του σκηνοθέτη, Ιζαμπέλα Κωνσταντινίδου. Σε μια εποχή στην οποία ο θάνατος περνάει απαρατήρητος, σχεδόν αδιάφορος, που η απώλεια οφείλει να βιώνεται γρήγορα και ο πόνος δεν επιτρέπεται, το έργο του Γκιγιάμ Πουά έρχεται να μας θυμίσει ότι το τέλος της ζωής είναι ένα φυσικό μέρος της.
Ο βυσσινόκηπος
Μετά από 41 χρόνια παρουσιάζεται στο Εθνικό Θέατρο το τσεχοφικό κύκνειο άσμα – η σπαρακτική αυτή τραγικωμωδία που μιλά για την αέναη προσπάθεια του ανθρώπου να εξορκίσει τον τρόμο της Αβύσσου και του Άπειρου, τη σιωπή και το κενό, που ανά πάσα στιγμή απειλούν να τον αφανίσουν. Το αριστούργημα της παγκόσμιας δραματουργίας αναφέρεται με οδυνηρή ελαφρότητα σ’ ένα ανέμελο παρόν, που συμπιέζεται ασφυκτικά ανάμεσα σε ένα νοσταλγικά εξωραϊσμένο παρελθόν και σε ένα τραγικά αβέβαιο μέλλον. Τα μέλη μιας «ευρύτερης οικογένειας» ξαναβρίσκονται μετά από χρόνια στο γερασμένο πια – και υποθηκευμένο – σπίτι τους. Όλες και όλοι γνωρίζουν μέσα τους πως είναι η τελευταία ευκαιρία να ξαναζήσουν παρέα την ανακούφιση της οικειότητας που τους ενώνει, αλλά και να αποχαιρετίσουν όλα αυτά που, ακόμα και την ώρα που τα βιώνουν, αισθάνονται πως είναι ήδη παρελθόν. Οι ιδιοκτήτες του βυσσινόκηπου, πνιγμένοι στα χρέη και στις αυταπάτες τους, αρνούνται να δεχτούν πως το κτήμα χάνεται και πως ο κόσμος γύρω, αλλάζοντας δραματικά, τους ξεπερνά. Όπως, λίγο πολύ, και όλα τα πρόσωπα του έργου, επιλέγουν να γαντζωθούν από την ξεγνοιασιά μιας αιώνιας παιδικότητας, αναβάλλοντας πεισματικά την ενηλικίωσή τους.
