Η γαστρονομική παράδοση της Πάτμου μπορεί να μην της έχει εξασφαλίσει σημαίνουσα θέση στον γαστρονομικό χάρτη της χώρας, όμως πέρα από τις γνωστές εστιατορικές προσπάθειες που επιχειρούν να αναδείξουν τα γευστικά της θέλγητρα, με κλιμακούμενο βαθμό ευστοχίας, υπάρχουν και μερικές που καταφέρνουν να αποκρυσταλλώσουν ένα άλλο γευστικό στίγμα του νησιού, θυμίζοντάς μας το εξής απλό: ότι αυτό που τελικά χρειάζεται κανείς στην καλοκαιρινή του γαστριμαργική εμπειρία, ίσως δεν είναι η εκλέπτυνση και η επιτήδευση, αλλά η αφαίρεση, οι καλές πρώτες ύλες, η γοητεία της ατέλειας, το όμορφο τοπίο και, φυσικά, η αγάπη.
Υπό αυτή την έννοια, λοιπόν, η Πάτμος ίσως θα μπορούσε όντως να ξεχωρίσει, όχι με όπλο τη σοφιστικέ επιτήδευση που κυνηγούν άλλα νησιά της Ελλάδας, αλλά χαράσσοντας έναν διαφορετικό δρόμο, που θα υπογραμμίσει ότι το απλό δεν είναι πρόχειρο, αλλά αντίθετα βαθιά μεστό και ειλικρινές. Σε αυτό το πλαίσιο, τρεις κομψές καντίνες με κοινή φιλοσοφία έρχονται να αρθρώσουν το λόγο ενός άτυπου "κινήματος" απλού, comfort φαγητού, μια μορφή νησιώτικου street food που σταδιακά αποκτά υπερτοπική απήχηση. Πρόκειται για τρεις εφήμερες δομές, στρατηγικά εγκατεστημένες σε μαγικές τοποθεσίες δυτικού προσανατολισμού, με στοιχεία αυθόρμητου DIY, με αργό σέρβις αλλά περίσσιο ταμπεραμέντο και, κυρίως, με απλό φαγητό ουσιαστικής νοστιμιάς.
Στο Λιβάδι Καλογήρου, μια τοποθεσία μέχρι πρότινος σχετικά απάτητη, η ψαροφαγική καντίνα θα σε υποδεχτεί σε μια αγκαλιά από καλαμιές, κρεμασμένες κολοκύθες, κοχύλια και πολύχρωμες κουρελούδες, για ουζάκι με μεζέ και αποκορύφωμα τη χταποδοσαλάτα και τα λαχανικά από τα παρακείμενα μποστάνια. Λίγο παραδίπλα, η μόνιμη κάτοικος της μονής της Παναγιάς σερβίρει για επιδόρπιο τη ζεστασιά και τη γαλήνη του μνημείου που φροντίζει αδιάκοπα, κι ενδεχομένως και κάποιο τρατάρισμα αν έχει.
Λίγο πιο νότια, στην παραλία των Λευκών, πάνω στην αμμουδιά, μπροστά από μια θρυλική, εκλεκτικιστική έπαυλη και προστατευμένη από τους δυνατούς ανέμους χάρη στα παχιά αλμυρίκια, η ομώνυμη καντίνα σερβίρει καλοψημένα κρέατα της ώρας. Εκεί, το μόνο που θα σε κάνει να σηκωθείς από το τραπέζι θα είναι το μαγνητικό ηλιοβασίλεμα μέσα στη θάλασσα. Τέλος, μην παραλείψεις τη σκαρφαλωμένη καντίνα πάνω από την παραλία των Διδύμων. Εκεί θα δοκιμάσεις μια πιο slow food προσέγγιση, με τα μαγειρευτά να έχουν τον πρώτο λόγο. Μην καθυστερήσεις, γιατί τα μεγάλα, συλλογικά τραπέζια, τα μελωμένα γεμιστά και οι χειροποίητες πίτες είναι limited edition.
Χάρη σ’ αυτά τα τρία σημεία, κάθε απόγευμα του καλοκαιριού οι επισκέπτες του νησιού μετέχουν τελετουργικά σε μια πομπή προς τη γευστική καθαρότητα, μυούνται σε μια ελληνική εκδοχή της κουλτούρας του απεριτίβο και βλέπουν το χρόνο να κυλά πιο αργά, οξύνοντας τις αισθήσεις. Το ενδιαφέρον μιξ του κόσμου επιβεβαιώνει ότι όλα βρίσκονται σε πλήρη αρμονία και η Πάτμος επαναπροσδιορίζει αυθόρμητα τη χαρά του καλοκαιρινού γεύματος, κάνοντάς μας φανατικούς κοινωνούς του.
Από τον Εμμανουήλ Χουσάκο
