Το έργο "Η μάνα αυτουνού… Έλλη Ζάχου Ταχτσή" της Κικής Μαυρίδου δίνει σάρκα και οστά στη μητέρα του λογοτέχνη Κώστα Ταχτσή, σε μια γυναίκα που πάλεψε να ξεφύγει από τις νόρμες της εποχής, μια γυναίκα που αναζήτησε την αγάπη και την ελευθερία και αναγκάστηκε να υποκύψει στη σκληρότητα της κοινωνίας και να γίνει πιο σκληρή. Ο μονόλογος της Κικής Μαυρίδου, σε σκηνοθεσία του Βαγγέλη Λάσκαρη, αποτελεί μία από τις τρεις παραστάσεις του θεατρικού πρότζεκτ "Ο γιος μου…", ένα θεατρικό φεστιβάλ μονολόγων, με εμπνευστή και καλλιτεχνικό διευθυντή τον Δημήτρη Καρατζιά, που έφερε επί σκηνής μάνες σπουδαίων Ελλήνων ανδρών. Το συγκεκριμένο έργο είχε θερμή υποδοχή, από την πρώτη χρονιά που παρουσιάστηκε στο θέατρο Vault (2022) και από τον Οκτώβριο θα παιχτεί, στο Εν Αθήναις, για τέταρτη σεζόν.
Η Ράνια Σχίζα απάντησε στην πρόσκληση να ερμηνεύσει αυτό το ρόλο, δίνοντας τον εαυτό της στη σκηνή. Με το παίξιμο της βοηθάει να γνωρίσουμε τα συναισθήματα και τον χαρακτήρα αυτής της γυναίκας, από τη στιγμή που ήταν μικρό παιδί και ταυτόχρονα μαθαίνουμε για τα ήθη και τις αξίες της εποχής που έζησε, για όλα τα πρόσωπα που πέρασαν από τη ζωή της. Ακούμε λεπτομέρειες για τον γιό της, Κώστα, και μαθαίνουμε για τη σχέση τους. Την έλλειψη αγάπης από τους άλλους προς εκείνη και από εκείνη προς τον γιό της. Δύο άνθρωποι με πολύ ισχυρές προσωπικότητες, με τεράστια αποθέματα αγάπης, δυστυχώς δεν μπόρεσαν να τη βιώσουν, όπως θα τους άξιζε. "Η Κική Μαυρίδου δεν φοβάται να καταγράψει χωρίς ωραιοποιήσεις τη σκληρή, βίαιη, άδικη συμπεριφορά αυτής της γυναίκας, στέκεται όμως μπροστά της με μια υπόγεια τρυφεράδα, ενώ –συγγραφική αδεία- κλείνει το κείμενό της με την πολυπόθητη συγχώρεση και αποδοχή, που ποτέ δεν μοιράστηκαν στην πραγματική ζωή ο Κώστας και η Έλλη Ζάχου-Ταχτσή” διαβάζουμε στην κριτική της Τώνιας Καράογλου.
Η θεατρική ιδέα για τις μητέρες σπουδαίων ανδρών είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις που είδαμε στο ελληνικό θέατρο τα τελευταία χρόνια, γιατί μαθαίνουμε πάρα πολλά πράγματα για τους ανθρώπους και την εποχή που έζησαν. Ο συγκεκριμένος μονόλογος, "Η μάνα αυτουνού… Έλλη Ζάχου Ταχτσή", αναφέρεται σε πραγματικά γεγονότα, η μυθοπλασία είναι σχεδόν μηδαμινή. Ο Κώστας Ταχτσής, πέρα από τη σημαντικότητά του ως λογοτέχνης ήταν ένας άνθρωπος που έδωσε αγώνα για την ελευθερία της ερωτικής επιλογής του, σε μια εποχή που η ομοφυλοφιλία θεωρούνταν αρρώστια. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν επτά ετών και μεγάλωσε με τη γιαγιά του. Απ’ αυτήν λέγεται ότι εμπνεύστηκε τον χαρακτήρα της Εκάβης στο εμβληματικό "Τρίτο στεφάνι”. Όπως έχει δηλώσει και ο ίδιος "μεγάλωσα στην Αθήνα με μια βασανισμένη, μισότρελη γιαγιά που διαμόρφωσε καθοριστικά τον ψυχισμό μου".
Διαβάστε Επίσης
