Κική Παπαδοπούλου©
Ο τίτλος από μόνος του μοιάζει με εξομολόγηση: "Genica: ο πίδακας του αίματος μου" - στη νέα παράσταση της Ιόλης Ανδρεάδη και του Άρη Ασπρούλη. Ένα ξέσπασμα πάθους, μια ερωτική εξομολόγηση που μετατρέπεται σε σκηνική πρόταση. Στην καρδιά του έργου βρίσκεται ο έρωτας, λιγότερο ως ρομαντική ιστορία και περισσότερο ως μυστικιστική εμπειρία. Ο έρωτας που γεννά, που σπαράζει, που μας αλλάζει. Ο έρωτας του Αντονέν Αρτό για τη Γενίκα Αθανασίου-εκείνη τη νεαρή Ρουμάνα ηθοποιό που κατέκτησε τη γαλλική αβάντ-γκαρντ- γίνεται το έναυσμα για το τελευταίο μέρος της δεκαετούς θεατρικής έρευνας των Ανδρεάδη και Ασπρούλη πάνω στον Αρτό.
Με την παράσταση αυτή, που σκηνοθετεί η Ιόλη Ανδράδη και παρουσιάζεται για λίγες μόνο βραδιές στο Θέατρο Σημείο (έως 19/10), ολοκληρώνεται μια δεκαετής πορεία έρευνας και σκηνικής δημιουργίας πάνω στον καθοριστικότερο καλλιτέχνη του σύγχρονου θεάτρου. Μετά τα "Αρτό / Βαν Γκογκ", "Οικογένεια Τσέντσι" και "Κόκκαλο", η Genica λειτουργεί ως τελετουργικός επίλογος αυτής της τριλογίας. Η Ιόλη Ανδρεάδη και ο Άρης Ασπρούλης έχουν κατορθώσει κάτι σπάνιο: να μεταφέρουν στη σκηνή τη γλώσσα, τον πόνο και τη φλόγα του Αρτό με συνέπεια και βάθος που δεν έχει υπάρξει ξανά στην ελληνική θεατρική πραγματικότητα.
Για ακόμη μια φορά, η σκηνή μετατρέπεται σε ζωντανό ενεργειακό πεδίο, όπου μετακινούνται διαρκώς τα όρια ανάμεσα στο σώμα, το λόγο και την ψυχή. Το έργο, εμπνευσμένο από τα δεκαεπτά χρόνια αλληλογραφίας ανάμεσα στον Αρτό και τη Γενίκα και από το σουρεαλιστικό "Πίδακα του αίματος", αναβιώνει έναν έρωτα. Ο ποιητής και η μούσα του διασταυρώνονται ως μνήμη, όραμα και επιθυμία. Στο βλέμμα της Γενίκας, ο Αρτό είναι άλλοτε φως και άλλοτε σκοτάδι· πάντα όμως ανυπότακτος, ερωτικός και βαθιά ανθρώπινος.
Τις δύο όψεις του Αρτό ερμηνεύουν ο Αμερικανός ηθοποιός του Μπρόντγουεϊ Gene Gillette και ο Γεράσιμος Γεννατάς, που συναντιούνται για πρώτη φορά επί σκηνής. Η Βανέσα Αδαμοπούλου, ως Γενίκα, γίνεται η φωνή μιας γυναίκας που έμαθε να αγαπά τον δημιουργό και το σκοτάδι του, χωρίς να χαθεί μέσα του. Ο μουσικός περφόρμερ Γιώργος Παλαμιώτης, παρών επί σκηνής, συνθέτει έναν ηχητικό καμβά που λειτουργεί σαν παλμός – σαν αναπνοή του ίδιου του έρωτα.
Η Γενίκα Αθανασίου υπήρξε εμβληματική μορφή του ευρωπαϊκού μοντερνισμού: πρωταγωνίστρια του βωβού κινηματογράφου, συνεργάτιδα των Dreyer, Germaine Dulac, Κοκτώ και Dullin, μούσα του Μαν Ρέι. Μέσα από τη δική της ιστορία φωτίζεται όχι μόνο μια συγκλονιστική σχέση, αλλά και η ίδια η γέννηση της σύγχρονης σκηνικής γλώσσας. Γιατί ο Αρτό-ο άνθρωπος που συνέλαβε το Θέατρο της Σκληρότητας-δεν είναι απλώς ένα ιστορικό πρόσωπο· είναι μια πηγή ενέργειας που εξακολουθεί να κυκλοφορεί στο αίμα του θεάτρου. Και είναι συγκινητικό που εμπνέει, με τόσο προσωπικό τρόπο, τους σύγχρονους δημιουργούς που επιλέγουν τη συνεύρεση αντί της απόστασης.
Η παράσταση παρουσιάζεται στο Θέατρο Σημείο αποκλειστικά για 10 βράδια, καθημερινά Τετάρτη με Κυριακή, στις 11 μ.μ. Παρακολουθείται είτε αυτόνομα, είτε ως το τρίτο μέρος μιας συνολικής θεατρικής εμπειρίας μετά την παράσταση "Αρτό / Βαν Γκογκ" που αρχίζει στις 8 μ.μ. και το "Κόκκαλο" που αρχίζει στις 9.15 μ.μ., στον ίδιο χώρο.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
