Φεστιβάλ Αθηνών: Ένα χορευτικό "Μιντάτι" μάς φέρνει ξανά στην Πειραιώς 260

Η πολυσυζητημένη παράσταση της Τζένης Αργυρίου, "Μιντάτι", που πρωτοείδαμε το 2024 στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, επιστρέφει για δύο μόνο παραστάσεις, στις 6 και 7 Σεπτεμβρίου στην Πειραιώς 260 (Χώρος Δ’). Μία ακόμη ευκαιρία να ζήσουμε την εμπειρία της χορευτικής performance που εμπνέεται από τη συλλογική δυναμική των παραδοσιακών χορών αλλά και τις σύγχρονες χορογραφικές πρακτικές, θέτοντας ερωτήματα για νέες μορφές έκφρασης και τελετουργίας που μπορούν να μας ενώσουν. Στον πυρήνα του έργου βρίσκεται η έννοια της κοινότητας, της μνήμης και της συνδημιουργίας.

"Μιντάτι" στην 'Ήπειρο αλλά και "Ξέλαση" στην Πελοπόννησο, "Αργατεία" στον Πόντο, "Αλλαξιά" στην Ικαρία, "Αμπασάδα" στις Κυκλάδες - είναι ονομασίες που χρησιμοποιούνταν για τη συλλογική εργασία των μελών μιας κοινότητας με σκοπό την παραγωγή ενός κοινωφελούς έργου. Ήταν πρακτικές ριζωμένες στην καθημερινότητα, βασισμένες αδιαπραγμάτευτα στην αλληλοβοήθεια και την αλληλεγγύη: δύο αξίες που σήμερα μοιάζουν να χάνονται.
 

Με αυτό το πνεύμα, του "μοιρασμένου κόπου", χορευτές και μουσικοί διαμορφώνουν το τοπίο και δημιουργούν ένα ζωντανό αρχείο από ήχους και κινήσεις - μνήμες χορών που αναδύονται από τα βάθη του χρόνου και συναντούν το σήμερα - ανοίγοντας σταδιακά τους ομόκεντρους κύκλους μιας συλλογικής γιορτής.

Τζένη Αργυρίου: "Νιώθω ότι με το "Μιντάτι" προσπαθούμε να χτίσουμε ή καλύτερα να δημιουργήσουμε μια γέφυρα, κάτι που να συνδέει το εγώ με το εμείς, το παρελθόν με το μέλλον, το απέχω με το συμμετέχω, το θεατή με το θέαμα". 

Ερμηνεύουν οι: Νάνσυ Σταματοπούλου, Ερμής Μαλκότσης, Ιωάννα Παρασκευοπούλου, Σωτηρία Κουτσοπέτρου, Δέσποινα Σανιδά Κρεζία, Τάσος Νίκας, Σεβαστή Ζαφείρα, Luke Macaronas.

Εικαστικός συνεργάτης και σκηνογράφος είναι ο Βασίλης Γεροδήμος. Την πρωτότυπη μουσική σύνθεση που υπογράφουν ερμηνεύουν επί σκηνής οι Γιώργος Γαργαλάς και Νίκος Τσώλης. Καλλιτεχνική συνεργάτις είναι η Βιτόρια Κωτσάλου. Τη δραματουργία υπογράφει η Χριστιάνα Γαλανοπούλου, τους φωτισμούς ο Νύσος Βασιλόπουλος και τα κοστούμια η Βασιλεία Ροζάνα.
 

Με τα λόγια της χορογράφου Τζένης Αργυρίου

"Το "Μιντάτι" φτιάχτηκε γύρω από ένα ερώτημα: Μπορεί ο χορός σήμερα να συνδέσει τους ανθρώπους; Μπορούμε να επανεφεύρουμε μια μορφή σύγχρονης συμμετοχικής τελετής, που να περιλαμβάνει παλιές και νέες μορφές συλλογικής έκφρασης;

"Θα έλεγα ότι η ουσία της παράστασης "Μιντάτι" είναι να μοιράζεσαι κάτι μικρό ή μεγάλο με ένα σύνολο ανθρώπων, με μια κοινότητα. Αυτή δεν είναι και η ουσία της καλλιτεχνικής έκφρασης; Δημιουργείς έναν κόσμο, τον οποίο εκθέτεις στο κοινό και μέσα από αυτή την εφήμερη δράση μοιράζεσαι ιδέες, ερωτήματα, ανησυχίες, οράματα, φόβους και ελπίδες. Προσδοκώντας ότι η ανάγκη που σε οδήγησε στη δημιουργία αυτή δεν είναι μόνο προσωπική αλλά και συλλογική.

Τα σώματά μας είναι αρχεία που φέρουν μέσα τους κοινωνικό υλικό. Σε μια εποχή που συχνά η καθημερινότητά μας γεμίζει από απομόνωση, απογοήτευση και  φόβο, το "Μιντάτι" ανασκάπτει αυτά τα αρχεία και μέσα από τη γλώσσα του σώματος μας καλεί να επανασυνδεθούμε με τη φύση, να σταθούμε ο ένας δίπλα στον άλλον και να αισθανθούμε ότι είμαστε ζωντανά μέλη μιας κοινότητας - αυτής που ήδη υπάρχει και αυτής που δημιουργείται κάθε φορά σε μια συνεύρεση όπως της μάζωξης του κόσμου σε μία παράσταση. 
 

"Μιντάτι" στην 'Ήπειρο, "Αργατεία" στον Πόντο κ.ά. είναι ονομασίες που χρησιμοποιούσαν στο παρελθόν σε διαφορετικά μέρη της Ελλάδας για τη συλλογική εργασία που έβαζαν τα μέλη μιας κοινότητας για την παραγωγή ενός κοινωφελούς έργου, και ήταν μέρος της ζωής τους. Πρόκειται για ένα έθιμο που βασίζεται αδιαπραγμάτευτα στην αλληλοβοήθεια και την αλληλεγγύη, δύο αξίες πολύ κεντρικές που στις μέρες μας τείνουν να ξεχαστούν. 

Νιώθω ότι με το "Μιντάτι" προσπαθούμε να χτίσουμε ή καλύτερα να δημιουργήσουμε μια γέφυρα, κάτι που να συνδέει το εγώ με το εμείς, το παρελθόν με το μέλλον, το απέχω με το συμμετέχω, το θεατή με το θέαμα".

Προπώληση εισιτηρίων: more.com