© Ελίνα Γιουνανλή
Υπάρχουν θέατρα που ξεκινούν αθόρυβα κι όμως γίνονται μέσα σε λίγες σεζόν σημεία αναφοράς. Χωρίς θόρυβο, χωρίς εντυπωσιασμούς, αλλά με άποψη, βάθος και ποιότητα. Ένα τέτοιο θέατρο είναι αυτό που στέγασε τις παραστάσεις "Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα" και "Ήλιος με δόντια". Δύο έργα που, με διαφορετικά εκφραστικά μέσα, φώτισαν σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης συνθήκης – και αγαπήθηκαν από κοινό και κριτικούς.
Το θέατρο που φιλοξενεί αυτές τις παραστάσεις είναι το ιστορικό Θέατρο Μπέλλος, στο Πλάκα, ένας χώρος με παρελθόν που αναγεννήθηκε και επανεντάχθηκε στον θεατρικό χάρτη μέσα από μια νέα, τολμηρή καλλιτεχνική πρόταση. Στο τιμόνι της αναγέννησης αυτής, βρίσκεται η σκηνοθέτις Αικατερίνη Παπαγεωργίου, η οποία ανέλαβε το Μπέλλος δίνοντάς του νέα πνοή – ως ένα θέατρο με καθαρό καλλιτεχνικό στίγμα: έμφαση στον λόγο, πολιτική εγρήγορση, έρευνα και βάθος. Νιώθουμε οτι το νέο Μπέλλος δεν ήρθε να προστεθεί απλώς στο πλήθος των μικρών σκηνών της Αθήνας. Ήρθε να ανοίξει χώρο για ουσιαστικές αφηγήσεις και να επενδύσει στη θεατρική παιδεία του κοινού, χτίζοντας σχέση εμπιστοσύνης μέσα από προσεγμένες, κοινωνικά αιχμηρές και καλλιτεχνικά απαιτητικές παραγωγές.
"Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα", του σπουδαίου Ματέι Βίζνιεκ, επιστρέφει για τρίτη συνεχόμενη χρονιά (από 26/11), έχοντας ήδη διακριθεί με βραβείο κοινού. Συγκεκριμένα βραβεύτηκε στα Θεατρικά Βραβεία Κοινού Aθηνόραμα 2024, με: Γ’ βραβείο καλύτερης παράστασης, Γ’ βραβείο σκηνοθεσίας για την Αικατερίνη Παπαγεωργίου, Β’ βραβείο μουσικής σύνθεσης για τη Μαρίνα Χρονοπούλου. Επιπλέον, το ίδιο το έργο του Ματέι Βίζνιεκ απέσπασε το 1ο βραβείο θεατρικής παραγωγής στο Διεθνές Φεστιβάλ της Αβινιόν το 2009. Είναι ένα έργο-κραυγή για τις κοινωνίες μετά τον πόλεμο, για την εκμετάλλευση του πένθους, για την παραμόρφωση της ελπίδας. Μια ιστορία που αποδεικνύεται προφητική, επίκαιρη και βαθιά σπαρακτική. Η σκηνοθεσία της Αικατερίνης Παπαγεωργίου συνδυάζει ποιητικότητα και πολιτική σαφήνεια, με μια σπάνια ισορροπία. Παίζουν (αλφαβητικά): Αλέξανδρος Βάρθης, Τάσος Λέκκας, Μάνια Παπαδημητρίου, Δημήτρης Πετρόπουλος, Ελίζα Σκολίδη.
Ο "Ήλιος με δόντια", βασισμένος στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Γιάννη Μακριδάκη, επιστρέφει για δεύτερη σεζόν (από 18/10) με την ίδια δύναμη: να δώσει φωνή σε όσους σωπάστηκαν, να μεταφέρει επί σκηνής τον βυθό της κοινωνικής απόρριψης και της ταυτότητας. Η σκηνοθεσία του Θανάση Ζερίτη αξιοποιεί τον ρυθμό του λόγου και την εσωτερική διαδρομή του ήρωα με ευφυΐα και τρυφερότητα.
Ο Παναγιώτης Εξαρχέας και ο Γιάννης Λεάκος ερμηνεύουν τον Κωνσταντή με βαθιά ενσυναίσθηση και σπάνια σκηνική χημεία, αποτυπώνοντας την εσωτερική πάλη, τη μοναξιά και την αξιοπρέπεια ενός ανθρώπου που δεν έπαψε ποτέ να αναζητά αποδοχή. Η ερμηνεία τους δεν αναπαριστά απλώς έναν χαρακτήρα· τον ενσαρκώνει με ειλικρίνεια και εσωτερική ένταση, δίνοντας στον θεατή πρόσβαση σε έναν κόσμο που σπάνια φωτίζεται. Μαζί συνθέτουν μια σπαρακτική, ανθρώπινη εξομολόγηση – μια κραυγή απέναντι στη λήθη και τον κοινωνικό αποκλεισμό.
Προπώληση εισιτηρίων μέσω more.com για την παράσταση "Ήλιος με δόντια" και "Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα"
Διαβάστε Επίσης
