Αγαπητέ μ@λάκα

3,5

Δεν έγινε άδικα best seller το μυθιστόρημα της Βιρζινί Ντεπάντ, γέννημα του #metoo και της μεταπανδημικής εποχής, που πραγματεύεται με πολύ ενδιαφέροντα -και μη αναμενόμενο- τρόπο μια πληθώρα καίριων θεμάτων. Εδώ ανεβαίνει σε μια αξιοπρόσεκτη παράσταση, με τις ερμηνείες της Εύας Κοτανίδη, του Ορέστη Τζιόβα και της Μυρτώς Γκόνη. | Powered by Uber|

Αγαπητέ μ@λάκα ©Patroklos_Skafidas

Απολύτως σύγχρονο είναι το μυθιστόρημα της Γαλλίδας Βιρζινί Ντεπάντ, που γράφτηκε στον απόηχο του #metoo και στην μεταπανδημική εποχή. Στο μεγαλύτερο μέρος του είναι γραμμένο σε επιστολική μορφή, υπό τη μορφή ηλεκτρονικών μηνυμάτων που ανταλλάσσουν μία σταρ του σινεμά, η Ρεμπέκα, που, στα 50 της, βλέπει την καριέρα της να δύει -και μάλλον αποτελεί τη φωνή της συγγραφέα-, και ο Όσκαρ, ένας επιτυχημένος συγγραφέας• αφορμή της αλληλογραφίας τους, μία προσβλητική ανάρτηση του Όσκαρ για τη Ρεμπέκα στο ίνσταγκραμ. Στην πορεία μια δεύτερη γυναίκα, η Ζόε, θα αποκαλύψει δημοσίως πως είχε πέσει θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης από τον Όσκαρ δέκα χρονια πριν, στον εκδοτικό οίκο όπου συνεργάζονταν.

Αγαπητέ μ@λάκα
Πάτροκλος Σκαφίδας©

Η Ντεπάντ συνθέτει μία συγκινητική εντέλει ιστορία ανθρώπινης επαφής και φιλίας, ενώ στο μεταξύ δεν χαρίζει κάστανα σε κανέναν. Η τοξική αρρενωπότητα, οι πατριαρχικές συμπεριφορές, αλλά και το σταρ σύστεμ, ο ηλικιακός ρατσισμός εις βάρος των γυναικών, το αποτύπωμα της πανδημίας στις κοινωνίες είναι θέματα που προκύπτουν στο έργο της, ενώ χάρη στο χαρακτήρα της Ζόε, δεν θέτει επί τάπητος μόνο το θέμα των θολών ορίων της παρενόχλησης (ο Όσκαρ, ανίδεος για τον τρόμο που της προκαλούσε, ισχυρίζεται πως υπήρξε ένας ερωτευμένος άνδρας που της έδειχνε τα συναισθήματά του) αλλά και αυτό της-ενίοτε απειλητικής- δύναμης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, την εξάρτηση από αυτά, το πόσο αψήφιστα και αλόγιστα το κοινό αποθεώνει και αποκαθηλώνει συχνά τους ίδιους ανθρώπους. Η συγγραφέας μιλάει έξω από τα δόντια για την πατριαρχία, για τις κακοποιητικές συμπεριφορές, για το τέλος της σιωπής, ενώ την ίδια στιγμή επιτίθεται στην πολιτική ορθότητα, στην κουλτούρα της ακύρωσης, ακόμη και στη διάσπαση του φεμινιστικού κινήματος. Κι όμως δεν ακούγεται ρητορική ούτε γράφει ένα στεγνό μανιφέστο, το έργο της μπορεί να έχει ειρωνεία και θυμό (ειδικά στο ρόλο της Ζόε, που έχει καταγγελτικό λόγο), αλλά έχει και χιούμορ, σαρκασμό και μια βαθιά ανθρωπιά, κατανόηση για τις ανθρώπινες αντιφάσεις.

Αγαπητέ μ@λάκα
Πάτροκλος Σκαφίδας©

Είναι επιτυχία της παράστασης -και της δραματουργικής διασκευής, που συνυπογράφουν η Εύα Κοτανίδη και ο Σωτήρης Καραμεσίνης- το πόσο ζωντανά περνάνε στη σκηνή όλα αυτά τα μοτίβα, προκαλώντας αντίστοιχη συναισθηματική εγρήγορση, κι έτσι μόνο σε σημεία ο ρυθμός της παράστασης βαραίνει. Κι αυτό γιατί, αναγκαστικά, υιοθετεί το ίδιο ύφος σε όλη της τη διάρκεια, αποδίδοντας ένα μυθιστόρημα χωρίς δράση, το οποίο επαφίεται στις μακροσκελείς λεκτικές αντιπαραθέσεις και στο χτίσιμο των σχέσεων ειδικά μεταξύ της Ρεμπέκα και του Όσκαρ.  Ο Σωτήρης Καραμεσίνης καθοδηγεί πολύ ωραία την παράσταση πάνω στη μικροσκοπική σκηνή του Μικρού Γκλόρια, ενώ πολύ λειτουργική αποδεικνύεται η σκηνογραφική λύση του, των τριών γραφείων που κινούνται πάνω σε ρόδες. Η Εύα Κοτανίδη και ο Ορέστης Τζιόβας έχουν εξαιρετική χημεία, επικοινωνούν υπέροχα μεταξύ τους, ενώ ξεχωριστά πιάνουν τις θερμοκρασίες των ρόλων τους με απόλυτη ευστοχία, μεταφέροντας τις αντιφάσεις της ανθρώπινης φύσης και των ανθρώπινων σχέσεων. Η Μυρτώ Γκόνη μεταφέρει επιτυχημένα την οργισμένη ιδιοσυγκρασία της Ζόε, όμως δείχνει βεβιασμένη όταν καλείται να ξεδιπλώσει την πληγωμένη και τρωτή πλευρά μιας γυναίκας, η οποία υφίσταται κι άλλα πλήγματα κατά την εξέλιξη της ιστορίας. Συνολικά φροντισμένη η παραγωγή, με τους φωτισμούς (Μελίνα Μάσχα), τα κοστούμια (Κατερίνα Μαργαρίτη), τη μουσική επιμέλεια (Music Art Lab) και τη video art (Έλενα Παυλάκη) να εμπλουτίζουν τη σκηνογραφική λιτότητα. 

Περισσότερες πληροφορίες

Αγαπητέ μ@λάκα

  • Δραματοποιημένη Νουβέλα
  • Διάρκεια: 120 '

Η θρυλική νουβέλα της Βιρζινί Ντεπάντ ανεβαίνει σε πρώτη παγκόσμια διασκευή για το θέατρο. Με αφορμή ένα περιστατικό κακοποίησης η παράσταση αποτελεί μια παρέμβαση για ενσυναίσθηση, θεραπεία και αυτογνωσία. Απέναντι στη σύγχυση, την κρίση, τη βία, την απελπισία και την οργή που προωθούνται καθημερινά από τον κυρίαρχο λόγο των media και των κοινωνικών δικτύων, η παράσταση προτείνει ένα δρόμο συμφιλίωσης με τον εαυτό μας και τους άλλους.

Μικρό Γκλόρια

Ιπποκράτους 7

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Η ζωή της Ζωζώς Νταλμάς γίνεται θεατρικός μονόλογος με την Έφη Χαντζούλη

Η Έφη Χαντζούλη ενσαρκώνει τη θρυλική Ζωζώ Νταλμάς σε έναν θεατρικό μονόλογο για τη λάμψη, τους έρωτες και τη μοναξιά πίσω από τον μύθο.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
18/11/2026

Τελευταία ευκαιρία για τη "Νοχαβελάνδη" του Γιάννη Αποσκίτη στο Θέατρο 104

Για λίγες μόνο παραστάσεις συνεχίζεται το ανατρεπτικό γουέστερν δωματίου, σε σκηνοθεσία Γιώργου Βουρδαμή και συμπαραγωγή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση.

Νέες φωτογραφίες από "Το Πλυντήριο" του Θανάση Τριαρίδη

Το δυστοπικό έργο, σε σκηνοθεσία Ανδρόνικου Κωνσταντίνου Δημόπουλου, παρουσιάζεται στη σκηνή του Θεάτρου 104, με την Ελίνα Ρίζου και τη Φραγκίσκη Μουστάκη στους δύο κεντρικούς ρόλους.

Η "Ant-Αλλαγή" εμπνέεται από τις "Δούλες" του Ζαν Ζενέ και γράφει τη δική της συνέχεια

Η Ευαγγελία Τυμπλαλέξη υπογράφει μια νέα θεατρική συνέχεια στις "Δούλες" του Ζαν Ζενέ, με την ηρωίδα Λέα να βρίσκεται πλέον έγκλειστη σε φυλακές καταναγκαστικών έργων.

Αποκλειστικό: Το "Birthland" ταξιδεύει εκτός συνόρων και σπάει τη σιωπή των "καλών κοριτσιών"

Η ελληνογαλλοσερβική παράσταση "Birthland" ταξιδεύει τον Νοέμβριο στο Νόβι Σαντ και τον Δεκέμβριο στα γαλλικά στο Παρίσι, φέρνοντας στη σκηνή μια αφοπλιστική εξομολόγηση για τη μητρότητα, την καριέρα και όσα τα "καλά κορίτσια" δε λένε.

"Μια μικρή παρηγοριά": Πέντε ιστορίες του Ρέυμοντ Κάρβερ στη σκηνή του Studio Μαυρομιχάλη

Μια θεατρική σύνθεση για την αγάπη, τη μοναξιά και τις εύθραυστες ανθρώπινες σχέσεις, μέσα από τον ιδιαίτερο λογοτεχνικό κόσμο του σπουδαίου Αμερικανού συγγραφέα.

Ο John Moran φέρνει στη σκηνή έναν κόσμο όπου κάθε ήχος γίνεται μέρος της δράσης

Ο John Moran και η Βίκυ Φίλιππα παρουσιάζουν το "The Revelation", ένα μουσικοθεατρικό techno-thriller όπου ο ήχος καθορίζει την κίνηση και τη σκηνική δράση.