Η δικαιοσύνη, η επανάσταση και τα ηθικά όρια του αγώνα για την ελευθερία βρίσκονται στο επίκεντρο του έργου "Οι Δίκαιοι" του Αλμπέρ Καμύ, που παρουσιάζεται από τις 21 Οκτωβρίου στο θέατρο Αποθήκη, σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα.
Στη σκηνή συναντιούνται ο Κωνσταντίνος Μπιμπής, η Βερόνικα Δαβάκη, ο Δημήτρης Γεωργαλάς, η Τζούλη Σούμα, ο Γιάννης Σαμψαλάκης, ο Χρήστος Τσάβος και ο Νίκος Δερτιλής, σε ένα έργο που βασίζεται σε πραγματικά ιστορικά γεγονότα. Αφετηρία του είναι η δολοφονία του Μεγάλου Δούκα Σεργκέι Αλεξάντροβιτς της Ρωσίας το 1905 από μια ομάδα σοσιαλιστών επαναστατών.
Μέσα από τη δράση τους, ο Καμύ εξετάζει τη σύγκρουση με ένα καταπιεστικό καθεστώς και το τίμημα που μπορεί να έχει η διεκδίκηση μιας διαφορετικής κοινωνίας. Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει κάποιος στο όνομα ενός ιδανικού; Και πώς συμβιβάζεται η επιθυμία για δικαιοσύνη με την αφαίρεση μιας ανθρώπινης ζωής;
Η πολιτική διάσταση του έργου συνδέεται με βαθύτερα ερωτήματα γύρω από την αξιοπρέπεια, την ηθική ευθύνη και τον ανθρωπισμό. Η αγάπη για τη ζωή, ο έρωτας, η ανιδιοτέλεια και η θυσία συνυπάρχουν με τη βία και την επαναστατική δράση, αναδεικνύοντας τις αντιφάσεις ανθρώπων που καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα στη συνείδησή τους και στον σκοπό που υπηρετούν.
Τη μετάφραση υπογράφει η Ρίτα Κολαΐτη, τα σκηνικά η Ηλένια Δουλαδίρη, τα κοστούμια ο Νίκος Χαρλαύτης, τη μουσική ο Βάιος Πράπας και τους φωτισμούς η Στέλλα Κάλτσου. Βοηθός σκηνοθέτη είναι ο Άρης Κακλέας, ενώ τις φωτογραφίες υπογράφει ο Γιώργος Καλφαμανώλης.
Προπώληση: more.com
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Οι δίκαιοι
Μέσα σε ένα διαμέρισμα, πέντε επαναστάτες σχεδιάζουν τη δολοφονία του Μεγάλου Δούκα. Πέντε άνθρωποι συναντιούνται και επιλέγουν να ζουν σε έναν παράλληλο χρόνο. Οι Δίκαιοι ψάχνουν έναν τρόπο να υπάρχουν στον κόσμο. Στον κόσμο που αγωνίζονται και ελπίζουν να αλλάξουν. Μέχρι το κάθε πρόσωπο να βρεθεί αντιμέτωπο με το αβάσταχτο ερώτημα: “Τι κάνω όταν δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω;”. Οι "Δίκαιοι", μέσα σε μια ατελείωτη ενεργητική αναμονή, γίνονται καθρέφτης και αντανακλούν την ισορροπία - και την αναπόφευκτη εναλλαγή - μεταξύ της ατομικής αναζήτησης του νοήματος και της συλλογικής επιδίωξης για μεταμόρφωση. Συνολικά, η ιστορία προσεγγίζεται με αφετηρία την ανθρώπινη κατάσταση και τον λυρισμό που τη διέπει.
