© Θοδωρής Μάρκου
Μετά την μεγάλη επιτυχία της προηγούμενης χρονιάς, το θεατρικό έργο του Γιάννη Τσίρου "Αξύριστα πηγούνια", το οποίο τιμήθηκε με το A΄ βραβείο νέου συγγραφέα το 2004 από το ΥΠΠΟ, συνεχίζεται ανανεωμένο και τη νέα θεατρική σεζόν 2022-23 από τις 5 Νοεμβρίου στο Θέατρο Μικρό Χορν, σε σκηνοθεσία του Γιώργου Παλούμπη. Στο φετινό ανέβασμα του έργου, το ρόλο του Σάββα αναλαμβάνει ο Στάθης Σταμουλακάτος, ενώ στους ρόλους του Κυριάκου, του Μαρινάκη και της Ιρίνας, θα δούμε τους Ηλία Βαλάση, Σπύρο Ασημένιο και Αντωνία Πιτουλίδου, αντίστοιχα.
Η ανθρώπινη εκμετάλλευση, η κατάσταση των μεταναστών, η σεξιστική αντιμετώπιση της γυναίκας, η οικονομική ανισότητα και οι σχέσεις εξουσίας είναι τα καυτά ζητήματα που θίγει το έργο και αποδεικνύεται πιο σύγχρονο και πιο επίκαιρο από ποτέ.
Μέσα από το χιούμορ και το έντονο σασπένς παρακολουθούμε χαρακτήρες "αληθινούς" και οικείους, με τις αδυναμίες, τις ενοχές, τη γοητεία, τη γελοιότητα, την τρυφερότητα καθώς και τη σκληρότητα τους. Πρόκειται για άντρες εγκλωβισμένους που ξεγυμνώνονται ψυχικά απέναντι στο αντικείμενο του πόθου τους, γίνονται θύτες μιας γυναίκας αλλά και θύματα της ίδιας τους της αντρικής φύσης.
Η υπόθεση
Τρεις άντρες, υπάλληλοι ενός νοσοκομείου, εργάζονται καθημερινά στην υπηρεσία τους στην υπόγεια πτέρυγα. Από τους πάνω ορόφους δέχονται και στη συνέχεια ταξινομούν, φροντίζουν και φυλάνε προσωρινά ανθρώπους που δεν κατάφεραν να επιζήσουν. Ακολουθούν μια ρουτίνα με τυπικές διαδικασίες. Απόψε όμως "έρχεται" μια γυναίκα να ταράξει τη νεκρή τους πραγματικότητα. Τα μυστικά, οι αποκαλύψεις και οι συγκρούσεις θα φέρουν στο φως τις αδυναμίες και τα ταπεινά τους ένστικτα. Ακολουθεί το έγκλημα, η εκδίκηση, η ενοχή και όταν φτάσει το πρωί δε θα είναι τίποτα ίδιο.
Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι της Νατάσσας Παπαστεργίου, οι φωτισμοί του Βασίλη Κλωτσοτήρα και ο ηχητικός σχεδιασμός του Αντρέα Μιχόπουλου.
Προπώληση στο viva.gr
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Αξύριστα πηγούνια
Το βραβευμένο κοινωνικό δράμα φλερτάρει με το χιούμορ, το ρεαλισμό και το σασπένς, μιλώντας για την ανθρώπινη εκμετάλλευση, τους μετανάστες, το σεξισμό, τις οικονομικές ανισότητες και τις σχέσεις εξουσίας. Τρεις άνδρες που δουλεύουν σε ένα νεκροτομείο εργάζονται καθημερινά στην υπηρεσία τους στην υπόγεια πτέρυγα. Από τους πάνω ορόφους δέχονται και στη συνέχεια ταξινομούν, φροντίζουν και φυλάνε προσωρινά ανθρώπους που δεν κατάφεραν να επιζήσουν. Ακολουθούν μια ρουτίνα με τυπικές διαδικασίες. Απόψε όμως έρχονται αντιμέτωποι με το νεκρό σώμα μιας γυναίκας, μίας στρίπερ με ξένη καταγωγή. Η αιτία του θανάτου της και το είδος της σχέσης που τους συνέδεε μαζί της είναι κάτι που ξεδιπλώνεται με συγγραφική δεξιοτεχνία στην πορεία, όσο εξελίσσεται η δράση. Αυτός είναι ο πυρήνας της ιστορίας του Γιάννη Τσίρου, που χρησιμοποιεί το μoτίβο του ανδρικού βλέμματος πάνω στο ανυπεράσπιστο γυναικείο σώμα, για να συνθέσει ένα έργο που φωτίζει ζητήματα πατριαρχίας, σεξισμού και εκμετάλλευσης.
