Up to the "Mountain"-οι RootlessRoot επιστρέφουν

Μετά την ανταπόκριση που γνώρισε στον πρώτο κύκλο παραστάσεών του, το "Mountain" των RootlessRoot επιστρέφει τον Φεβρουάριο (19-16/2) στον Χώρο ΦΙΑΤ. Η Λίντα Καπετανέα και ο Jozef Fruček συναντιούνται ξανά σε αυτό το ντουέτο που εξελίσσεται μαζί με τους ερμηνευτές του. Σύμφωνα με τους δημιουργούς της παράστασης το "Mountain" επιστρέφει πιο ώριμο, πιο πυκνό, επιβεβαιώνοντας τη θέση των RootlessRoot ως μιας ομάδας που συνεχίζει να ανοίγει ουσιαστικούς διαλόγους μέσα από το σώμα, τον λόγο και την τελετουργία.

Η Λίντα Καπετανέα, μία από τις πιο ουσιαστικές γυναικείες παρουσίες του ευρωπαϊκού χορού σήμερα, διαμορφώνει εδώ και χρόνια μαζί με τον Jozef Fruček και τους RootlessRoot μια σκηνική γλώσσα απολύτως προσωπική, σωματική και ταυτόχρονα φιλοσοφική. Όσοι την έχουμε παρακολουθήσει τόσο στη σκηνή όσο και μέσα από τον ρόλο της στην καλλιτεχνική διεύθυνση του Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, γνωρίζουμε πως οι επιλογές και η παρουσία της δεν εξαντλούνται στην τεχνική αρτιότητα. Είναι μια ερμηνεύτρια που κουβαλά μνήμη, εμπειρία και σπάνια ειλικρίνεια· ένα σώμα που δεν "εκτελεί", αλλά αφηγείται, αντιστέκεται, θυμάται, φθείρεται και ξαναγεννιέται μπροστά στα μάτια μας.

Οι RootlessRoot έχουν αναπτύξει μια χορευτική γλώσσα που ξεφεύγει από τις ταμπέλες. Δεν πρόκειται ούτε απλώς για physical theatre ούτε για καθαρό σύγχρονο χορό, αλλά για μια υβριδική μορφή όπου η κίνηση συναντά τον λόγο, το τελετουργικό, την ωμή σωματικότητα και τη βαθιά ενσώματη σκέψη. Ο χορός τους δεν φοβάται την ένταση, την ατέλεια ή τη σύγκρουση· αντίθετα, τα αγκαλιάζει ως βασικά υλικά δημιουργίας. Στο "Mountain", αυτή η γλώσσα ωριμάζει ακόμη περισσότερο. Η Καπετανέα και ο Fruček "μιλούν" για την απώλεια, προσκαλώντας τον θεατή σε μια παράσταση και αγγίζει την ουσία της ζωής, του τέλους και της αναγέννησης. 

Σημαντικοί και πολύτιμοι είναι και οι συνεργάτες της παράστασης. Τα κείμενα υπογράφει ο Jozef Fruček, ενώ την επεξεργασία της ιδέας και την επιμέλεια των κειμένων αναλαμβάνει η Ιωάννα Νασιοπούλου. Η μουσική σύνθεση του Βασίλη Μαντζούκη συνομιλεί οργανικά με τη σκηνική δράση, ο σχεδιασμός φωτισμού του Περικλή Μαθιέλλη διαμορφώνει το τελετουργικό τοπίο της παράστασης, ενώ ο σχεδιασμός ήχου και η ηχοληψία του Χρήστου Παραπαγκίδη ολοκληρώνουν τη συνολική σκηνική πρόταση.