"Και κατεβάζοντας αυτό εδώ το app έχετε όλη την πληροφόρηση για το ξενοδοχείο μας στη διάθεση σας οποιαδήποτε στιγμή. Επίσης για οτιδήποτε χρειαστείτε από τη ρεσεψιόν αρκεί να στείλετε ένα μήνυμα σε αυτό το whats app". Η φράση κλείνει με πλατύ, ειλικρινές, εγκάρδιο χαμόγελο.
Δεν θα μπορούσα να φανταστώ πιο αληθινό, πιο ζεστό καλωσόρισμα σε ξενοδοχείο, από αυτό του Bill & Coo Coast, αυτή είναι η αλήθεια. Έχω μόλις φτάσει στη Μύκονο με αφορμή την έναρξη λειτουργίας 10 νέων πολυτελών σουιτών, των "Grand Coastal Suites" στο Bill & Coo Coast, στην παραλία του Αγίου Ιωάννη και βρίσκομαι στο all day εστιατόριο του ξενοδοχείου. Ενώ οι άνθρωποι του ξενοδοχείου κατεβάζουν στο κινητό μου το Bill & Coo app για μένα, εγώ απλώς απολαμβάνω ένα welcome bellini με φόντο την υπέροχη γαλάζια θέα και ο χρόνος περνάει υπέροχα έως μία από αυτές τις 10 Grand Coastal Suites να γίνει δική μου.
Σκέφτομαι πόσο δύσκολο και εντυπωσιακό είναι ένα ξενοδοχείο μεγάλο να καταφέρει να κρατήσει έναν απολύτως intimate χαρακτήρα, μένοντας 100% πιστό σε αυτό που σημαίνει άλλωστε και το ίδιο το όνομα του. Όπως διαβάζω στο Collins Dictionary: "Bill & Coo, definition & meaning: to kiss and talk quietly".
Στο εσωτερικό της σουίτας 502 συμβαίνει αυτό που οποιοσδήποτε interior design editor που σέβεται τον εαυτό του θα χαρακτήριζε αμέσως "αιγαιοπελαγίτικη ερμηνεία του στυλ japandi". Η χρωματική παλέτα είναι αφαιρετική – κινείται αποκλειστικά από το πιο φωτεινό μπεζ, έως το πιο βαθύ γκρι – ενώ τα φυσικά υλικά όπως το ξύλο και η ψάθα δημιουργούν ένα πολύ ενδιαφέρον παιχνίδι με τις υφές. Η τελευταία λέξη της τεχνολογίας έχει χρησιμοποιηθεί στα συστήματα φωτισμού και κλιματισμού. Όλες οι λειτουργίες του μπάνιου εξαφανίζονται εντελώς πίσω από έναν ραβδωτό ξύλινο τοίχο βοηθώντας την "καθαρότητα" του οπτικού πεδίου. Μια καθαρότητα που αφήνει να έχει τον πρώτο ρόλο η απίστευτη θέα στο απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου που αντικρίζει κανείς από τα γενναιόδωρα ανοίγματα προς τον εξωτερικό χώρο. Δεν είναι όμως μόνο η απίστευτη θέα, είναι και η εξίσου απίστευτη ιδιωτική πισίνα, την οποία και δοκιμάζω εννοείται αμέσως. Το ερώτημα προκύπτει λογικά: Υπάρχει λόγος να αφήσει κανείς ένα τέτοιο "σπίτι"; Λογική και η απάντηση: Υπάρχει ένας μόνο, και αυτός είναι ένα γεύμα στο Beefbar.
Ο Ντίνος Φωτεινάκης εδώ είναι σε μεγάλα κέφια. Ο executice chef του πρώτου Beefbar επί Ελληνικού εδάφους προτείνει μαζί με τον head chef Γιάννη Μπάμπαλη μια comfort κρεατοφαγία που πραγματικά μπορεί κανείς να απολαύσει τόσο το μεσημέρι όσο και το βράδυ. Δοκιμάζουμε εκλεκτές κοπές, top υλικά που έχουν ταξιδέψει από τις καλύτερες φάρμες του κόσμου – αλλά και τοπικά – και βέβαια ιδιαίτερα signature dishes του Ντίνου όπως ο "γύρος kobe" που έχει κερδίσει επάξια τη θέση του στα μενού πολλών Beefbar ανά τον πλανήτη. Δοκιμάζω και ταυτόχρονα shazamάρω ασταμάτητα κομμάτια από την playlist, που είναι σαφώς από τις καλύτερες που έχω ακούσει.
Αν δεν έπρεπε να ετοιμαστώ κάποια στιγμή για το βραδινό στο Gastronomy Project, το εστιατόριο του "Bill & Coo Suites & Lounge", θα μπορούσα να συζητάω με τους ανθρώπους του ξενοδοχείου για ώρες, γύρω από τη σημασία της γαστρονομίας στη διαμόρφωση της ταξιδιωτικής εμπειρίας των επισκεπτών, για τις τάσεις του τουρισμού, τις ευκαιρίες και τους κινδύνους που υπάρχουν για κορυφαίους παγκοσμίως προορισμούς όπως η Μύκονος κλπ, αλλά αφενός πρέπει να ετοιμαστώ, αφετέρου μου λείπει ήδη ο ζεστός μινιμαλισμός σκανδιναβικών αποχρώσεων της σουίτας 502 -και αυτή η φιλόξενη πισίνα της.
Το σκηνικό στο Gastronomy Project αλλάζει. Εδώ υπάρχουν δύο degu μενού, πίσω από τα οποία βρίσκεται μια εξαιρετική ιδέα. Το ελληνικό κυριακάτικο τραπέζι, οι μεζέδες των καφενείων, οι γεύσεις της Καθαράς Δευτέρας, όλα αυτά που είναι γραμμένα στο συλλογικό, ελληνικό μας DNA, έρχονται στο τραπέζι μέσα από τις ιστορίες δυο παιδιών, της Thea και του Theo. Ο επισκέπτης διαλέγει ένα από τα δύο μενού, εκείνο της Thea ή εκείνο του Theo και "αφήνει" τον αντίστοιχο χαρακτήρα να του διηγηθεί την ιστορία του, φέροντας μπροστά του γεύσεις που – τουλάχιστον σε εμάς τους Έλληνες – ξυπνούν αγαπημένες αναμνήσεις. Το φαγητό άλλωστε είναι πρώτα απ’ όλα μνήμη. Απόψε λοιπόν, η "Αθηναϊκή σαλάτα" των αστικών διαμερισμάτων των 60s και των 70s (αυτών με τη σκάλα υπηρεσίας στον ακάλυπτο) παίρνει μια εντελώς 2023 μορφή στα χέρια του Ντίνου Φωτεινάκη. Μια μορφή τόσο νόστιμη που χάθηκε από τα πιάτα σε λίγα λεπτά. Παραμένει όμως ανεξίτηλη στη μνήμη μου.
Soundtrack:
1. Planète. DjeuhDjoah, Lieutenant Nicholson
2. Battito Profondo. Anane, Danny Losito
