Στα Τζάμια Κρύσταλλα θα μάθεις το "the great nothing" του σύμπαντος

Η χορογράφος Αντωνία Οικονόμου παρουσιάζει τη νέα της παράσταση στον χώρο Τζάμια Κρύσταλλα στο Μεταξουργείο, που διατηρεί με την ομάδα της. Στις 5 Φεβρουαρίου  κάνει πρεμιέρα το σκοτεινά ποιητικό έργο της "the great nothing - or the loneliest place in the universe" - ένα χοροθεατρικό ταξίδι στο πιο μοναχικό σημείο του σύμπαντος. 

Η παράσταση αντλεί την έμπνευσή της από το "Κενό του Βοώτη" ("Boötes Void") – το λεγόμενο "Μεγάλο Τίποτα", μία από τις πιο εκτεταμένες κοσμικές απουσίες στο παρατηρήσιμο σύμπαν. Η δημιουργός στήνει έναν κόσμο όπου όλα μοιάζουν γνώριμα, αλλά τίποτα δεν παραμένει σταθερό. 'Ένα σπασμένο τρίπτυχο χώρου και χρόνου λειτουργεί σαν παγωμένο στιγμιότυπο: το ανοίκειο οικειοποιείται χωρίς έκπληξη, η επιθυμία συνυπάρχει με τον τρόμο και το παρόν διαλύεται σε θραύσματα μνήμης.

Περισσότερα για το έργο

Μέσα σε αυτό το σκοτάδι, τα όνειρα είναι οι μεταμεσονύχτιες ταινίες του νου, που αφηγούνται αινίγματα σε όσους δεν μπορούν να δουν. Το μπροστά γίνεται πίσω, το τέλος η αρχή, το πάνω κάτω, και η απόσταση ανάμεσα στο κοντινό και το μακρινό παραμορφώνεται. Το ορατό διαλύεται στη σκιά και το παρόν κατακερματίζεται σε ένα στοιχειωμένο παρελθόν.

Στο "the great nothing", ο φόβος του κενού και της απώλειας γεμίζει ένα σπίτι με φαντάσματα που κατοικούν ταυτόχρονα σε πολλούς κόσμους: τον πραγματικό, τον μνημονικό, τον φανταστικό.

'Έγκλειστες μορφές αναμένουν απομονωμένες μέσα σε υπαρξιακά κλουβιά, όπου το σώμα γίνεται ο μοναδικός τόπος μνήμης - αιωρούνται ανάμεσα σε ό,τι υπήρξε κάποτε και σε ό,τι δεν συνέβη ποτέ.

Σημείωμα χορογράφου

"Η έμπνευση για το έργο προέρχεται από το "Κενό του Βοώτη” ή αλλιώς "Το Μεγάλο Τίποτα". Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα γνωστά "κενά", και ίσως την πιο μοναχική περιοχή στο παρατηρήσιμο σύμπαν. Ένα υπερ-κενό, μια εκτενής κοσμική απουσία που χαρακτηρίζεται από την εξαιρετικά χαμηλή πυκνότητα γαλαξιών. Όπως αυτό το κοσμικό κενό, το τίποτα δεν είναι άδειο αλλά χαρακτηρίζεται από σκοτάδι και αχανείς αποστάσεις, όπως και ένας αποχωρισμός ή μια απώλεια. Το the great nothing είναι για μένα ένας χώρος χωρίς χώρο - σαν τα μοναχικά "κλουβια” στα οποία νιώθω πλέον ότι κατοικούμε απομονωμένοι και καλούμαστε διαρκώς να ξεχάσουμε, να μουδιάσουμε, να ακινητοποιηθούμε".

Η Αντωνία Οικονόμου, με σταθερό ενδιαφέρον για τη φθορά, την παρακμή και τα ρευστά όρια ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό, συνεχίζει εδώ τη διερεύνηση μιας προσωπικής σκηνικής γλώσσας, μετά την επιτυχία του "'Άτιτλον", σε δική της σύλληψη, σκηνοθεσία και χορογραφία. Την ερμηνεία και την ανάπτυξη του υλικού υπογράφουν οι 'Άγγελος Πρεκατσουνάκης, Παύλος Λυκούδης, Μαίρη Χανδρινού και η ίδια η Οικονόμου.

Η μουσική σύνθεση είναι του Δημήτρη Καλαμαρά και ο σχεδιασμός ήχου της Σήλιας Τσιούφη.  Το σκηνικό σχεδίασε ο 'Έκτορας Καραβάς, σε επιμέλεια σκηνικού χώρου της Λυδίας Λαμπροπούλου. Τα κοστούμια υπογράφει ο Κωνσταντίνος Χαλδαίος, τους φωτισμούς ο Βαγγέλης Μούντριχας, τη δραματουργία και τα κείμενα η Μαρίνα Ξενάκη.

'Όσον αφορά το τι είναι αυτό που της δίνει κάθε φορά την αφορμή για τη δημιουργία ενός νέου έργου: "Η παραστατική έκφραση είναι, νιώθω, ο τρόπος με τον οποίο επεξεργάζομαι και κατανοώ την πραγματικότητα που ζούμε, είτε αυτή έρχεται μέσα από την δημιουργία μιας χοροθεατρικής παράστασης, μιας ταινίας ή ενός εικαστικού δρώμενου. Η αφορμή, λοιπόν, κάθε φορά είναι μάλλον η ανάγκη μου να επεξεργαστώ κάτι καινούργιο, αλλά και η ανάγκη για παιχνίδι κατά τη διάρκεια της συνεχόμενης έρευνάς μας ως ομάδα.

Ταυτόχρονα, υπάρχουν θεματικοί άξονες που με απασχολούν συνεχώς όπως η παρακμή, η φθορά και η ιδέα της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης ως λαβυρίνθου που ακροβατεί ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό. Για μένα όλα τα καλλιτεχνικά μέσα επικοινωνούν μεταξύ τους καθότι τις περισσότερες φορές οι γραμμές που τα διαχωρίζουν δεν είναι ευδιάκριτες. Αυτό είναι και το όμορφο στοιχείο σε μία παρασταση ή σε μία ταινία, ότι πολλά διαφορετικά μέσα εκφρασης, όπως το φως, ο ήχος, η κίνηση, η ζωγραφική, η αρχιτεκτονική, η σκηνογραφία χορογραφούνται και αλληλοσυμπληρώνονται για να οικοδομήσουν ένα μοναδικό σύμπαν, ένα περιβάλλον".