©Patroklos_Skafidas
Μια κωμωδία με δαιμόνια πλοκή, καταιγιστικές ανατροπές και τη χαρακτηριστική σκηνοθετική υπογραφή του Γιάννη Κακλέα ζωντανεύει από τις 5 Φεβρουαρίου στη σκηνή του ιστορικού Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν στην Πλάκα. Η "Locandiera" του Κάρλο Γκολντόνιι- του κορυφαίου συγγραφέα της κομέντια ντελ άρτε - παρουσιάζεται σε μια φρέσκια, σύγχρονη εκδοχή, με πρωτότυπη μουσική του Δημήτρη Παπαδημητρίου και ένα λαμπερό πρωταγωνιστικό δίδυμο: τη Βερόνικα Δαβάκη και τον Ιβάν Σβιτάιλο.

Οι ηθοποιοί Αλέξανδρος Ζουριδάκης, Βάσια Λακουμέντα, Ντίνος Ποντικόπουλος, Σαμψών Φύτρος και Μάϊρα Γραβάνη, συμπληρώνουν την ερμηνευτική ομάδα που ισορροπεί ανάμεσα στην κωμωδία, την κοινωνική σάτιρα και τη σύγχρονη θεατρική αφήγηση. Ο Γιάννης Κακλέας καταπιάνεται με αυτό το κορυφαίο έργο της ευρωπαϊκής κωμωδίας, φωτίζοντας τη Μιραντολίνα ως μια ηρωίδα που ξεπερνά τα στενά όρια της εποχής της. Δυναμική, ανεξάρτητη και ευφυής, αμφισβητεί τις κοινωνικές συμβάσεις και ανατρέπει τους κανόνες, σε μια παράσταση όπου το χιούμορ συναντά τη διεισδυτική ματιά πάνω στις ανθρώπινες σχέσεις και τα παιχνίδια εξουσίας.

Η σκηνή του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν μεταμορφώνεται σε ένα ζωντανό ερωτικό πεδίο αναμετρήσεων, μια κωμωδία χαρακτήρων με αιχμηρό λόγο, ένταση και σύγχρονη οπτική. Σημαντικό ρόλο στη δραματουργία παίζει και η μουσική, με μια τριμελή ορχήστρα επί σκηνής να ερμηνεύει ζωντανά τα κομμάτια του Δημήτρη Παπαδημητρίου, γραμμένα ειδικά για την παράσταση.

Σημείωμα Σκηνοθέτη
Ο Γκολντόνι, με τη "Λοκαντιέρα", δηλώνει απερίφραστα την πρόθεσή του να δημιουργήσει ένα θεατρικό έργο έντονα ρεαλιστικό, με καυστικό χιούμορ και κριτική διάθεση, βασισμένο στην καθημερινή ζωή. Οι πολυδιάστατοι χαρακτήρες του, με εσωτερικά κίνητρα, τον απομακρύνουν οριστικά από το σχηματικό θέατρο της Commedia dell’ Arte. Κεντρική μορφή είναι η Μιραντολίνα, πρότυπο δυναμικής και ανεξάρτητης γυναίκας, που απορρίπτει την εικόνα της γυναίκας ως παθητικού αντικειμένου και αναδεικνύεται σε υποκείμενο με ευφυΐα και κοινωνική μαεστρία. Αυτόνομη και εργαζόμενη, διευθύνει με επιτυχία τη δική της επιχείρηση, χωρίς οικονομική ή συναισθηματική εξάρτηση από άνδρα, ξεπερνώντας τα όρια της εποχής της.

Στη "Λοκαντιέρα" ο Γκολντόνι εστιάζει στον κοινωνικό ρόλο της γυναίκας και στις ανθρώπινες σχέσεις, σατιρίζοντας την αντρική αλαζονεία, τον μισογυνισμό και την πατριαρχική νοοτροπία. Παράλληλα ειρωνεύεται την υπεροψία μιας τάξης που αντλεί δύναμη από τον πλούτο και τα αξιώματα, προβάλλοντας τη Μιραντολίνα, μια γυναίκα από τον λαό, ως ανώτερη σε ευφυΐα και ικανότητες. Παρότι το ερωτικό στοιχείο είναι κεντρικό, ο έρωτας λειτουργεί ως μέσο αποκάλυψης αδυναμιών και υποκρισίας. Όταν η Μιραντολίνα αμφισβητείται από έναν μισογύνη, επιδιώκει να τον κάνει να την ερωτευτεί, χρησιμοποιώντας την εξυπνάδα και τη γυναικεία της τέχνη. Μέσα από αυτή τη μάχη εξουσίας, ο Γκολντόνι αναδεικνύει τη διαχρονική σύγκρουση των φύλων και δείχνει πως ο έρωτας μπορεί να αποτελέσει μέσο χειραγώγησης και κοινωνικής συναλλαγής ακόμη και σήμερα.



Περισσότερες πληροφορίες
Locandiera
Ο Γ. Κακλέας ανεβάζει μια φρέσκια εκδοχή της κλασικής ιταλικής κωμωδίας για τον έρωτα, τη σύγκρουση των φύλων και τις κοινωνικές συμβάσεις, που καυτηριάζει κάθε εποχή και σατιρίζει την ανδρική αλαζονεία και τον μισογυνισμό, με έντονα μουσικό χαρακτήρα, χορό και τραγούδι. Οι καταιγιστικές ανατροπές διαδέχονται η μία την άλλη στην ιστορία της ανεξάρτητης και δυναμικής Μιραντολίνας, ιδιοκτήτριας ενός πανδοχείου, η οποία χειραγωγεί με τη γοητεία της τους ευγενείς πελάτες της. Μια γυναίκα που αμφισβητεί, αντιστέκεται και ανατρέπει τους κανόνες, σε μια παράσταση όπου το χιούμορ συναντά τη διεισδυτική ματιά πάνω στις ανθρώπινες σχέσεις και τον κοινωνικό ρόλο της γυναίκας. Παράλληλα ειρωνεύεται την υπεροψία μιας τάξης που αντλεί δύναμη από τον πλούτο και τα αξιώματα, προβάλλοντας τη Μιραντολίνα, μια γυναίκα από τον λαό, αυτόνομη και εργαζόμενη, χωρίς οικονομική ή συναισθηματική εξάρτηση από άνδρα, ως ανώτερη σε ευφυΐα και ικανότητες. Όταν η Μιραντολίνα αμφισβητείται από έναν μισογύνη, επιδιώκει να τον κάνει να την ερωτευτεί, χρησιμοποιώντας την εξυπνάδα και την ευφυΐα της.

