Το ημερολόγιο γράφει ακόμα εργάσιμες, αλλά το μυαλό έχει ήδη απλώσει πετσέτα. Μέχρι να έρθει η μεγάλη άδεια, υπάρχουν εκείνες οι μικρές αποδράσεις που λειτουργούν σαν πρόβα καλοκαιριού: ένα μαγιό πεταμένο βιαστικά σε μια τσάντα, μια διαδρομή χωρίς ιδιαίτερο προγραμματισμό και η πρώτη βουτιά που ξεπλένει την εβδομάδα. Από παραλίες που θυμίζουν νησί μέχρι κοντινά λιμανάκια και κρυφούς κολπίσκους, αυτοί είναι τέσσερις προορισμοί που αποδεικνύουν ότι μερικές φορές το καλοκαίρι βρίσκεται πολύ πιο κοντά απ’ όσο νομίζουμε.
Λίμνη Βουλιαγμένης Λουτρακίου
Όλοι μπερδεύονται όταν ακούνε "Λίμνη Βουλιαγμένης" και σχεδόν πάντα σκέφτονται την αττική εκδοχή με τα ιαματικά νερά και τις wellness διαθέσεις. Κι όμως, η Βουλιαγμένη του Λουτρακίου είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία. Μόλις φτάσεις, νιώθεις ότι το τοπίο έχει αποφασίσει να σε ξεγελάσει ευχάριστα. Τα πεύκα κατηφορίζουν μέχρι την ακτή, τα γαλαζοπράσινα νερά μοιάζουν σχεδόν εξωπραγματικά και η λιμνοθάλασσα που επικοινωνεί με τον Κορινθιακό χαρίζει μια απρόσμενα νησιώτικη αίσθηση, μόλις μία ώρα από την Αθήνα. Εδώ μπορείς να περάσεις ολόκληρη τη μέρα χωρίς να βιαστείς για τίποτα. Βουτιές, καφές δίπλα στο νερό, canoe ή SUP για όσους δεν μπορούν να μείνουν ακίνητοι και, όταν αρχίσει να πέφτει ο ήλιος, μια μικρή παράκαμψη στο Ηραίο, όπου ο αρχαιολογικός χώρος σχεδόν ακουμπά στη θάλασσα. Αν περισσεύει λίγος χρόνος, συνέχισε μέχρι τον φάρο Μελαγκάβι. Εκεί το ηλιοβασίλεμα δεν χρειάζεται φίλτρα ούτε λεζάντες· αρκεί να σταθείς και να το χαζέψεις.
Νέα Στύρα
Αν μένεις στα βόρεια προάστια, η εκδρομή ξεκινά σχεδόν πριν το καταλάβεις. Λίγα χιλιόμετρα μέχρι την Αγία Μαρίνα, ένα old school φέρι που διασχίζει ήρεμα τον Ευβοϊκό και, σαράντα πέντε λεπτά αργότερα, βρίσκεσαι στην Εύβοια. Τα Νέα Στύρα δεν έχουν κοσμοπολίτικη αύρα ούτε beach clubs που παίζουν μουσική από το πρωί. Έχουν όμως καθαρές θάλασσες, πεύκα που φτάνουν σχεδόν μέχρι την άμμο, οπότε ανν προτιμάς ήρεμα νερά, η μεγάλη αμμουδιά δίπλα στο λιμάνι είναι ιδανική. Αν έχεις διάθεση για εξερεύνηση, συνέχισε μέχρι τον Λιμνιώνα ή τα Τσακαία, όπου οι μικροί κολπίσκοι θυμίζουν σκηνικό που ξέφυγε από καρτ ποστάλ. Κι όταν στεγνώσει το μαγιό, η περιοχή αποκαλύπτει μια δεύτερη προσωπικότητα. Τα μυστηριώδη Δρακόσπιτα, η ανάβαση στην αρχαία ακρόπολη και τα πέτρινα χωριά της ενδοχώρας κάνουν τα Στύρα κάτι πολύ περισσότερο από έναν ακόμη προορισμό για μπάνιο. Είναι μια μικρή εκδρομή που χωρά θάλασσα, ιστορία και αυθεντική καλοκαιρινή ανεμελιά.
Αγκίστρι
Υπάρχουν πρωινά που η καλύτερη απόφαση είναι να αφήσεις το αυτοκίνητο και να πάρεις κατευθείαν το πλοίο. Ένα μικρό backpack, αντηλιακό, μαγιό και σε λιγότερο από μία ώρα το Αγκίστρι σε υποδέχεται με τη χαλαρότητα ενός νησιού που δεν βιάστηκε ποτέ να γίνει κάτι άλλο από αυτό που είναι. Αν ταξιδεύεις με παιδιά, η Σκάλα είναι ιδανική για ατέλειωτες βουτιές και παιχνίδι. Αν πάλι κυνηγάς πιο εξωτικές εικόνες, η Χαλικιάδα θα σε ανταμείψει με νερά που θυμίζουν Κυκλάδες, αρκεί να μην σε τρομάζει το σύντομο κατηφορικό μονοπάτι. Οι πιο ήρεμοι θα βρουν το δικό τους καταφύγιο στη Δραγωνέρα, κάτω από τα πεύκα που σχεδόν αγγίζουν τη θάλασσα. Το καλύτερο στο Αγκίστρι είναι ότι δεν χρειάζεται πρόγραμμα. Νοικιάζεις ποδήλατο ή παίρνεις το τοπικό λεωφορείο, αλλάζεις παραλίες ανάλογα με τη διάθεση, σταματάς για ουζάκι και ψαρομεζέδες στο Μεγαλοχώρι και, πριν καλά καλά το συνειδητοποιήσεις, επιστρέφεις στον Πειραιά με εκείνη την αίσθηση ότι έλειψες πολύ περισσότερο από μία ημέρα.
Σούνιο
Η διαδρομή κατά μήκος της Αθηναϊκής Ριβιέρας είναι από μόνη της ένας λόγος για να μπεις στο αυτοκίνητο. Όσο αφήνεις πίσω την πόλη, το τοπίο αλλάζει ρυθμό και η θάλασσα γίνεται ο μόνιμος συνοδηγός σου. Φυσικά, το Σούνιο δεν είναι μόνο ο επιβλητικός Ναός του Ποσειδώνα, αλλά και όλοι οι μικροί κολπίσκοι που ξεπροβάλλουν ξαφνικά δεξιά κι αριστερά του δρόμου, οι βραχώδεις ακτές για όσους αγαπούν τις βουτιές στα βαθιά και οι ήσυχες αμμουδιές για όσους θέλουν απλώς να απλώσουν πετσέτα. Το πιο όμορφο παιχνίδι είναι να ακολουθήσεις τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα και να ανακαλύψεις τη δική σου μικρή παραλία, σαν ένα αυθόρμητο beach safari. Όταν η μέρα αρχίσει να γέρνει, η ανάβαση στον Ναό του Ποσειδώνα είναι σχεδόν υποχρεωτική. Από εκεί ψηλά, το βλέμμα χάνεται στο απέραντο γαλάζιο, τα ιστιοπλοϊκά μοιάζουν με μικρές λευκές πινελιές στον ορίζοντα και το ηλιοβασίλεμα υπενθυμίζει γιατί, όσο κι αν αγαπάμε τα νησιά, η Αττική εξακολουθεί να κρύβει μερικές από τις πιο όμορφες καλοκαιρινές εικόνες της χώρας.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
