Ίσως έχετε ακούσει το παραδοσιακό τραγούδι των μικρασιατικών παραλίων "Ο Μποχώρης":
"Άιντε του καημένου του Μποχώρη, του τη σκάσαν στο βαπόρι
Άιντε και του πήραν πεντακόσια
Άντε όλο λίρες κι όλο γρόσια".
Αφηγείται την ιστορία του αθώου Μποχώρη, μέσα στο βαπόρι, καθώς έφευγε μετανάστης, και του πήραν πεντακόσια, όλο τάλαρα και γρόσια. Είναι ένα τραγούδι που έγινε γνωστό στην ηχογράφηση σε 45άρι από τη δεκαετία του '60 με τον Πρόδρομο Τσαουσάκη και ανήκει στα ρεμπέτικα με επιθεωρησιακό ύφος. Ο Μηνάς Βιντιάδης αντλώντας έμπνευση από την ιστορία αυτή έγραψε το έργο "Στου Μποχώρη" και η Βάνα Πεφάνη το σκηνοθετεί με πρωταγωνιστές τον Κώστα Αρζόγλου, την Πέμη Ζούνη και τον Βασίλη Ευταξόπουλο. Μαζί τους οι μουσικοί Ζιγκερίδης Βασίλης- κανονάκι, Ζιγκερίδης Κων/νος- ακορντεόν , μπαντονεόν και Παπαγεωργίου Γιάννης- κιθάρα, φωνή. Η θεατρική παράσταση που ανεβαίνει με την Υποστήριξη της Περιφέρειας Αττικής αφορά στη μεγάλη επέτειο των 100 χρόνων από τη Μικρασιατική Καταστροφή, θα κάνει πρεμιέρα στο Άλσος της Νέας Σμύρνης, την Παρασκευή 1 Ιουλίου και στη συνέχεια θα περιοδεύσει στην Αττική και την υπόλοιπη Ελλάδα.
Το έργο "Στου Μποχώρη"
Τέλος του 1923, αρχές του 1924. Ένας ηλικιωμένος άντρας, ο Αναστάσης, με δανεικά και τις λίγες οικονομίες του, στήνει ένα ταβερνάκι με μουσική στον Πειραιά. Το ονομάζει "Στου Μποχώρη", από το γνωστό τραγούδι της εποχής. Έφυγε από τη Σμύρνη, μαζί με την κόρη του Ρηνιώ –που έχασε τον άντρα της κάτω από άσχημες συνθήκες- και είναι μορφωμένη και πολύ καλή τραγουδίστρια και τον παιδικό φίλο της Ρηνιώς τον Φώτη. Το έργο διατρέχει το χρονικό διάστημα από τις τελευταίες μέρες πριν από την καταστροφή έως το πρώτο χρονικό διάστημα της προσφυγιάς και βασίζεται σε ιστορικά στοιχεία και συγκλονιστικές μαρτυρίες ανθρώπων που βίωσαν αυτή την ξεχωριστή εμπειρία. Μέσα από την μνήμη της Ρηνιώς περνάνε όλα τα σημαντικά γεγονότα από το 1890 έως το 1924. Η καθημερινή ζωή των Ελλήνων της Σμύρνης, οι συνθήκες σε Ελλάδα και Τουρκία που οδήγησαν στη Μικρασιατική Καταστροφή και στη Συνθήκη της Λωζάννης με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών, η Τέχνη κι ο Πολιτισμός στη Σμύρνη, οι γεύσεις και η κουζίνα, το ρεμπέτικο και ο αγώνας των άξιων μουσικών να το καθιερώσουν παρά τον πόλεμο και την αμφισβήτηση στην Αθήνα και τον Πειραιά. Σημαντικές δραματουργικές αναφορές γίνονται ακόμα στα πρώτα δύσκολα χρόνια της εγκατάστασης του 1.500.000 των προσφύγων στην Ελλάδα, ανθρώπων που γνώρισαν περιφρόνηση, έχθρα, ακόμα και πόλεμο από τους συμπατριώτες τους, με τους οποίους μιλούσαν την ίδια γλώσσα…
