Γιατί η παράσταση "Underground" είναι τόσο ξεχωριστή;

# Η συναρπαστική ιστορία

Πενήντα χρόνια ιστορίας της πρώην Γιουγκοσλαβίας περνούν από το "Underground", που αφηγείται τη διαδρομή του Μάρκο και του Μπλάκι, δύο φίλων που συμμετείχαν στην αντίσταση κατά των Ναζί, ερωτεύτηκαν την ίδια γυναίκα και πενήντα χρόνια αργότερα βρέθηκαν σε αντίπαλα στρατόπεδα κατά την έναρξη του εμφύλιου πολέμου που στοίχισε τη διάλυση της χώρας. Η πλοκή κορυφώνεται στην εξαπάτηση του Μπλάκι και μιας ομάδας αντιστασιακών, οι οποίοι παραμένουν σε υπόγειο καταφύγιο επί είκοσι χρόνια, θεωρώντας ότι ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει. Αιτία είναι ο Μάρκο, ο οποίος ανελίσσεται στην ιεραρχία του κόμματος δίπλα στον Τίτο, κάνει μπίζνες στη μαύρη αγορά, ερωτεύεται τη γυναίκα του Μπλάκι και κρατάει στο σκοτάδι τους φίλους και συμπολεμιστές του σχετικά με την έκβαση του πολέμου.

# Το βαλκανικό ταμπεραμέντο

Ανθρώπους με ψυχή, πάθη και ακραία συναισθήματα, φιλίες και έρωτες, μίση και προδοσίες, απάτες και ψέματα, όλα τα χωράει η ιστορία του "Underground", και όλα αυτά συμπληρώνονται από τα συγκλονιστικά μουσικά ακούσματα του Γκόραν Μπρέγκοβιτς, που στην ελληνική παράσταση συμπληρώνονται από τις εξίσου βαλκανικού ηχοχρώματος πρωτότυπες συνθέσεις του Άγγελου Τριανταφύλλου. Μάλιστα, η μουσική παίζεται ζωντανά από μια πενταμελή ορχήστρα χάλκινων, που "έχει ζωτική σημασία. Δεν υπάρχει ως διακοσμητικό στοιχείο, πόσω μάλλον δε ως μουσική υπόκρουση. Η μουσική που παίζει είναι η ζωή η ίδια", όπως μας είπε χαρακτηριστικά ο Γιάννης Τσορτέκης. 

# Η ωραία θεατρική διασκευή

Η παράσταση που σκηνοθετεί ο Νικίτα Μιλιβόγεβιτς συνενώνει επιδέξια την ομώνυμη ταινία του Εμίρ Κουστουρίτσα με το θεατρικό έργο "Άνοιξη τον Ιανουάριο" και με το μυθιστόρημα "Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια χώρα" (στο οποίο βασίστηκε η ταινία) του Σέρβου συγγραφέα Ντούσαν Κοβάσεβιτς. Έτσι, μεταφέρει όλην την ψυχή και την ουσία της ιστορίας σε ένα θέαμα ειδικά προσαρμοσμένο για τις απαιτήσεις του θεατρικού είδους.

# Η παράσταση που αποζημιώνει

Ωραίες ερμηνείες και ζωντανή μουσική, ψυχή και συναίσθημα, χιούμορ αλλά και πίκρα έχει η παράσταση του Ακροπόλ. Η σκηνή πλημμυρίζει από τον πλουραλιστικό βαλκανικό παλμό της ιστορίας, από τα έντονα πάθη και συναισθήματα των προσώπων και μας αφήνει με τη γλυκόπικρη επίγευση ενός "παραμυθιού", που μιλάει για προδοσίες και έρωτες, για ματαιωμένες ελπίδες, για ασταμάτητα γλέντια μέσα στα υπόγεια, για χαμένες ώρες, χαμένες φιλίες και χαμένες πατρίδες, για άνδρες γενναίους και άνδρες δειλούς, για γυναίκες με τσαγανό, για ήρωες και αντιήρωες. Ξεχωρίζουν oι φωτισμοί του Λευτέρη Παυλόπουλου, τα σκηνικά του Μανόλη Παντελιδάκη, η video art του Κάρολου Πορφύρη, τα κοστούμια της Ηλένιας Δουλαδίρη και οι χορογραφίες της Αμάλια Μπένετ. 

# Οι δυνατές ερμηνείες

Ο Γιάννης Τσορτέκης στο ρόλο του Μπλάκι, ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος ως Μάρκο και η Αλεξάνδρα Αϊδίνη ως Νατάλια ηγούνται της παράστασης ερμηνεύοντας με πάθος τρεις ανθρώπους που αγαπήθηκαν, μισήθηκαν, χώρισαν και ξανάσμιξαν μέσα στη δίνη της Ιστορίας. Μαζί τους ερμηνεύει μία πολύ ωραία ομάδα, που αποτελείται από τους Σταύρο Λιλικάκη, Αλέξη Βιδαλάκη, Εμμανουήλ Κοντό, Μιχάλη Παπαδημητρίου, Νίκο Τσιμάρα, Χριστίνα Κυπραίου,
Νικολίτσα Ντρίζη, Νίκο Μυλωνόπουλο, Στράτο Νταλαμάγκο, Φίλιππο Πατσούρη, Αγνή Μοίρα και Νίνα Καπίνοβα.