Χορός ενάντια στη βία: Η Εύα Σταυρογιάννη γράφει για το "Platform B, ένας αγώνας σιωπής"

Η χορεύτρια και χορογράφος Εύα Σταυρογιάννη που μαθήτευσε δίπλα στη Μάγια Πλισέτσκαγια στην Κρατική Ακαδημία Χορού της Μόσχας και χόρεψε για τα Μπολσόι, παρουσιάζει την πρώτη παράσταση της νεοϊδρυθείσας ομάδας της "Indak Dance Co” με τίτλο "Platform B, ένας αγώνας σιωπής" από 17 Φεβρουαρίου και για λίγες παραστάσεις στο θέατρο Ροές. Η παράσταση εξετάζει τη σεξουαλική, ψυχολογική ή και λεκτική βία που υφίσταται ένας άνθρωπος και τις συνέπειές της σε ατομικό αλλά και σε κοινωνικό επίπεδο. Ερμηνεύουν οι Νίκος Γονίδης, Αναστασία Μήλου, Κατερίνα Μοίρα, Σπύρος Ντόγκας και η Εύα Σταυρογιάννη. Ακούγεται η φωνή του Φάνη Μουρατίδη. Η μουσική σύνθεση είναι του Αντώνη Παπακωνσταντίνου, τα κοστούμια είναι Digitaria και οι φωτισμοί της Μελίνας Μάσχα.

Η Εύα Σταυρογιάννη γράφει για το "Platform B, ένας αγώνας σιωπής"

"Ο χορός για μένα θα μπορούσε να παρομοιαστεί με μια εικόνα. Να παρατηρείς τον κόσμο γύρω σου και να τον μεταφέρεις επί σκηνής, ατόφιο, χωρίς υπερβολές και υπέρμετρες προσπάθειες. Πηγή έμπνευσής μου είναι η παρατήρηση των ανθρώπων σαν σε έναν καμβά. Ο άνθρωπος και το σύνολο που τον αγκαλιάζει, δίνοντας έμφαση στο "εδώ και τώρα", μόνο έτσι θεωρώ πως θα απελευθερωθεί το βλέμμα μας. Όμως, η ενέργεια του "κοιτώ" δεν έχει καμία βαρύτητα, εάν δεν συνδεθεί με την ανάδυση ενός ιδιαίτερου τοπίου μέσα μας, με την προσωπική "κατοχή" του χώρου. Η σκηνή, επομένως δεν είναι απλώς η επιφάνεια πάνω στην οποία τοποθετείται το σώμα, αλλά το μέρος στο οποίο η κίνηση αποτελεί μια χωρική συνθήκη ενατένισης, καθώς το πλησίασμα του άλλου προτείνει μια σχέση δίχως τέλος, μετατρέποντας τον σκηνικό χώρο σε τόπο συνύπαρξης. Κίνηση, Μουσική και Λόγος είναι τα στοιχεία πάνω στα οποία δομείται το έργο και αλληλοσυμπληρώνονται προκειμένου να αποδοθεί το νόηµα”.

"Ωστόσο, η χορογραφική γλώσσα που με ενδιαφέρει και προτείνω μέσα από το "Platform B, ένας αγώνας σιωπής" τοποθετείται μεταξύ ισορροπίας και ανισορροπίας. Έντονες εικόνες, καθαρά σχήματα, σκληρότητα, ηρεμία, παιχνίδι. Η µουσική έχει τη δυνατότητα να σε ταξιδεύει προς µια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, ο λόγος σε συνδυασμό µε την κίνηση προσδίδουν κάτι παραπάνω στο ηχητικό άκουσµα. Γι’ αυτό επιλέξαµε το κείμενο που ακούγεται να είναι στη γερμανική γλώσσα, προκειµένου η ευαισθησία να αποδοθεί µέσω ενός σκληρού λόγου, με διαρκώς εναλλασσόμενο ρυθμό. Επομένως, η μουσική παράγεται με διάφορους τρόπους, αποφεύγοντας ένα καθαρό ρυθμικό μοτίβο. Όλο το sound design της παράστασης υπογράφει ο Αντώνης Παπακωνσταντίνου. Όλα αυτά τα στοιχεία έρχονται σε αντίθεση με την εναλλαγή του χώρου και του χρόνου. Οι performers δεν φέρουν μια μοναδική ταυτότητα, αλλά περνούν από την μία στην άλλη, είτε συλλογικά είτε ατομικά, παραμένοντας σε διαρκή αλληλεπίδραση με το καλλιτεχνικό σύμπαν που έχουμε δημιουργήσει. Η ομάδα της Indak αποτελείται από νέα παιδιά, γεμάτα ιδέες, έτοιμα να δοκιμάσουν και να προτείνουν τα πάντα".

"Οι χορευτές, Νίκος Γονίδης, Αναστασία Μήλου και Σπύρος Ντόγκας είναι πτυχιούχοι της Κρατικής Σχολής Ορχηστρικής Τέχνης, ενώ η ηθοποιός Κατερίνα Μοίρα, πτυχιούχος της Ανωτέρας Δραματικής Σχολής "Ίασμος". Εν προκειμένω, έχουμε επιλέξει να επικεντρωθούμε στην θεωρία της "μαύρης τρύπας", ακολουθώντας ένα εντελώς αφαιρετικό μονοπάτι, όπου με την δημιουργική ματιά της Digitaria τα κοστούμια βασίζονται ακριβώς στον ίδιο άξονα, στον ψυχολογικό εγκλεισμό που βιώνει ένα άτομο που έχει υποστεί οποιασδήποτε μορφής βία και τον αντίκτυπο που έχει στο ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο που το περιβάλλει. Η ομάδα ολοκληρώνεται με την βοηθό μου Κατερίνα Μαλτέζου, η οποία ειλικρινά, οργάνωσε, συντόνισε και κύλησε πάνω από το μισό project.  Πιστεύω πως το πιο σημαντικό είναι η πρόταση που κάνουμε ως νεοσύστατη ομάδα, καθώς ο στόχος μας να καταπιαστούμε με ένα τέτοιο θέμα, ήταν από μόνος του εξαιρετικά ευαίσθητος και δύσκολος. Πώς είναι δυνατόν σαν κοινωνία να ανεχόμαστε καταστάσεις που καταπατούν κάθε ηθικό φραγμό και γιατί δεν προσπαθούμε να το αλλάξουμε συλλογικά;”. 

Προπώληση μέσω viva.gr