Γιάννης Κουσκούτης©
"Ιεροτελεστία"
Σε 300 συνεντεύξεις που πάρθηκαν κατά την περίοδο της πανδημίας βάσισε ο Γκιγιέμ Πουά το έργο του, υφαίνοντας ένα χρονικό απώλειας που, μέσα από "μικρές" ιστορίες ανθρώπων, καταλήγει στη "μεγάλη" Ιστορία της ανθρωπότητας. Θα το δούμε από τον Χρήστο Θεοδωρίδη και έναν δεκατριαμελή θίασο (Νέα Σκηνή Εθνικού, από 28/1).
"Η πιο υπέροχη χειρότερη του κόσμου"
Ο Προμηθέας Αλειφερόπουλος σκηνοθετεί το νέο έργο της Φωτεινής Αθερίδου, μία υπαρξιακή κωμωδία για τρεις ηθοποιούς (Χριστίνα Χειλά-Φαμέλη, Μιχάλης Τιτόπουλος, Φωτεινή Αθερίδου). Ηρωίδα είναι μία νεαρή γυναίκα, που επιχερεί να επιβιώσει στην εργασιακή, ερωτική και οικογενειακή παράνοια της σύγχρονης πραγματικότητας. Τη μουσική υπογράφουν οι Σκιαδαρέσες (Ιλίσια-Βολανάκης, από 29/1).
"𝗞iller Joe"
Μεταξύ μαύρης κωμωδίας και ψυχολογικού θρίλερ, το έργο του Τρέισι Λετς ρίχνει μια αμείλικτη ματιά στην ανθρώπινη απελπισία, τη βία και στο πώς η οικογένεια μπορεί να γίνει το πιο επικίνδυνο μέρος στον κόσμο. Αφηγείται το σχέδιο μίας εξαθλιωμένης οικογένειας για την επιβίωση και το σκηνοθετεί ο Αναστάσης Κολοβός (Αλκμήνη, από 30/1).
Ελίνα Γιουνανλή©
"Οι καρέκλες"
Στο Θέατρο του Νέου Κόσμου συναντιούνται δύο ιδιοσυγκρασιακοί ηθοποιοί της νεότερης γενιάς. Ο Πάνος Παπαδόπουλος και η Μαρία Διακοπαναγιώτου σκηνοθετούν και ερμηνεύουν το υπαρξιακό μονόπρακτο του Ιονέσκο. Πρωταγωνιστεί ένα ηλικιωμένο ζευγάρι που ζει σε ένα απομονωμένο νησί, περιμένοντας, μάταια, την άφιξη κάποιων καλεσμένων (από 30/1).
Περισσότερες πληροφορίες
Ιεροτελεστία
Η ύπαρξη λογίζεται ως πράξη επανάστασης στο έργο του Γάλλου συγγραφέα που αντλεί από συνεντεύξεις που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Ανεβαίνει σε μια παράσταση για τη θνητότητα, την απώλεια και ταυτόχρονα μία παρέλαση ανθρωπινότητας, μια γιορτή της ζωής με ζωντανή μουσική επί σκηνής. Πάνω σε μια ιδέα της Γαλλίδας σκηνοθέτριας θεάτρου και όπερας Lorraine de Sagazan, υφαίνεται το έργο - χρονικό απώλειας που – μέσα από «μικρές» ιστορίες ανθρώπων – καταλήγει στη «μεγάλη» Ιστορία της ανθρωπότητας. Ιστορίες θανάτου ανθρώπων που αγαπήθηκαν παθιασμένα, που θυσιάστηκαν για τους άλλους, που ταξίδεψαν στην άλλη άκρη της θάλασσας για ένα καλύτερο μέλλον, που τους έκλαψαν ή που δεν τους αναζήτησε κανείς. Η σκηνική προσέγγιση του Χρήστου Θεοδωρίδη ακολουθεί τη λογική συνεντεύξεων του συγγραφέα, προσθέτοντας στο τελικό αποτέλεσμα και τρεις νέες ιστορίες εμπνευσμένες από την ελληνική πραγματικότητα των τελευταίων χρόνων, γραμμένες από την τακτική συνεργάτιδα του σκηνοθέτη, Ιζαμπέλα Κωνσταντινίδου. Σε μια εποχή στην οποία ο θάνατος περνάει απαρατήρητος, σχεδόν αδιάφορος, που η απώλεια οφείλει να βιώνεται γρήγορα και ο πόνος δεν επιτρέπεται, το έργο του Γκιγιάμ Πουά έρχεται να μας θυμίσει ότι το τέλος της ζωής είναι ένα φυσικό μέρος της.
Η πιο υπέροχη χειρότερη του κόσμου
Μια καταιγίδα σκέψεων, νεύρων και γέλιου χωρίς φίλτρα, είναι η υπαρξιακή κωμωδία που μιλάει για το άγχος, τις εμμονές, τις συγκρίσεις, το θεϊκό και το φρικτό σεξ, τα χάπια για την ακμή και την παρακμή. Κεντρική ηρωίδα είναι η Αγάπη. Προσπαθεί να επιβιώσει σε δουλειές που στραβώνουν, σε σχέσεις που μπλέκουν, σε σώματα που δεν συνεργάζονται, σε μυαλά που δεν το βουλώνουν ποτέ. Από τη σκηνή περνάνε σαν φλας οι άνθρωποι που τη διαμόρφωσαν: γονείς, φίλοι, έρωτες, ψυχολόγοι και θεραπευτές.
Killer Joe
Το πολυβραβευμένο έργο με φόντο τον αμερικανικό νότο, ρίχνει μια αμείλικτη ματιά στην ανθρώπινη απελπισία, τη βία, την εξουσία και στο πώς η οικογένεια μπορεί να γίνει το πιο επικίνδυνο μέρος στον κόσμο. Σε ένα προάστιο του Τέξας, η οικογένεια Σμιθ ακροβατεί ανάμεσα στην εξαθλίωση και την απόγνωση. Το σχέδιό τους; Να εισπράξουν την ασφάλεια ζωής της μητέρας. Μόνο που τίποτα δεν πάει όπως το ονειρεύτηκαν. Κάθε τους κίνηση ανοίγει έναν κύκλο απληστίας, βίας και ανατροπών – μέχρι που όλοι βρίσκονται παγιδευμένοι σε ένα παιχνίδι χωρίς επιστροφή.
Οι καρέκλες
Η Μαρία Διακοπαναγιώτου και ο Πάνος Παπαδόπουλος παρουσιάζουν την βαθιά προσωπική, ανατρεπτική και φρέσκια ανάγνωση τους πάνω στο αριστοτεχνικό έργο. Στη σπουδαία αλληγορία του Ιονέσκο για τη μοναξιά, την ανάγκη για ουσιαστική ανθρώπινη επαφή και την απέλπιδα προσπάθεια του ανθρώπου να αφήσει πίσω του ένα αποτύπωμα που θα πιάσει τόπο στην ψυχή των άλλων. Ένα ζευγάρι ηλικιωμένων ζουν ξεχασμένοι στο φάρο ενός απομονωμένου νησιού. Η αγωνία και η χαρά τους είναι μεγάλη, καθώς αναμένουν την άφιξη καλεσμένων. Ο άντρας θέλει να μεταδώσει ένα μήνυμα από τις εμπειρίες που αποκόμισε από τη ζωή του κι έτσι προσλαμβάνει έναν επαγγελματία ομιλητή. Η ώρα περνάει, το σπίτι γεμίζει με καρέκλες και περισσότερες καρέκλες και περισσότερες καρέκλες…
