Υπάρχει μια νέα, εξωστρεφής γενιά δημιουργών που αποδεικνύει έμπρακτα πως το σύγχρονο ελληνικό θέατρο δεν έχει σύνορα. Όχι απλώς ως "εξαγώγιμο προϊόν", αλλά ως ισότιμος, ζωντανός συνομιλητής της ευρωπαϊκής σκηνής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ελληνογαλλοσερβική παράσταση "Birthland. Τα καλά κορίτσια δε μιλάνε γι’ αυτά", η οποία, μετά την Αθήνα, το Φεστιβάλ Φιλίππων και την Πολωνία, ετοιμάζει βαλίτσες για δύο νέους, κομβικούς ευρωπαϊκούς σταθμούς: το Νόβι Σαντ της Σερβίας (23 Νοεμβρίου) και το Παρίσι (12 & 13 Δεκεμβρίου), όπου μάλιστα θα παρουσιαστεί εξ ολοκλήρου στα γαλλικά.

Αυτό που κάνει το εγχείρημα να ξεχωρίζει, πέρα από τη διεθνή ταυτότητά του, είναι η αφοπλιστική δύναμη του θέματός του. Βασικό πρόσωπο του έργου είναι η Βεατρίκη, μια ηθοποιός που βλέπει τη μεγάλη επαγγελματική ευκαιρία της ζωής της να έρχεται την ίδια ακριβώς στιγμή με δύο γραμμές σε ένα τεστ εγκυμοσύνης. Μέσα από αυτό το οριακό δίλημμα, η παράσταση φωτίζει με σπάνια ειλικρίνεια τη σύγχρονη γυναικεία ενηλικίωση. Μητρότητα και καριέρα, το σώμα ως προσωπικός χώρος αλλά και ως επαγγελματικό "εργαλείο", το αόρατο χρονόμετρο των 35 και των 40, η ενοχή, η φιλοδοξία, ακόμη και η επιθυμία να μην αποκτήσεις παιδί. Όλα όσα θεωρούνται "άβολα" να ειπωθούν δημόσια, βρίσκουν εδώ φωνή.

Η δυναμική του έργου πηγάζει από την ίδια τη σύστασή του: μια ουσιαστική καλλιτεχνική συνάντηση ανάμεσα στην Ελλάδα, τη Γαλλία και τη Σερβία (Πεδίο Τέχνης, Collectif Strates, ArtFrakcija) που ξεκίνησε ως έρευνα στη Σαμοθράκη το 2024, ολοκληρώθηκε στην Αθήνα το 2025 και συνεχίζει να εξελίσσεται. Η βραβευμένη Σέρβα δραματουργός Mina Petrić συνυπογράφει το κείμενο με τη σκηνοθέτιδα Ελένη Αποστολοπούλου και την ηθοποιό Βένια Σταματιάδη.

Επί σκηνής, η Σταματιάδη και η Ελληνογαλλίδα Ελένη Χαλαστάνη κινούνται ανάμεσα στο θέατρο, την performance και το ντοκουμέντο. Με όχημα τη live camera, το βίντεο της Δάφνης Χαιρετάκη και την πρωτότυπη μουσική του Ορέστη Καλαμπαλίκη, η μυθοπλασία μπλέκεται αριστοτεχνικά με την προσωπική μαρτυρία.
Το "Birthland" θέτει ένα βαθιά πολιτικό και υπαρξιακό ερώτημα που αφορά κάθε γυναίκα, ανεξαρτήτως γλώσσας ή χώρας: πόσο ελεύθερες είμαστε τελικά να φανταστούμε τη ζωή μας έξω από τον ρόλο που έχει ήδη γραφτεί για εμάς;
Επόμενοι σταθμοί: 23/11 στο SKCNS (Νόβι Σαντ, με υπέρτιτλους) και 12-13/12 στο Studio Beau Labo (Παρίσι, στα γαλλικά).

