Γρηγόρης Ξένος©
Το ατμοσφαιρικό, βικτωριανό θρίλερ του 1938 "Φως του γκαζιού" ("Gaslight") από τον Πάτρικ Χάμιλτον επέλεξε να ανεβάσει φέτος η Άννα Ετιαρίδου στο θέατρο Βαφείο - Λάκης Καραλής. Από 14 Οκτωβρίου ανεβαίνει ένα από τα σημαντικότερα βρετανικά έργα του 20ού αιώνα και από τα μακροβιότερα στο Μπρόντγουεϊ με 1.295 παραστάσεις συνολικά.
Με φόντο το Λονδίνο του 1880, ένα μυστήριο καλύπτει το σπίτι του Τζακ και της Μπέλα Μάνινγκαμ που οδηγεί σταδιακά εκείνη στην παράνοια. Ο σύζυγός της εξαφανίζεται συνεχώς, ενώ την ίδια στιγμή την παρακολουθεί στενά, προσπαθώντας να την πείσει ότι χάνει τα λογικά της και παράλληλα φλερτάρει με την υπηρέτρια που το παίζει κυρία του σπιτιού. Τα φώτα του σπιτιού που αντλούν από το γκάζι τρεμοπαίζουν, κι εκείνος την διαβεβαιώνει ότι το φαντάζεται. Μέσα σε αυτό το κλίμα κάποιος χτυπάει την πόρτα πολύ αργά το βράδυ. Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί τη συνέχεια του ατμοσφαιρικού θρίλερ.
Το "Gaslight" διασκευάστηκε δύο φορές για τον κινηματογράφο. Αρχικά στη Βρετανία το 1940, σε σκηνοθεσία Θόρολντ Ντίκινσον, με την Νταϊάνα Γουάινγιαρντ και τον Αντόν Γουόλμπρουκ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Το 1944 το έργο μεταφέρεται στις αμερικανικές αίθουσες από την MGM σε σκηνοθεσία Τζορτζ Κούκορ. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο η Ίνγκριντ Μπέργκμαν κερδίζει το Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της.
Στην εκδοχή του Βαφείου πρωταγωνιστούν οι Χρήστος Άνθης, Σοφία Ιωακειμίδη, Εβελίνα Σιγάλα, Κωνσταντίνος Καρούζος. Η μουσική είναι του Μανώλη Μπονιάτη και οι φωτισμοί του Σάββα Σουρμελίδη.
Το σημείωμα της Άννας Ετιαρίδου
Όταν το 1938 ο Πάτρικ Χάμιλτον έγραψε το "Gaslight", ούτε που φανταζόταν ότι ο τίτλος που επέλεξε για το έργο του, θα χρησιμοποιούνταν αργότερα στην Ψυχολογία, ως τίτλος για μία από τις πιο κακοποιητικές τακτικές ψυχολογικής βίας και χειραγώγησης. Το ίδιο το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε σαν ένα ατμοσφαιρικό, βικτωριανό θρίλερ. Λίγα χρόνια μετά την πρώτη του παράσταση όμως, αποτέλεσε "σταθμό" στην ορολογία των Ψυχολογικών επιστημών. Ένας άνθρωπος εγκλωβισμένος μέσα σ’ ένα μυστηριώδες σπίτι, όπου όλα δείχνουν να τον απειλούν, όπου πλανάται παντού ένας απροσδιόριστος κίνδυνος κι όπου αναγκάζεται συνεχώς να περπατάει πάνω σ’ ένα τεντωμένο σκοινί, είναι ο εφιάλτης που δημιούργησε ο συγγραφέας για να τοποθετήσει μέσα εκεί τη δράση του έργου. Όμως, το ίδιο το έργο δεν είναι ένα απλό θρίλερ. Το "Φως του γκαζιού" με τη αμυδρή φλογίτσα του, φωτίζει όλη εκείνη την συναισθηματική και ψυχολογική βία που ασκείται σ’ ένα άτομο, με διάφορες προφάσεις, αλλά με πραγματικό κίνητρο την ποταπή ευχαρίστηση που όλο αυτό προκαλεί στον θύτη. Και το θύμα, αν καταφέρει να ξεφύγει, βγαίνει από αυτήν την κακοποιητική κατάσταση "σακατεμένο" ψυχικά και σωματικά. Το να μην εμπιστεύεται ένας άνθρωπος το μυαλό του, τις αισθήσεις του, την ικανότητά του να αντιλαμβάνεται τον κόσμο έτσι ακριβώς όπως είναι, αλλά να αμφιβάλλει για καθετί που τον περιβάλλει, είναι ένα πραγματικό μαρτύριο. Και το "Φως του γκαζιού" χαμηλώνει και δυναμώνει, σηματοδοτώντας τον φοβερό κίνδυνο που έρχεται και φεύγει, αλλά που δεν παύει ποτέ να είναι "παρών". Μπορεί άραγε να επέλθει κάποτε η κάθαρση, όταν όλα είναι τόσο συγκεχυμένα;
Προπώληση μέσω viva.gr
Διαβάστε Επίσης
