Με αφετηρία τη δική της ζωή, η σπουδαία ηθοποιός Αιμιλία Υψηλάντη ξεδιπλώνει επί σκηνής εικόνες, βιώματα και αναμνήσεις έξι δεκαετιών, που διασταυρώνονται με τα γεγονότα που σημάδεψαν την Ελλάδα, μετατρέποντας την προσωπική της διαδρομή σε καθρέφτη μιας ολόκληρης εποχής.
Μετά την περσινή επιτυχία της, η παράσταση "AI-MILIA" επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Αργώ, από το Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2026. Πρόκειται για μια παραστασιακή αφήγηση που συνδέει την προσωπική μνήμη με τη συλλογική ιστορία του τόπου μας, μέσα από ένα πρωτότυπο κείμενο που συνυπογράφουν η Αιμιλία Υψηλάντη και ο Γιώργος Αγγελίδης ενώ την επιμέλεια της παράστασης αναλαμβάνει η Ντέπυ Πάγκα και τους φωτισμούς σχεδιάζει ο Θοδωρής Γκόγκος.

Μια προσωπική ιστορία, αλλά όχι μόνο
Η αφήγηση ξεκινά από μια απλή, σχεδόν καθημερινή συνθήκη: μια ηθοποιός δεν αποχωρεί από τη σκηνή μετά το τέλος της παράστασης. Παραμένει εκεί, εκτεθειμένη, και αρχίζει να μιλά. Ανασύρει εικόνες, βιώματα και θραύσματα μιας ζωής που ξεκίνησε στη μεγάλη οθόνη της δεκαετίας του ’60 και φτάνει έως τη σημερινή εποχή.
Από τα παιδικά χρόνια και την οικογένεια, με τις μνήμες να ανάγονται στα δύσκολα χρόνια του Εμφυλίου, έως τους έρωτες και την αναμέτρηση με τις κοινωνικές επιταγές, τα στερεότυπα, το σώμα και την ελευθερία, η ιδιωτική μνήμη μετατρέπεται σε καθρέφτη μιας ολόκληρης εποχής και γενιάς. Το παρελθόν συναντά το παρόν και επαναδιατυπώνεται μέσα από το λεξιλόγιο του σήμερα.
Είμαστε όσα ζήσαμε ή όσα θυμόμαστε;
Μέσα σε αυτή τη διαδρομή επανέρχεται ένας κύκλος: άνθιση, φθορά, αναγέννηση. Κάθε εποχή αφήνει το αποτύπωμά της στο πρόσωπο, στη φωνή και στο σώμα, ενώ η φωνή εξακολουθεί να αντηχεί. Κάθε φορά που αφηγούμαστε ιστορίες από τη ζωή μας, τις ξαναπλάθουμε. Κάθε ανάμνηση μετασχηματίζεται τη στιγμή που την αφηγούμαστε και γίνεται μια νέα εκδοχή της. Στον πυρήνα της παράστασης βρίσκεται ένα ερώτημα που αφορά άμεσα το σήμερα: είμαστε αυτό που ζήσαμε ή αυτό που επιλέγουμε να θυμόμαστε και να αφηγούμαστε;

Σε μια εποχή όπου η ταυτότητα βρίσκεται υπό διαρκή διαπραγμάτευση —στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στη δημόσια σφαίρα, ακόμη και στις προσωπικές μας σχέσεις— τι σημαίνει τελικά να αφηγείσαι τον εαυτό σου; Η παράσταση επιστρέφει στα πιο απλά και ταυτόχρονα πιο εκτεθειμένα εκφραστικά μέσα: τον άνθρωπο πάνω στη σκηνή, τη φωνή, το σώμα και την ανάσα. Και μέσα σε αυτή την κοινή συνθήκη, το κοινό αναγνωρίζει κάτι βαθιά οικείο: τη ζεστασιά της ανθρώπινης παρουσίας, τη δύναμη του βλέμματος και την ανάγκη να διατηρούμε ζωντανή την ταυτότητά μας μέσα στον χρόνο.
Προπώληση εισιτηρίων με ειδική προσφορά early bird: more.com
Περισσότερες πληροφορίες
AI-MILIA
Σε μια προσωπική κατάθεση ψυχής μάς προσκαλεί η κυρία του θεάτρου Αιμιλία Υψηλάντη. Μια προσωπική διαδρομή μνήμης, ταυτότητας και αλήθειας, όπου το θέατρο γίνεται εξομολόγηση και ουσιαστική σύνδεση ανάμεσα στην ηθοποιό και τον θεατή. Η παραστασιακή αφήγηση ξεκινά από μια απλή, σχεδόν καθημερινή συνθήκη: μια ηθοποιός που δεν φεύγει από τη σκηνή μετά το τέλος της παράστασης. Εκεί ανασύρει εικόνες, μνήμες, θραύσματα ζωής. Παιδικά χρόνια, οικογένεια, έρωτες, κοινωνικές επιταγές, σώμα, ελευθερία. Μια ζωή που ξεκίνησε στη μεγάλη οθόνη της δεκαετίας του '60 φτάνει ως τη σημερινή εποχή, μεταφράζοντας το παρελθόν με το λεξιλόγιο του σήμερα. Το προσωπικό διασταυρώνεται με το συλλογικό, και η ιδιωτική μνήμη με την ιστορία μιας ολόκληρης γενιάς. Από τις κοινωνικές απαγορεύσεις και τα στερεότυπα, μέχρι τις κατακτήσεις και τις ελευθερίες που σήμερα θεωρούμε δεδομένες, ενώ εξακολουθούν να επαναπροσδιορίζονται.