25.000 θεατές στην Επίδαυρο για την "Αντιγόνη"

Με περισσότερους από 25.000 θεατές να γεμίζουν το Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου στις 27, 28 και 29 Ιουνίου, η αυλαία των φετινών Επιδαυρίων άνοιξε δυναμικά με την "Αντιγόνη" του Σοφοκλή, την πολυαναμενόμενη συμπαραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2025 με το Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία του ανατρεπτικού Γερμανού σκηνοθέτη Ούλριχ Ράσε. Πρωταγωνίστησε ένας ελληνικός θίασος ηθοποιών: Γιώργος Γάλλος (Κρέων), Δημήτρης Καπουράνης (Αίμων), Κόρα Καρβούνη (Αντιγόνη), Φιλαρέτη Κομνηνού (Τειρεσία), Θάνος Τοκάκης (Φύλακας). Μια συναρπαστική καλλιτεχνική εμπειρία, που παρουσιάστηκε αποκλειστικά στο αργολικό θέατρο και κατ’ εξαίρεση για τρεις μέρες.
 

Πάνω στην εντυπωσιακή, μηχανοκίνητη περιστρεφόμενη σκηνή—σήμα κατατεθέν των σκηνοθεσιών του Ούλριχ Ράσε— και με τη συνοδεία ζωντανής μουσικής, η "Αντιγόνη" του Σοφοκλή παρουσιάστηκε ως ένα υποβλητικό, σωματικό θέαμα υψηλής τεχνικής και καλλιτεχνικής δυσκολίας, που τίμησαν με την παρουσία τους —εκτός από τις χιλιάδες κόσμου— εκπρόσωποι της πολιτικής ηγεσίας, των γραμμάτων και των τεχνών. 
 

Μια σύγχρονη τολμηρή ανάγνωση του εμβληματικού έργου του ποιητή, η πρώτη από τις δυο παραγωγές του Εθνικού Θεάτρου που θα φιλοξενηθούν στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου —ακολουθεί η εμβληματική "Ορέστεια" του Αισχύλου, σε σκηνοθεσία του κορυφαίου σκηνοθέτη και δασκάλου Θεόδωρου Τερζόπουλου, που επιστρέφει στις 22 και στις 23 Αυγούστου, για να κλείσει τον φετινό Επιδαύριο κύκλο του Φεστιβάλ για το 2025 στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου.
 

Αντιγόνη, η σύγκρουση δύο κόσμων

Στην "Αντιγόνη", αυτό το βαθιά πολιτικό έργο του Σοφοκλή για τη διαφορά ατόμου – πολίτη, τα όρια της προσωπικής βούλησης μέσα σε μια οργανωμένη κοινωνία, αλλά και την ταυτότητα μιας λειτουργικής δημοκρατίας, ο Ράσε εξελίσσει την ανατρεπτική σκηνική του γλώσσα. O Γερμανός σκηνοθέτης διατυπώνει κρίσιμα ερωτήματα για τη σύγκρουση της Αντιγόνης με τον Κρέοντα, τον οποίο, όμως, αντιμετωπίζει – όχι ως αυταρχική φιγούρα, αλλά ως γνήσιο προστάτη των συμφερόντων του Κράτους, άρα και του δημοκρατικού πολιτεύματος.
 

Αντιμέτωπος με τις συνέπειες ενός εμφυλίου, ο Κρέων διατάζει να μην ταφεί ο Πολυνείκης, εφόσον ηγήθηκε της εξέγερσης κατά της Θήβας. Η απόφαση αυτή υπογραμμίζει την πεποίθησή του ότι η αφοσίωση στο κράτος είναι υψίστης σημασίας και η προδοσία πρέπει να τιμωρείται αυστηρά, ώστε να διατηρείται η κοινωνική σταθερότητα. Οι πράξεις του μπορούν να θεωρηθούν δικαιολογημένες, αν τις δει κανείς υπό το πρίσμα της πραγματιστικής διακυβέρνησης και της ανάγκης διατήρησης της πολιτειακής τάξης. Πού βρίσκονται, όμως, τα όρια ανάμεσα στην ηθική ευθύνη και την πολιτική εξουσία; Πώς εξασφαλίζεται άραγε η διαρκής δημοκρατία; 
 

'Έχοντας αναμετρηθεί στο πρόσφατο παρελθόν με το αρχαίο δράμα σε μεγάλα ευρωπαϊκά θέατρα και στην Επίδαυρο ("Επτά επί Θήβας", "Αντιγόνη" – 2017, "Πέρσες" – 2018, "Βάκχες", "Ηλέκτρα" – 2019, "Οιδίποδας"  – 2020, "Αγαμέμνονας" – 2022) η "Αντιγόνη", με ένα λαμπρό θίασο, δεκαμελή Χορό ταλαντούχων νέων ερμηνευτών και τέσσερις μουσικούς επί σκηνής, έφερε κοντά, για μια ακόμα φορά, το κοινό της Επιδαύρου στον πρωτοποριακό δραματουργικό κόσμο του Γερμανού σκηνοθέτη.
 

Οι συντελεστές

Χορός: Γιώργος Ζιάκας, Δημήτρης Καπουράνης, Μάριος Κρητικόπουλος, Ιωάννης Μπάστας, Βασίλης Μπούτσικος, Γιώργης Παρταλίδης, Θανάσης Ραφτόπουλος, Γκαλ Ρομπίσα, Γιάννης Τσουμαράκης, Στρατής Χατζησταματίου.

Ζωντανή ερμηνεία της μουσικής: Νεφέλη Σταματογιαννοπούλου (κοντραμπάσο), Χάρης Παζαρούλας (κοντραμπάσο), Νίκος Παπαβρανούσης (κρουστά), Ευαγγελία Σταύρου (κρουστά).
 

Η μετάφραση είναι του Νίκου Α. Παναγιωτόπουλου. Τη σκηνογραφία υπογράφει ο σκηνοθέτης, τη δραματουργία η Antigone Akgün, τη μουσική και τον ηχητικό σχεδιασμό ο Alfred Brooks, τα κοστούμια ο ‘Άγγελος Μέντης, τους φωτισμούς η Ελευθερία Ντεκώ, ενώ δραματολόγος της παράστασης είναι η ’Έρι Κύργια.