© Shutterstock
Στη βορειοδυτική πλευρά των Κυκλάδων και σε απόσταση 70 ναυτικών μιλίων από το λιμάνι του Πειραιά "πλέει" η Σέριφος, που εύκολα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα από τα πιο under the radar ελληνικά νησιά. Πολλοί υποστηρίζουν πως είναι από εκείνα τα νησιά που είτε θα τα ερωτευτείς αμέσως είτε θα τα μισήσεις αλλά η αλήθεια είναι πως δεν έχεις απολύτως κανέναν λόγο για το δεύτερο. Παρότι απότομη και άγρια, έχει τρομερή ενέργεια και ασφαλώς μοναδική γοητεία.
Η Χώρα και τα πέριξ
Η Χώρα της Σερίφου θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα από τα ομορφότερα μπαλκόνια του Αιγαίου, με θέα στην Κύθνο προς τον βορρά, τη Σύρο στα βορειοανατολικά, την Πάρο στα ανατολικά, τη Σίφνο στα νοτιοανατολικά και τη Μήλο στα νότια. Ανεμόμυλοι, πλακόστρωτα δρομάκια, κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική, μία υπέροχη πλατεία και το μάλλον πιο cool crowd του ελληνικού καλοκαιριού συνθέτουν το μοτίβο του μέρους που θα μπορούσε να είναι ο ορισμός της αιγαιοπελαγίτικης ανεμελιάς.
Ακριβώς κάτω από τη Χώρα βρίσκεται το λιμάνι, το Λιβάδι, που είναι άλλωστε και το πρώτο μέρος στο οποίο θα πατήσεις το πόδι σου αμέσως μόλις φτάσεις στο νησί. Θα έλεγε κάποιος με μία πρώτη ανάγνωση πως μοιάζει βγαλμένο από τουριστικά φυλλάδια των 80s, με μία πολύχρωμη σειρά από ταβέρνες, εστιατόρια και cafes αλλά ίσως ο εν λόγω χαρακτηρισμός να το αδικεί λίγο, καθώς έχει εξαιρετικά καλές επιλογές και ένα από τα ιστορικότερα μπαρ των Κυκλάδων (όλοι έχουν περάσει έστω και για ένα βράδυ από το περιβόητο Yacht Club).
Χωριά σε αυτήν μην περιμένεις να συναντήσεις παρά μόνο μικρούς οικισμούς σε διάσπαρτους λόφους καθώς και το Μεγάλο Λιβάνι, μία περιοχή με ιδιαίτερη ενέργεια και γοητεία. Η πάλαι ποτέ κατεξοχήν "γειτονιά" των μεταλλείων χαρίζει στον ταξιδιώτη ασυνήθιστες εικόνες με δεκάδες στοές, το εγκαταλελειμμένο νεοκλασικό της Μεταλλευτικής Εταιρείας, το Ακρωτήρι του Κύκλωπα, τη μεγάλη σπηλιά και ένα θαυμάσιο ηλιοβασίλεμα.
Οι μύθοι
Ήδη από τα αρχαία χρόνια, η πλούσια σε κοιτάσματα αιματίτη, μαγνητίτη και άλλα ορυκτά Σέριφος είχε εκμεταλλευτεί για μεταλλουργικές δραστηριότητες που ανάγονται ήδη στην 3η π.Χ. χιλιετία και τους Πρωτοκυκλαδικούς χρόνους.
Αυτό όμως που καθιστά ιντριγκαδόρικη την ιστορία της Σερίφου είναι η μυθολογία της. Ο σημαντικότερος μύθος είναι εκείνος που τη σχετίζει με τον Περσέα. Σύμφωνα με αυτόν, ο βασιλιάς του Άργους Ακρίσιος ζήτησε χρησμό από το μαντείο των Δελφών, επιθυμώντας να γνωρίζει αν θα αποκτήσει ποτέ απόγονο.
Το μαντείο του απάντησε ότι θα βρει τον θάνατο από το χέρι του εγγονού του, γιο της κόρης του Δανάης, ο οποίος και θα τον διαδεχτεί στο θρόνο. Για να προστατευτεί, φυλάκισε την Δανάη σε ένα υπόγειο κελί αλλά δεν υπολόγισε τον ξαφνικό έρωτα του Δία, ο οποίος "τρύπωσε” από την οροφή του κελιού μεταμορφωμένος σε χρυσή βροχή και χάρισε στη Δανάη ένα γιο, τον Περσέα. Ο Ακρίσιος έκλεισε την κόρη του και τον Περσέα σε ένα κουτί και το έστειλε στη Σέριφο, προκειμένου να εξαφανιστούν.
Διαβάστε Επίσης
Ο Περσέας μεγάλωσε εκεί και ο βασιλιάς της Σερίφου Πολυδέκτης τον έπεισε να του φέρει το κεφάλι της Μέδουσας, μιας από τις τρεις Γοργόνες, που όποιος την έβλεπε κατά πρόσωπο απολιθωνόταν. Απώτερος σκοπός του Πολυδεύκη ήταν να βιάσει τη Δανάη, η οποία για να προστατευτεί είχε καταφύγει σε έναν ναό. Ο Περσέας, με τη βοήθεια των Θεών κατόρθωσε να φέρει εις πέρας την αποστολή του και γυρνώντας στο νησί, έδειξε στον Πολυδέκτη το τρόπαιό του. Ο τελευταίος φυσικά, απολιθώθηκε.
Η Σέριφος επιπλέον έχει μυθολογική σύνδεση και με την Οδύσσεια του Ομήρου, φερόμενη ως το νησί του Κύκλωπα. Εκεί δηλαδή όπου ο Οδυσσέας, στην προσπάθεια επιστροφής του στην Ιθάκη μετά τον Τρωικό Πόλεμο, αντιμετώπισε τον Πολύφημο, τον οποίο και τύφλωσε προκειμένου αυτός και οι σύντροφοί του να ξεφύγουν.
Η συνέχεια στο Esquire Greece
