Με αφορμή την πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ «AsiaQuest: Ταξίδι στην ανατολή με προρισμό τον άνθρωπο» ζητήσαμε από τον δημιουργό του, Ελπιδοφόρο Χρυσοβέργη, να μας μιλήσει για τη μαγεία των ταξιδιών εθελοντισμού.
Μαζί με τη σύντροφο και συνοδοιπόρο μου, Δώρα Μπίτση, με την οποία γνωριστήκαμε ως φοιτητές της ΑΣΟΕΕ μοιραζόμαστε την τρέλα μας για τα ταξίδια. Η αρχή θα μπορούσε να πει κανείς ότι έγινε στο πλαίσιο της πρακτικής άσκησης που κάναμε στο πανεπιστήμιο και στην περίοδο του προγράμματος Erasmus. Διότι μετά από αυτά αρχίσαμε να αναζητούμε δουλειά στο εξωτερικό. Μείναμε στο Κέιπ Τάουν της Νοτίου Αφρικής για 2,5 χρόνια και αποφασίσαμε όταν ήρθε η ώρα της επιστροφής να γυρίσουμε στην Ελλάδα με το πάσο μας και συγκεκριμένα οδικώς με… μέσα μαζικής μεταφοράς.
Κάπως έτσι, γεννήθηκε το πρώτο μας project ονόματι «AfriQuest», από την μεγάλη μας επιθυμία να ανακαλύψουμε την Αφρική. 12 χώρες, 15.000 χλμ, 350 δίκυκλα, αμέτρητα autostop, 6 μήνες στον δρόμο κουβαλώντας την σκηνή και τα κουζινικά μας και 10 ευρώ στην διάθεσή μας ανά ημέρα συμπεριλαμβανομένων και των μεταφορικών εξόδων. Αυτή ήταν περίπου η διαδρομή μας από το Κέιπ Τάουν μέχρι το Κάιρο. Ουσιαστικά, θέλαμε να κινηματογραφήσουμε την Αφρική ενώ παράλληλα συμμετείχαμε και σε διάφορα – μικρά ή μεγάλα – ανθρωπιστικά projects. Όπως, για παράδειγμα στην κατασκευή ενός πηγαδιού στο Σουδάν σε μία περιοχή όπου οι κάτοικοι δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό ή στην κατασκευή μίας σχολικής αίθουσας σε ένα χωριό της Κένυας. Από αυτό το ταξίδι συγκεντρώσαμε 40 ώρες αρχειακού υλικού το οποίο συμμαζέψαμε σε ένα ταξιδιωτικό ντοκιμαντέρ διάρκειας 75’ που προβλήθηκε σε 10 πόλεις της Ελλάδας.
Στην συνέχεια, μετακομίσαμε στην Βρετανία για να δουλέψουμε σε μία μικρή πόλη έξω από το Μάντσεστερ και όταν νιώσαμε έτοιμοι για το επόμενο βήμα γυρίσαμε στην Αθήνα με ποδήλατο μέσα 35 ημέρες συγκεντρώνοντας 15.654 ευρώ για τα παιδιά με νεοπλασματική ασθένεια της «Φλόγας».
Πως φτάσαμε στο «ΑsiaQuest»; Η Ασία πάντα φάνταζε στο μυαλό μας εξωτική. Εκπληκτικές παραλίες, πανέμορφα τοπία, ωραίοι άνθρωποι, νόστιμο φαγητό, ιδιαίτερη αύρα και μοναδικοί πολιτισμοί είναι μόνο μερικά πράγματα που μας προσελκύουν να εξερευνήσουμε αυτή την απέραντη ήπειρο. Στην πραγματικότητα η φιλοσοφία μας για την ζωή γενικότερα άλλαξε κατά την διάρκεια των 6 μηνών που μείναμε στην Ινδία το 2010 όταν συνειδητοποιήσαμε ότι η ευτυχία βρίσκεται μέσα στα χαμόγελα και την αγάπη, ταξιδεύοντας και συλλέγοντας εμπειρίες, αντί για χρήματα. Έχοντας αυτό κατά νου αποφασίσαμε ότι πρέπει να επιστρέψουμε και να χαθούμε στην ενδιαφέρουσα ασιατική κουλτούρα. Όλα αυτά μεταφράζονται σε 6 μήνες, 11 χώρες, 3 εθελοντικά προγράμματα από το Νέο Δελχί μέχρι το Πεκίνο με budget ανάλογο με αυτό της Αφρικής (σ.σ: 10 ευρώ ανά ημέρα). Από αυτό το τεράστιο ταξίδι ξεχωρίζουμε την συγκλονιστική εμπειρία στις σεισμόπληκτες περιοχές του Νεπάλ αλλά και το εξαιρετικά επιτυχημένο ανοιχτό κάλεσμα προς τους υποστηρικτές και αναγνώστες (σ.σ: ήρθαν 13 άτομα) των blog μας για να συναντηθούμε και να περάσουμε μαζί 10 ημέρες στο Cobi του βόρειου Βιετνάμ.
Τα ντοκιμαντέρ μας θα λέγαμε ότι πραγματεύονται τα ταξίδια και τον εθελοντισμό. Έχουν λαογραφικό και ανθρωπογεωγραφικό χαρακτήρα – καθότι υπάρχουν και κάποιες συνεντεύξεις ντόπιων - αλλά περιορισμένο καθώς ο όγκος της πληροφορίας είναι μεγάλος και θέλει προσοχή για να μην χαθεί το νόημα και ο στόχος. Ο οποίος στόχος δεν είναι άλλος από το να δημιουργήσουμε ταξιδιωτικά ντοκιμαντέρ που είναι λιτά, χαλαρά και συναισθηματικά, ικανά να σου δώσουν μία γρήγορη γεύση από τα μέρη που περνάμε. Για παράδειγμα, η Ασία έχει μεγάλη ποικιλία – αλλά και αντιθέσεις - σε κουζίνες, πολιτισμούς και τοπία. Επίσης, από τις τελετές του Γάγγη μέχρι την φυλή των Σιχ, η Ινδία έχει ένα ειδικό θρησκευτικό βάρος που μπορεί να συνεπάρει. Οι παραδοσιακοί χοροί, οι ναοί και οι τελετές είναι απλώς σύμβολα της κουλτούρας τους.
Στο πλαίσιο του «AsiaQuest» ολοκληρώσαμε τρία εθελοντικά projects. Τον πρώτο ήταν η κατασκευή ενός θερμοκηπίου σε ένα χωριό του Νεπάλ στους πρόποδες των Ιμαλαΐων το οποίο είχε καταστραφεί ολοσχερώς από τον τελευταίο φονικό σεισμό. Εκεί περάσαμε έναν ολόκληρο μήνα προσπαθώντας να αφήσουμε στους κατοίκους έναν τόπο για να καλλιεργούν καφέ και αβοκάντο ώστε να μπορέσουν να ζήσουν. Τα άλλα δύο projects είχαν να κάνουν με την κατασκευή δύο σχολικών αιθουσών στην Καμπότζη και το Βιετνάμ. Μιλάμε για πάρα πολύ φτωχικές περιοχές όπου δεν υπάρχει νερό και ηλεκτρισμός ενώ οι κάτοικοι δεν μιλούν αγγλικά. Μέσα από τέτοιου τύπου εμπειρίες αλλάξαμε ως άνθρωποι και πήραμε κάποια σοβαρά μαθήματα ζωής τα οποία θέλουμε να μεταδώσουμε με κάθε τρόπο στον υπόλοιπο κόσμο.
Την μεγαλύτερη έκπληξη στην Αφρική την συναντήσαμε στην Ουγκάντα. Μία χώρα με πάρα πολλά όμορφα μέρη, παρθένα φύση, λίμνες και ποτάμια. Όταν φτάσαμε στην λίμνη Μπουνιόνι – όπου θεωρητικά θα κάναμε απλώς μία στάση για ύπνο – αντικρύσαμε ένα μαγευτικό τοπίο. Τελικά, μείναμε εκεί 7 ημέρες παρατηρώντας την ζωή των ανθρώπων και το μεγαλείο της φύσης. Ένα από τα πράγματα που κρατάμε από την Ασία είναι το γεγονός ότι στο Νεπάλ οι άνθρωποι έχουν χάσει τα πάντα και όμως είναι τρομερά φιλόξενοι, ανοιχτοί και πρόθυμοι. Αυτός είναι και ο πραγματικός λόγος που επιστρέφουμε.
Μέχρι στιγμής έχουμε τρέξει τέσσερις καμπάνιες crowdfunding μέσω «indiegogo» και μία μέσω του «giveandfund». Στα σχέδιά μας για φέτος έχουμε ένα ταξίδι στο Βιετνάμ για μία νέα εθελοντική δράση μαζί με άλλα 40 άτομα. Ενώ τον Οκτώβριο θα κάνουμε άλλον έναν ποδηλατικό γύρο από την κεντρική Ευρώπη προς την Ελλάδα με μηδενικό budget που θα έχει ως σκοπό την συγκέντρωση χρημάτων για κάποιο φιλανθρωπικό σκοπό.
INFO
Η πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ «AsiaQuest: Ταξίδι στην ανατολή με προορισμό τον άνθρωπο» θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 4 Μαρτίου στις 20:30 στο Booze Cooperativa (Κολοκοτρώνη 57, Αθήνα).
http://www.dreamtravelive.com/
