Παναγιώτης Εξαρχέας: " Θα γίνει ποτέ μια ριζική αλλαγή για να ζουν όλοι σε έναν πιο αξιοπρεπή κόσμο;"

Από πού σε ξέρω;
Αν μεγάλωσες στην Αλσούπολη ή περνούσες τα καλοκαίρια σου στην Καλαμάτα, κάπου θα με είχες πετύχει. Καθώς και από διάφορες παραστάσεις που έχω παίξει.

Πού αλλού σε βρίσκω;
Αυτή την περίοδο ή στις πρόβες της παράστασης "Ήλιος με δόντια” ή στα γυρίσματα της σειράς του Alpha " Ο γιατρός” ή κολλημένο στην κίνηση πηγαίνοντας από το ένα στο άλλο.

Πες μου κάτι για το έργο "Ηλιος με δόντια”
Το έργο αυτό αποτελεί μια βαθιά συγκινητική αλλά και με χιούμορ εξομολόγηση του Κωνσταντή, ενός παιδιού που μεγάλωσε στη Χίο έναν αιώνα πριν. Ένα παιδί που από μικρό βρέθηκε αντιμέτωπο με φτώχια, ορφάνια, καθώς και κακομεταχείριση και εκφοβισμό από το κοινωνικό του περιβάλλον και που στην προσπάθεια του να πάρει αγάπη και να νιώσει πως ανήκει, έγινε αποδέκτης διάφορων κακοποιητικών συμπεριφορών.

Αποκάλυψε την αγαπημένη σου στιγμή στην παράσταση.
Δεν μου είναι εύκολο να επιλέξω μία, αλλά μια στιγμή που μου έμεινε έντονα ήταν μια μέρα στην πρόβα που κάναμε το φινάλε της παράστασης (την οποία αφηγούμαστε σε μεγάλο βαθμό στο κοινό), και είδα τον Θανάση Ζερίτη, τον σκηνοθέτη, να έχει συγκινηθεί. Από την ίδια την ιστορία. Κι εκεί κατάλαβα τη δύναμη που έχει το ίδιο το έργο κι εύχομαι να συμβεί και στους ανθρώπους που θα έρθουν να το δουν.

Η μεγαλύτερη σου αγωνία είναι...
Εγώ είμαι και αγχώδης σαν άνθρωπος, οπότε είναι πολλές. Νομίζω θα επιλέξω το κομμάτι της υγείας των κοντινών μου ανθρώπων.

 Το μικρόβιο του θεάτρου σου μπήκε…
Ήμουν πρώτη γυμνασίου όταν πήγα στη θεατρική ομάδα του σχολείου μου και μετά την πρώτη συνάντηση, έφυγα τόσο χαρούμενος που άρχισα να λέω πως θέλω να γίνω ηθοποιός. Δεν ξέρω τι μετακίνησε μέσα μου, αλλά αυτή η χαρά που ένιωσα ήταν κάτι που με έκανε να το επιθυμώ πολύ.

Πες μου κάτι για τους καλλιτέχνες που θαυμάζεις και σε έχουν επηρεάσει.
Υπάρχουν διάφοροι ηθοποιοί που εκτιμώ βαθιά και παρακολουθώ ή έχω δουλέψει όλα αυτά τα χρόνια κι αυτό που προσπαθώ να παίρνω από αυτούς/ες είναι το πόσο πολύ δουλεύουν, πόσο γενναίοι/ες είναι και "βουτάνε” σε ότι κάνουν, πόσο τους/τις αφορά και με τι τρόπο μπορούν να μετατρέψουν το κείμενο σε μια βαθιά προσωπική εξομολόγηση. Να φεύγει ο θεατής και να νιώθει πως έχει δει κάτι από σένα τον ίδιο. 

 Ποια είναι η φιλοσοφία σου;
Να είσαι ευγενικός, να μην αργείς, να έχεις δίπλα σου τους κοντινούς σου ανθρώπους και γενικά κάνε τα πράγματα που θες τώρα.

Σε κοινωνικό επίπεδο σε τρομάζει…
Πάρα πολλά πράγματα. Υπάρχει γύρω μας τόση έλλειψη ενσυναίσθησης, τόση κοινωνική αδικία, τόσος ρατσισμός, τόσο  ταξικό χάσμα, τόσος φόβος στο νέο. Ενώ χαίρομαι που σιγά σιγά υπάρχουν βήματα αλλαγής, φοβάμαι πόσα χρόνια θα πάρει και αν θα γίνει ποτέ μια ριζική αλλαγή για να ζουν όλοι οι άνθρωποι σε έναν πιο αξιοπρεπή κόσμο όπου δεν θα φοβούνται και δεν θα κινδυνεύουν.

Αν μπορούσες να αλλάξεις κάτι αυτό θα ήταν…
Το να σταματήσουμε σαν είδος να σκεφτόμαστε μόνο την πάρτη μας και να είμαστε αμετακίνητοι.

Πες μου κάτι off the record.
Μου αρέσει να βλέπω κακές χριστουγεννιάτικες ρομαντικές κομεντι με τη φίλη μου την Εύα.

Τα επόμενα σου σχέδια είναι…
Να κάνω επιτέλους εκείνο το ταξίδι στην Αμερική, που τόσα χρόνια συζητάω.