Το δαχτυλίδι της μάνας

4

Θα μπορούσε να εντοπίσει κάποιος τον κίνδυνο να γίνει «μόδα» η σκηνική απόδοση των έργων πάνω σε ένα μουσικό τέμπο, όμως θα αδικήσει έτσι μια παράσταση ολοκληρωμένης σύλληψης κι εκρηκτικής εκτέλεσης.

Το δαχτυλίδι της μάνας

Θα μπορούσε να εντοπίσει κάποιος τον κίνδυνο να γίνει «μόδα» η σκηνική απόδοση των έργων πάνω σε ένα μουσικό τέμπο, όμως θα αδικήσει έτσι μια παράσταση ολοκληρωμένης σύλληψης κι εκρηκτικής εκτέλεσης.

Το δαχτυλίδι της μάνας - εικόνα 1

Η δουλειά των C for Circus δεν φέρνει κάτι καινούργιο, όμως είναι ωραίο να βλέπεις νέους καλλιτέχνες να γοητεύονται και να δίνουν πνοή σε «παλιά» έργα, ειδικά καθώς έχουμε να κάνουμε με ένα ευτυχές παράδειγμα. Παρά τη στατικότητα που φαίνεται να καραδοκεί με τους ηθοποιούς παραταγμένους πάνω στην ξύλινη δοκό, η παράσταση σε αρπάζει από το πρώτο λεπτό χάρη στο ρυθμό και στην ενέργεια που επιβάλλουν η μουσική και η ανάγνωση του κειμένου σαν παρτιτούρα, ενώ σταδιακά αποκαλύπτει μια δράση γεμάτη χυμούς, θεατρικότητα ακόμη και κίνηση παρά τον περιορισμένο χώρο.

Εκκίνησή της η ιστορία που εμπνεύστηκε ο Καμπύσης –ως αφιέρωμα στον ποιητή Κώστα Κρυστάλλη–, στην οποία οι τελευταίες στιγμές ενός άρρωστου νέου μπλέκονται με νεράιδες, απάτητες κορυφές βουνών, δαχτυλίδια με μαγικές δυνάμεις, χριστουγεννιάτικα έθιμα και άλλα στοιχεία της λαϊκής παράδοσης.

Το δαχτυλίδι της μάνας - εικόνα 2

Η παράσταση αναδεικνύει το εναργές, πλούσιο γλωσσικό ιδίωμα του έργου και αναπαριστά εκρηκτικά, με φαντασία, ωραίες σκηνικές κι ενδυματολογικές λύσεις –και αρκετά καλή δραματουργική δομή, μόνο ανά σημεία θολή– την ιστορία. Η ομάδα των καλά ασκημένων ηθοποιών, τόσο σωματικά όσο και φωνητικά (Π. Γαβρέλας, Χρ. Κοτταράκου, Αθ. Κουρκάκη, Ειρ. Μακρή, Ν. Παπαδομιχελάκης, Ν. Ρουστάνη, Σπ. Χατζηαγγελάκης), χρησιμοποιώντας πότε τεχνικές του αφηγηματικού θεάτρου, πότε στοιχεία αυτοσχεδιασμού, πότε εξωκειμενικές προσθήκες (με πιο επιτυχημένες τα λόγια του Λειβαδίτη, του Σεφέρη και του Μίσσιου για τον έρωτα και πιο αμήχανες τα δικά τους σχόλια), κατορθώνει μια συγκινητική δημιουργία πάνω στο δίπολο: έρωτας - θάνατος.

TEMPUS VERUM - ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ Ιάκχου 19, Γκάζι, 2103425170. Διάρκεια: 80΄.

Περισσότερες πληροφορίες

Το δαχτυλίδι της μάνας

  • Κοινωνικό
  • Διάρκεια: 70 '

Η ομάδα, θέλοντας να ξορκίσει την πίκρα του θανάτου, στήνει μια τελετή αποχαιρετισμού, σε ένα έργο που εκτυλίσσεται στην ελληνική ύπαιθρο και παρακολουθεί τις τελευταίες στιγμές ενός 17χρονου.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Open Call: Υποβολή συμμετοχών για το Off Off Athens Theatre Festival 2026

Το Off Off Athens Theatre Festival 2026 έρχεται στο Θέατρο Επί Κολωνώ και προσκαλεί νέους δημιουργούς να καταθέσουν τις προτάσεις τους.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
20/01/2026

"Μέχρι να σβήσουν τ’ άστρα": Τελευταίες παραστάσεις στο Θέατρο Χώρα

Το "Μέχρι να σβήσουν τ’ άστρα", σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου ολοκληρώνει τον κύκλο του στο Θέατρο Χώρα, αφήνοντας πίσω του μια παράσταση ανθρώπινη, όπου το κοινωνικό βλέμμα, η τρυφερότητα και το σκοτάδι συνυπάρχουν με σπάνια ισορροπία.

"Στην εξοχή": Τελευταίες παραστάσεις στο θέατρο Αποθήκη

Με κοφτερούς, καθημερινούς διαλόγους αποκαλύπτονται σκοτεινά υπόγεια στρώματα στις σχέσεις των ανθρώπων στο έργο του "Στην εξοχή" του Μάρτιν Κριμπ που ολοκληρώνει τις παραστάσεις στις 25 Ιανουαρίου.

"Ο Φιάκας" : Ο Οδυσσέας Σταμούλης μπαίνει στην παρέα της απίθανης κωμωδίας του Από Μηχανής

Η διαχρονική κωμωδία του Δημοσθένη Κ. Μισιτζή "Ο Φιάκας" συνεχίζει την επιτυχημένη της πορεία με τον Οδυσσέα Σταμούλη και τον Δημήτρη Μυλωνά στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Ο "Βυσσινόκηπος" ανθίζει στη σκηνή του Πορεία με Τάρλοου – Καλτσίκη

Ο Δημήτρης Τάρλοου επιστρέφει στον Τσέχοφ και θα σκηνοθετήσει τον "Βυσσινόκηπο" με την Αλεξια Καλτσίκη στο ρόλο της Λιούμποφ Αντρέγεβνα.

"Push Up": Ένας καυστικός καθρέφτης του σύγχρονου εργασιακού κόσμου

Χιούμορ και ανατροπές πυροδοτούν τη δράση στο "Push Up" του Roland Schimmelpfennig που ανεβαίνει στο Θέατρο ΕΛΕΡ – Ελένη Ερήμου, σε μετάφραση, διασκευή και σκηνοθεσία της Έφης Ρευματά, για 12 μόνο παραστάσεις.

Η βία που βαφτίστηκε ελευθερία: η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου μιλά για τη "Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας"

Η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου σκηνοθετεί το συγκλονιστικό "Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας" της Vanessa Springora. Με αφορμή την πρεμιέρα στο Θέατρο Τέχνης, μας μιλά για τη συναίνεση όταν το σώμα είναι παιδικό, για την εξουσία που κρύφτηκε πίσω από τη λογοτεχνία και για τη σιωπή που έγινε τραύμα. Φέρνει στη σκηνή μια αναγκαία, επώδυνη αλήθεια-εδώ, σήμερα, τώρα.