Πάτροκλος Σκαφίδας©
Ο μονόλογος του Ουίλι Ράσελ αποτέλεσε μεγάλη εμπορική επιτυχία από τη στιγμή που πρωτοανέβηκε (στα μέσα της δεκαετίας του 1980, στη Μεγάλη Βρετανία), και τα–αν και σποραδικά- ανεβάσματά του μέχρι σήμερα δείχνουν ότι διατηρεί τη σκηνική του γοητεία. Πρόκειται για το μονόλογο μιας νοικοκυράς που βυθίζεται σε ένα βαθύ προσωπικό τέλμα, ειδικά αφότου τα παιδιά της μεγάλωσαν κι η ίδια απέμεινε με τον παρόντα-απόντα σύζυγό της, περνώντας τις μέρες της μιλώντας στον τοίχο της κουζίνας και αναρωτούμενη τι απέγινε η ζωή της. Η ευκαιρία να ταξιδέψει για δύο εβδομάδες στην Ελλάδα αποδεικνύεται το βήμα που θα την βοηθήσει να επαναπροσδιορίσει τη ζωή και τις επιθυμίες της.
Με χιούμορ και αμεσότητα ο Ράσελ συνθέτει την πορεία της ηρωίδας του, καθώς εκφράζει ενώπιόν μας τα μικρά και τα μεγάλα ερωτηματικά, τα αδιέξοδα και τις ματαιώσεις της, και την παρακολουθεί στο ταξίδι της στην Ελλάδα, που αποδεικνύεται κυρίως ένα ταξίδι αυτογνωσίας και αυτοπροσδιορισμού. Τα θέματα που θίγει το έργο δεν είναι αδιάφορα ούτε άκαιρα, εκφράζονται όμως με ένα μάλλον εύπεπτο, επιδερμικό τρόπου που το κάνει να ακούγεται παρωχημένο· συχνά μοιάζει να αναπαράγει μοτίβα και τσιτάτα που έρχονται κατευθείαν από "γυναικείο" περιοδικό, ή ενδεικτική είναι η γραφική, ξεπερασμένη εικόνα όπως σκιαγραφείται ο "Έλληνας εραστής", που συναντάει η Σίρλεϊ στις διακοπές της.
Η παράσταση, βέβαια, λειαίνει σε μεγάλο βαθμό τις αντιρρήσεις επί του κειμένου χάρη στην ερμηνεία της Ελένης Ουζουνίδου. Υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Βασίλη Μαυρογεωργίου, η ηθοποιός εμβαθύνει με ενσυναίσθηση και διορατικότητα στην ηρωίδα, επιτυγχάνοντας να αποδώσει την ταυτότητα μιας γυναίκας που έχει καμουφλάρει τη δυστυχία της πίσω από ένα προσωπείο χαρωπής αφέλειας, έως ότου βρει το θάρρος για το μεγάλο βήμα μπροστά.
Περισσότερες πληροφορίες
Σίρλεϊ
Η Σίρλεϊ Βάλενταϊν είναι μια γυναίκα που βρίσκεται σε ένα τέλμα, σε έναν συμβατικό γάμο, με ένα σύζυγο που την καταπιέζει και μια κοινωνία που την περιορίζει. Εκείνη όμως βρίσκει μέσα της χώρο για να ονειρεύεται και να ξεφεύγει από τη ματαιότητα που την απειλεί. Αυτή η έντονη ανάγκη της για ζωή την οδηγεί να ταξιδέψει από την Αγγλία στην Ελλάδα και, μέσα από μια ανέλπιστη περιπέτεια, να βρει τελικά πολύ περισσότερα απ’ όσα αναζητούσε. Ο σκηνοθέτης προσέγγισε με τέτοιο τρόπο το έργο ώστε αυτό ισορροπεί ανάμεσα στον ρεαλισμό και την ανακάλυψη ενός βαθύτερου σουρεαλισμού που χαρακτηρίζει τις εσωτερικές ζωές των ανθρώπων.
