© iStock
Υπάρχουν ταξίδια που σε ξεκουράζουν και ταξίδια που σε ταρακουνούν. Το Μαρόκο ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Μέσα σε οκτώ μέρες, περάσαμε από τους ρυθμούς του Μαρακές, στην απεραντοσύνη της Σαχάρας, και από εκεί στη Φεζ, για να καταλήξουμε σε ένα ηλιοβασίλεμα στον Ατλαντικό, στην Καζαμπλάνκα. Και αν κάτι κατάλαβα, είναι ότι το Μαρόκο δεν προσπαθεί να σε κερδίσει - απλά είναι αυτό που είναι.
Μαρακές: Το χάος που τελικά βγάζει νόημα
Το Μαρακές ήταν η πρώτη επαφή. Από την πρώτη στιγμή νιώθεις ότι μπαίνεις σε έναν ρυθμό που δεν ελέγχεις. Μηχανάκια περνούν δίπλα σου χωρίς προειδοποίηση, χάνεσαι στα souks σχεδόν με μαθηματική ακρίβεια, άνθρωποι σε σταματούν για να σου πουλήσουν κάτι, οι ήχοι και οι μυρωδιές μπλέκονται σε ένα συνεχές background που δεν σταματάει ποτέ. Είναι εύκολο να το πεις χαοτικό, αλλά όσο περνάει η ώρα, αρχίζεις να καταλαβαίνεις ότι αυτό το χάος είναι μέρος της εμπειρίας.

Ανάμεσα σε όλα αυτά, υπήρξαν και πιο "ήσυχες" εικόνες. Οι Κήποι (Jardin) Majorelle, που διασώθηκαν από την ξενοδοχειοποίηση τη δεκαετία του ’80 χάρη στον Yves Saint Laurent, είναι ένα από αυτά τα μέρη που σε κάνουν να πάρεις ανάσα. Δίπλα τους, το Musée Yves Saint Laurent δίνει ένα διαφορετικό, πιο σύγχρονο πλαίσιο στην πόλη.

Καταρράκτες Ouzoud: Για τη διαδρομή και το msemen
Κάπου εκεί, μια ημερήσια εκδρομή στους Καταρράκτες Ouzoud έρχεται να αλλάξει λίγο το τοπίο. Η διαδρομή από μόνη της άξιζε, αλλά αυτό που θυμάμαι πιο έντονα είναι μια στάση στη μέση του πουθενά, όπου πετύχαμε μια μεγάλη κυρία να ψήνει επιτόπου msemen σε έναν απλό πάγκο πάνω στο δρόμο - πρόκειται για μια μαροκινή "κρέπα", διπλωμένη σε τετράγωνα με πολλές στρώσεις, ψημένη στο τηγάνι και σερβιρισμένη με μέλι ή πραλίνα. Τόσο νόστιμο που μπήκε κατευθείαν στα "5 must things to do” στο Μαρόκο.

Η φύση είναι εντυπωσιακή, οι καταρράκτες επιβλητικοί, αλλά η εμπειρία δεν ξεφεύγει τελείως από τον τουριστικό της χαρακτήρα. Είναι από εκείνα τα μέρη που χαίρεσαι που είδες, αλλά δύσκολα θα θυμάσαι ως το πιο αυθεντικό κομμάτι του ταξιδιού. Λίγο πριν φύγουμε, περάσαμε και από ένα μικρό εργαστήριο όπου είδαμε πώς φτιάχνεται το argan oil, το φυσικό φυτικό έλαιο που προέρχεται από τους καρπούς του δέντρου Argania spinosa, το οποίο φυτρώνει κυρίως στο Μαρόκο και θα έχετε σίγουρα συναντήσει σε κάποια προϊόν ομορφιάς.

Πίσω στο Μαρακές, στο La Trattoria, ένα ιταλικό εστιατόριο με μια εντυπωσιακή αυλή που μοιάζει σχεδόν κινηματογραφική, περίμενα κάτι overrated λόγω φήμης, αλλά τελικά το φαγητό ήταν εξαιρετικό και η μπρουσκέτα από τις καλύτερες που έχω δοκιμάσει εκτός Ιταλίας!
Σαχάρα: Η εμπειρία που αλλάζει το ταξίδι

Το επόμενο κεφάλαιο ήταν μια τριήμερη εκδρομή προς τη Σαχάρα - η αφορμή για αυτο το ταξίδι. Είναι από αυτά τα κομμάτια του Μαρόκου που δύσκολα τα κάνεις μόνος σου· υπάρχουν όμως πολλά οικονομικά οργανωμένα πακέτα που περιλαμβάνουν μεταφορά, στάσεις σε όλα τα ενδιάμεσα σημεία και local guides, κάνοντας την εμπειρία πολύ πιο εύκολη και προσβάσιμη.

Η διαδρομή περνά μέσα από βερβερικά χωριά και αλλάζει συνεχώς το τοπίο, μέχρι που φτάνεις προς την Ουαρζαζάτ, γνωστή και ως "πύλη της ερήμου". Εκεί βρίσκονται και τα Atlas Studios, από τα μεγαλύτερα κινηματογραφικά στούντιο στον κόσμο, όπου έχουν γυριστεί παραγωγές όπως το Gladiator και το Game of Thrones. Λίγο πιο πέρα, η στάση στο Αΐτ-Μπεν-Χαντού μοιάζει σχεδόν υποχρεωτική. Ένα χωριό-οχυρό από πηλό, που μοιάζει σαν ένα ταξίδι στο χρόνο.

Η άφιξη στη Σαχάρα αλλάζει τα πάντα. Η διαδρομή μέχρι εκεί είναι από μόνη της εμπειρία, αλλά τίποτα δεν σε προετοιμάζει για τη στιγμή που βρίσκεσαι ανάμεσα σε αμμόλοφους και δεν ακούς τίποτα. Κυριολεκτικά τίποτα. Ξεκινήσαμε με καμήλες, είδαμε το ηλιοβασίλεμα να απλώνεται πάνω στους αμμόλοφους, βγάλαμε άπειρες φωτογραφίες, και κάναμε και sandboarding. Η επιστροφή με την καμήλα στο camp, μέσα στο σκοτάδι, ήταν ίσως από τις πιο ιδιαίτερες στιγμές. Το βράδυ έκλεισε με μουσική, φωτιά και χορό κάτω από τον ουρανό, σε μια ατμόσφαιρα που έμοιαζε λίγο με πενταήμερη, αλλά καλύτερη.
Οι γεύσεις του Μαρόκου

Το φαγητό στο Μαρόκο είναι από μόνο του εμπειρία και τελικά έγινε ένα από τα κομμάτια του ταξιδιού που δεν περίμενα να μου μείνει τόσο έντονα. Το πιο χαρακτηριστικό πιάτο είναι το tajine - ένα μεγάλο πήλινο σκεύος με κωνικό καπάκι (μια γάστρα δηλαδή) μέσα στο οποίο μαγειρεύονται αργά κομμάτια κρέατος και λαχανικών, κρατώντας όλα τα αρώματα μέσα (εμείς το δοκιμάσαμε με κοτόπουλο αλλά θα το βρεις και με αρνί). Το δοκιμάσαμε πρώτη φορά στην εκδρομή στη Σαχάρα και ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόταν εκείνη τη στιγμή. Ζεστό, αρωματικό, με μαλακό κρέας και λαχανικά. Ήταν από εκείνα τα φαγητά που ταιριάζουν απόλυτα με το περιβάλλον και τη στιγμή.
Από τη Φεζ μέχρι τον Ατλαντικό
Αντί για επιστροφή στο Μαρακές, το ταξίδι συνεχίστηκε προς Φεζ, όπου μείναμε δύο μέρες. Τα souks έχουν την ίδια λογική με του Μαρακές, αλλά η πόλη συνολικά έχει κάτι λιγότερο "σκηνοθετημένο". Σε κάποια σημεία νιώθεις ότι παρακολουθείς την καθημερινότητα όπως είναι, χωρίς φίλτρο. Δεν είναι πάντα άνετο, αλλά είναι ειλικρινές.

Και ύστερα, η Καζαμπλάνκα λειτουργεί σχεδόν σαν αποφόρτιση. Μετά την ένταση των προηγούμενων ημερών, η πόλη φαίνεται πιο ήρεμη, πιο σύγχρονη, σχεδόν οικεία. Δεν έχει την ίδια "μαγεία” με τις άλλες στάσεις, αλλά δεν την χρειάζεται κιόλας. Το ηλιοβασίλεμα στον Ατλαντικό είναι αρκετό. Ήταν, ομολογουμένως, το δεύτερο πιο όμορφο ηλιοβασίλεμα που έχω δει - όχι γιατί του έλειπε κάτι, αλλά γιατί το πρώτο έχει απλώς συναισθηματικό προβάδισμα.


Και κάπου εκεί, με άπαιχτα churros, στο Coco Palma, έκλεισε το ταξίδι. Τελικά, το Μαρόκο δεν είναι ένα ταξίδι που θα σου δώσει μόνο όμορφες εικόνες. Θα σου δώσει και στιγμές αμηχανίας, κούρασης, ίσως και εκνευρισμού. Αλλά μέσα σε όλα αυτά, θα σου δώσει και κάτι πιο σπάνιο: την αίσθηση ότι βγήκες, έστω και για λίγο, από τον τρόπο που έχεις μάθει να ταξιδεύεις.
Έξτρα tips & budget
Αυτό το ταξίδι το κάναμε χωρίς γκρουπ, απλώς δύο άτομα, κλείνοντας τα πάντα μόνοι μας, πτήσεις, διαμονές και μετακινήσεις. Είναι απόλυτα εφικτό και σου δίνει περισσότερη ευελιξία, ειδικά σε πόλεις όπως το Μαρακές και η Φεζ όπου θέλεις να κινηθείς με τον δικό σου ρυθμό.

Η μόνη εξαίρεση ήταν η εκδρομή στη Σαχάρα, όπου κλείσαμε μια οργανωμένη τριήμερη εκδρομή μέσω GetYourGuide, η οποία περιλάμβανε μεταφορά, οδηγό, στάσεις σε ενδιάμεσα σημεία και το camp. Είναι μια διαδικασία που σε γλιτώνει από αρκετή ταλαιπωρία και βλέπεις εικόνες που ίσως δεν ήξερες ότι μπορείς να δεις.
Σε ό,τι αφορά το budget, για ένα 8ήμερο ταξίδι σαν αυτό υπολόγισε περίπου 850-900€ το άτομο, μαζί με όλα (πτήσεις, διαμονές, είσοδο σε αξιοθέατα/μουσεία, δραστηριότητες, φαγητό). Η τριήμερη εκδρομή στη Σαχάρα κοστίζει περίπου 120-150€ το άτομο και είναι από τα πιο value for money κομμάτια του ταξιδιού. Αν έχω να δώσω ένα έξτρα tip για την εκδρομή είναι να κλείσετε με προορισμό τη Φεζ αντί να επιστρέψετε πίσω στο Μαρακές.


