Πάτροκλος Σκαφίδας©
Η κλασική ιταλική κωμωδία του Κάρλο Γκολντόνι ζωντανεύει με ευρηματικότητα και κέφι στη σκηνή ως μουσικοθεατρικό θέαμα, με τη σκηνοθεσία του Γιάννη Κακλέα και την πρωτότυπη σύνθεση του Δημήτρη Παπαδημητρίου να της χαρίζουν φρέσκια πνοή.
Κεντρική ηρωδία είναι η Μιραντολίνα, ιδιοκτήτρια ενός πανδοχείου, σπιρτόζα και ικανή, που ξέρει να χειρίζεται τόσο την επιχείρησή της όσο και τους άνδρες που την πολιορκούν. Στο πανδοχείο της διαμένουν ένας κόμης και ένας χρεωκοπημένος μαρκήσιος, οι οποίοι προσπαθούν –μάταια– να κερδίσουν τον έρωτά της. Από την άλλη, το ενδιαφέρον της ίδιαςκινητοποιεί ο κυνικός Κόμης Ριπαφράτα, που δηλώνει ανοιχτά την απέχθειά του προς τις γυναίκες. Η πρόκληση αυτή ωθεί τη Μιραντολίνα σε ένα παιχνίδι στρατηγικής, προκειμένου να κλονίσει την πεποίθηση του Κόμη.
O Γιάννης Κακλέας βάζει τη δική του χαρακτηριστική σφραγίδα και μαζί με τον Δημήτρη Παπαδημητρίου, που υπογράφει την πρωτότυπη μουσική σύνθεση, μεταμορφώνουν το έργο σε ένα σύγχρονης προβληματικής μουσικοθεατρικό θέαμα, που εκτελείται επί σκηνής με ζωηράδα και κέφι. Στον κεντρικό ρόλο η Βερόνικα Δαβάκη και δίπλα της ο Ιβάν Σβιτάιλο ερμηνεύουν με δυναμισμό αυτή την κλασική κωμωδία για τον έρωτα, την κοινωνική φιλοδοξία και τα παιχνίδια εξουσίας ανάμεσα στα φύλα.
Διαβάστε περισσότερα στην κριτική του "α":
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Locandiera
Ο Γ. Κακλέας ανεβάζει μια φρέσκια εκδοχή της κλασικής ιταλικής κωμωδίας για τον έρωτα, τη σύγκρουση των φύλων και τις κοινωνικές συμβάσεις, που καυτηριάζει κάθε εποχή και σατιρίζει την ανδρική αλαζονεία και τον μισογυνισμό, με έντονα μουσικό χαρακτήρα, χορό και τραγούδι. Οι καταιγιστικές ανατροπές διαδέχονται η μία την άλλη στην ιστορία της ανεξάρτητης και δυναμικής Μιραντολίνας, ιδιοκτήτριας ενός πανδοχείου, η οποία χειραγωγεί με τη γοητεία της τους ευγενείς πελάτες της. Μια γυναίκα που αμφισβητεί, αντιστέκεται και ανατρέπει τους κανόνες, σε μια παράσταση όπου το χιούμορ συναντά τη διεισδυτική ματιά πάνω στις ανθρώπινες σχέσεις και τον κοινωνικό ρόλο της γυναίκας. Παράλληλα ειρωνεύεται την υπεροψία μιας τάξης που αντλεί δύναμη από τον πλούτο και τα αξιώματα, προβάλλοντας τη Μιραντολίνα, μια γυναίκα από τον λαό, αυτόνομη και εργαζόμενη, χωρίς οικονομική ή συναισθηματική εξάρτηση από άνδρα, ως ανώτερη σε ευφυΐα και ικανότητες. Όταν η Μιραντολίνα αμφισβητείται από έναν μισογύνη, επιδιώκει να τον κάνει να την ερωτευτεί, χρησιμοποιώντας την εξυπνάδα και την ευφυΐα της.
