© Εβίτα Σκουρλέτη
"Εσείς με κρατάτε εδώ. Με τα θετικά σας λόγια, αλλά και τα αρνητικά.
Δεν έχω ησυχάσει ως νεκρός... αλλά μήπως έζησα ήσυχος και ως ζωντανός;"
"Ο Άρης" της Σοφίας Αδαμίδου, που συγκίνησε κοινό και κριτικούς με τη συγκλονιστική ερμηνεία του Τάσου Σωτηράκη ως Άρη Βελουχιώτη και που παρουσιάστηκε σε περισσότερες από τριάντα πόλεις και Φεστιβάλ, σε Ελλάδα, Κύπρο και Ευρώπη, ανεβαίνει για έκτη χρονιά (δύο χρόνια μετά το θάνατο της συγγραφέα του) στο θέατρο Olvio. Η πρεμιέρα προγραμματίζεται για την Τετάρτη 4 Οκτωβρίου, με την παράσταση να παίζεται κάθε Τετάρτη στις 7:00 μ.μ, κα κάθε Πέμπτη και Παρασκευή στις 9:00 μ.μ.
Πριν γραφτεί το έργο από την συγγραφέα Σοφία Αδαμίδου, ο Τάσος Σωτηράκης είχε ξεκινήσει να μελετά τη ζωή και την ιστορική και πολιτική πορεία του Καπετάνιου του ΕΛΑΣ Άρη Βελουχιώτη, την ανθρώπινη φύση του και τους αγώνες του. Ο Τάσος Σωτηράκης συναντήθηκε με την Σοφία Αδαμίδου γύρω στο 2014 όταν και συζήτησαν για πρώτη φορά το θεατρικό "ανέβασμα” του "Άρη". Ο Τάσος πρότεινε στη Σοφία να φτιάξει έναν μονόλογο, όπως κι έγινε. Το 2017 η παράσταση πρωτοπαίχτηκε στον Τεχνοχώρο Cartel.
H Σοφία Αδαμίδου αποκαλούσε αυτό το θεατρικό έργο, το αγαπημένο της παιδί. Ο Άρης Βελουχιώτης ήταν ο παιδικός της ήρωας από τα χρόνια του σχολείου στην Κοζάνη, το σύμβολο που αγκάλιαζε με το λόγο του, τους αγρότες και τους εργάτες. Ένα πανανθρώπινο σύμβολο, που έδινε φωνή σε όσους την είχαν στερηθεί. Τι σημαίνει, τελικά, πίστη σε μια ιδέα; Και τι ρόλο παίζει αυτή η πίστη στη ζωή και τη μοίρα ενός ανθρώπου; Αυτά τα ερωτήματα εξερευνά η επιτυχημένη παράσταση μέσα από τους αγώνες μιας ιστορικής προσωπικότητας.
Δείτε το trailer της παράστασης:
Προπώληση: more.com
Περισσότερες πληροφορίες
Άρης
Το τι σημαίνει πίστη σε μια ιδέα και τον ρόλο που παίζει στη ζωή ενός ανθρώπου είναι κάποια από τα θέματα που αγγίζει η συγγραφέας μέσα από τη ζωή και τους αγώνες του καπετάνιου του ΕΛΑΣ Άρη Βελουχιώτη. H συγγραφέας αποκαλούσε αυτό το θεατρικό έργο, το αγαπημένο της παιδί. Ο Άρης Βελουχιώτης ήταν ο παιδικός της ήρωας από τα χρόνια του σχολείου στην Κοζάνη, το σύμβολο που αγκάλιαζε με το λόγο του, τους αγρότες και τους εργάτες. Ένα πανανθρώπινο σύμβολο, που έδινε φωνή σε όσους την είχαν στερηθεί.
