Τι μένει από έναν άνθρωπο όταν η εικόνα του έχει γίνει σύμβολο; Πόσο εύκολο είναι να ξεχωρίσεις τον Ernesto Guevara από τη διάσημη φωτογραφία με τον μπερέ, από το πρόσωπο που τυπώθηκε σε μπλουζάκια, αφίσες και βιβλία; Εκεί ακριβώς μοιάζει να ξεκινά η "El Che - Teatro", η παράσταση του Βασίλη Κυριάκου, σε σκηνοθεσία Γιάννη Σταματίου.
Ο Κυριάκου ζωντανεύοντας τον Τσε, τον πλησιάζει σαν έναν άνθρωπο που θέλει να ξανασυναντήσει: τον γιατρό, τον ταξιδιώτη, τον αναγνώστη, τον συγγραφέα, τον επαναστάτη, αλλά και εκείνον που κουβαλούσε τις αντιφάσεις, τις εμμονές και τα όνειρά του. Η σκηνική του συνάντηση με τον Guevara μοιάζει περισσότερο με μια προσωπική συνομιλία παρά με μια ιστορική αναπαράσταση. Άλλωστε, όπως σημειώνει ο ίδιος ο ηθοποιός, η σχέση του με τον Τσε περνά και μέσα από την ισπανική γλώσσα, το αργεντίνικο τάνγκο και την ισπανόφωνη λογοτεχνία που τόσο αγαπούσε ο Guevara.
Τώρα, 59 χρόνια μετά τον θάνατό του και 98 από τη γέννησή του, η παράσταση επιστρέφει στην Αθήνα σε μια ιδιαίτερη εκδοχή: για πρώτη φορά παρουσιάζεται στα ισπανικά, τη γλώσσα του προσώπου που ενσαρκώνει, με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους.
Από τις 8 Οκτωβρίου, στο Θέατρο Nous, ο Βασίλης Κυριάκου θα ξαναφορέσει τον μπερέ του Τσε, όχι για να αναπαραστήσει έναν μύθο, αλλά για να ψάξει τον άνθρωπο πίσω από αυτόν. Και ίσως εκεί βρίσκεται η μεγαλύτερη γοητεία της παράστασης: στην προσπάθεια να θυμηθούμε πως πίσω από κάθε σύμβολο υπήρξε κάποτε ένας άνθρωπος που ονειρεύτηκε, αμφισβήτησε, αγωνίστηκε και επέλεξε να ζήσει σύμφωνα με όσα πίστευε.
Στο σημείωμα για την παράσταση διαβάζουμε: "Η παράσταση για την ζωή του Che και της Κουβανικής επανάστασης θα ταξιδέψει μέχρι την Αργεντινή και την Κούβα. "Τα γεγονότα είναι πεισματάρικα” και ο Ιμπεριαλισμός βγάζει ξανά το δηλητήριο του στους λαούς του κόσμου. Το δηλητήριό του σε Παλαιστίνη, Ιράν και στην αγαπημένη Κούβα. Μια παρακαταθήκη, παρά το ασφυκτικό εμπάργκο, που στέκει αγέρωχα σε πολλά επίπεδα! Στο πεδίο της διεθνιστικής αλληλεγγύης στους λαούς του κόσμου, στο καλύτερο σύστημα παιδείας σύμφωνα με την UNESCO και στο πιο αλτρουιστικό σύστημα υγείας στον κόσμο".
