Συνιδρυτές της ομάδας Grasshoper και συν-σκηνοθέτες στον «Θείο Βάνια» πριν από επτά χρόνια, ο Έκτορας Λυγίζος και ο Δημήτρης Καραντζάς διαγράφουν τη δική του λαμπρή πορεία ο καθένας. Μέσα στον Μάιο σκηνοθετούν από ένα κλασικό έργο στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, κι εμείς συγκρίνουμε τα ιδιοσυγκρασιακά θεατρικά σύμπαντα που δημιουργούν.
Έκτορας Λυγίζος
Ο σκηνοθέτης
Ο 43χρονος Έκτορας Λυγίζος άφησε τη φιλολογία για τον κινηματογράφο και το θέατρο. Μπορεί η ταινία του «Το αγόρι τρώει το φαγητό του πουλιού» να διακρίθηκε με βραβεία στα διεθνή φεστιβάλ και να έχει στα σκαριά το νέο του σενάριο, όμως ποτέ δεν ξέχασε το θέατρο. Υπήρξε βοηθός σκηνοθέτη των Λευτέρη Βογιατζή, Μιχαήλ Μαρμαρινού και Αντώνη Καλογρίδη. Οι παραστάσεις του έχουν μια ιδιαίτερη εικαστικότητα και ως σκηνοθέτης στηρίζει σθεναρά την ομαδικότητα. Έχει ανεβάσει έργα των Μπέκετ, Τσέχοφ, Ζαρί κ.ά. και φέτος, μετά το σκηνικό εγχείρημά του στο «Σώσε» του Μάικλ Φρέιν, το οποίο παρουσίασε στη Στέγη, εμβαθύνει στην ιστορία του Άμλετ σε μια καινούργια διασκευή για έξι ηθοποιούς.
Η παράσταση
Ο Λυγίζος ξεκινάει με την παραδοχή πως ο σαιξπηρικός «Άμλετ» είναι ένα δαιδαλώδες έργο. Σαν μια πελώρια μηχανή που, μπαίνοντας σε λειτουργία, καταπίνει τα θεατρικά πρόσωπα και τα αλέθει στα σωθικά της. Με εργαλείο το παιχνίδι που παίζεται ανάμεσα στον σκηνοθέτη και τον ηθοποιό, παρουσιάζει στην «Τραγική ιστορία του Άμλετ, ενός πρίγκιπα της Δανίας» έξι εκδοχές του Άμλετ. Στην παράσταση παίζει και ο ίδιος μαζί με τους Δήμητρα Βλαγκοπούλου, Κωνσταντίνο Ζωγράφο, Άρη Μπαλή, Ηρώ Μπέζου, Αινεία Τσαμάτη.
Σημαντικές σκηνοθετικές στιγμές του
«Η φάρσα της Οδού Γουόλγορθ» (2008)
Μας σύστησε το έργο του Έντα Γουόλς στο Από Μηχανής Θέατρο, αγγίζοντας με λεπτότητα το θέμα των προβληματικών οικογενειακών δεσμών.
«Τροβατόρε» (2008)
Μαζί με τον συνθέτη Χαράλαμπο Γωγιό τίναξαν τις αράχνες και πειραματίστηκαν με τη θρυλική όπερα Βέρντι στο «Bios».
«Άγριοι - Ο άντρας με τα θλιμμένα μάτια» (2007)
Η ιδέα να κάνει τους θεατές μέρος της παράστασης στο έργο του Χεντλ Κλάους στο Αμόρε απογείωσε το εγχείρημα.
«Room service» (2014)
Ποντάροντας στη σωματικότητα, ανέδειξε τις παραδοξότητες που υπάρχουν στο έργο του Τζον Μάρεϊ και του Άλεν Μπόρετζ στη Στέγη.
Θέατρο του Νέου Κόσμου - Κεντρική Σκηνή | Από 3/5
Δημήτρης Καραντζάς
Ο σκηνοθέτης
Το Θέατρο Πόρτα ήταν ένα από τα πρώτα καλλιτεχνικά του καταφύγια και ήταν εκείνος που έδωσε νέα σκηνική πνοή στον «Οδυσσεβάχ» της Ξένιας Καλογεροπούλου το 2011. Στα είκοσι έξι του ανέβασε παράσταση στην Επίδαυρο και μέχρι σήμερα, που έχει πατήσει τα τριάντα δύο, μπορεί να υπερηφανεύεται ότι είναι ο νεότερος καλλιτέχνης ο οποίος σκηνοθέτησε στο αργολικό θέατρο. Δεν φοβάται το παλιό, για την ακρίβεια αναζητά το καινούργιο μέσα σε αυτό και το έχει αποδείξει με τις επιλογές των έργων αλλά και τις συνεργασίες του με καταξιωμένες ηθοποιούς όπως η Άννα Μακράκη, η Μπέτυ Αρβανίτη και η Λυδία Φωτοπούλου.
Η παράσταση
Στις ψαγμένες αναγνώσεις που έχει κάνει συγκαταλέγονται οι φετινές παραστάσεις του «Γυάλινου κόσμου» του Τενεσί Ουίλιαμς στο Οδού Κεφαλληνίας και των «Βρικολάκων» του Χένρικ Ίψεν στο Θέατρο Τέχνης. Μια διεισδυτική ματιά ρίχνει και στο «Ξύπνημα της άνοιξης», διατηρώντας το ωμό ύφος της γραφής του Φρανκ Βέντεκιντ (ακατάλληλη για θεατές κάτω των 15 ετών). Στο έργο που φέρνει την εφηβεία σε σύγκρουση με το κατεστημένο πρωταγωνιστούν οι Μαρία Σκουλά, Βαγγέλης Αμπατζής, Ασημίνα Αναστασοπούλου, Κορίνα-Άννα Γκουγκουλή, Γιώργος Δικαίος, Αναστάσης Λαουλάκος, Μάνος Πετράκης, Νάνσυ Σιδέρη.
Σημαντικές σκηνοθετικές στιγμές του
«Ο κυκλισμός του τετραγώνου» (2013)
Σκηνοθέτησε υποδειγματικά, στη Στέγη, το έργο του Δημήτρη Δημητριάδη, σε μια παράσταση που έγινε η πρώτη ελληνική συμμετοχή στο Φεστιβάλ της Αβινιόν στα 68 χρόνια του θεσμού.
«Φαέθων» (2015)
Σε μια παράσταση-φόρος τιμής στον Λευτέρη Βογιατζή, ανέβασε στο Θέατρο Οδού Κυκλάδων την παραβολή του Δημήτρη Δημητριάδη πάνω στη σύγκρουση πατέρα και γιου.
«Τα κύματα» (2015-2016)
Το μυθιστόρημα οντολογικής ενηλικίωσης της Βιρτζίνια Γουλφ έγινε σημείο αναφοράς για τους έφηβους θεατές της Στέγης.
«Γυάλινος κόσμος» (2018)
Ανέσυρε με ουσία μια θραυσματική πραγματικότητα από το έργο του Τενεσί Ουίλιαμς στο Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας.
Θέατρο του Νέου Κόσμου - Κεντρική Σκηνή | Από 8/5
Περισσότερες πληροφορίες
Το ξύπνημα της άνοιξης
Ένα σχόλιο πάνω στο συντηρητισμό της κοινωνίας, που πατάσσει την αθωότητα και την ενστικτώδη τάση της νιότης για την ανακάλυψη του κόσμου αλλά και του εαυτού.
Η τραγική ιστορία του Άμλετ, ενός πρίγκιπα της Δανίας
Έχουμε έναν εαυτό που συλλογίζεται, αφηγείται και καθοδηγεί κι έναν που δρα και βιώνει. Πάνω σε αυτήν τη σύγκρουση χτίζεται και η συγκεκριμένη διασκευή του πιο αινιγματικού σαιξπηρικού έργου.
