Ένα κοινωνικό δράμα, χαρακτηριστικό της γραφής του Άρθουρ Μίλερ, ζωντανεύει σε μια βατή, συγκρατημένη σκηνοθεσία, η οποία εστιάζει στη δυναμική του έργου κι εκμεταλλεύεται τη σκηνική πείρα του Γιώργου Μιχαλακόπουλου.
Η επανένωση δύο αδερφών ύστερα από μακρά περίοδο απομάκρυνσης με αφορμή την πώληση του πατρικού τους είναι ο θεματικός καμβάς πάνω στον οποίο συνθέτει ο συγγραφέας ένα από τα τυπικά κοινωνικά του δράματα, όπου μια οικογενειακή υπόθεση προσωποποιεί τους προβληματισμούς του σχετικά με την επίδραση του καπιταλισμού στη διαμόρφωση του ατόμου και των κοινωνιών. Ο Μίλερ δομεί μια πυκνή ιστορία διαπλεκόμενων διαπροσωπικών σχέσεων ξεκινώντας από τον Βίκτορ και τη γυναίκα του, οι οποίοι πορεύτηκαν υπό το βάρος των οικονομικών δυσκολιών, καθώς ο Βίκτορ εγκατέλειψε τα όνειρά του προκειμένου να φροντίσει τον πατέρα του, κι έπειτα επικεντρώνεται στη συνάντησή του με τον αδερφό του Ουόλτερ, που ακολούθησε μια εκ διαμέτρου αντίθετη πορεία ζωής και καριέρας.
Η συνάντησή τους θα πυροδοτήσει συγκρούσεις και αψιμαχίες που είχαν αποφευχθεί για χρόνια και θα φέρει στην επιφάνεια θέματα που στρέφονται γύρω από το τρίπτυχο: χρήμα - (ηθικό και οικονομικό) χρέος - χρόνος. Παράλληλα ο παλαιοπώλης Σάλομον, ο οποίος έρχεται να εκτιμήσει τα έπιπλα του σπιτιού, εκπροσωπεί τον υλιστικό κόσμο όπου όλα πωλούνται και όλα αγοράζονται και λειτουργεί ως μια έξωθεν παρουσία που τέμνει με το χιούμορ και τη θεατρικότητά της τις συγκρουσιακές σχέσεις των υπολοίπων.
Η Ιωάννα Μιχαλακοπούλου ευτυχεί να έχει στα χέρια της δύο δυνατά χαρτιά: το κείμενο του Μίλερ και τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο ανάμεσα στους ηθοποιούς. Η σκηνοθεσία της ακολουθεί μια ρεαλιστική πλην όμως ατμοσφαιρική γραμμή ερμηνείας που εστιάζει στις συναισθηματικές διακυμάνσεις. Την ίδια στιγμή όμως διακρίνεται από μια αυτοσυγκράτηση στις ιδέες, δείχνοντας να ποντάρει κυρίως στο καλό θεατρικό κείμενο και στους ωραία σχεδιασμένους χαρακτήρες, που διαπνέονται από αντιθέσεις και αντιπροσωπεύουν ο καθένας ένα διαφορετικό σύστημα αξιών, χωρίς όμως να γίνονται στερεοτυπικοί ή να λειτουργούν ως φερέφωνα του συγγραφέα.
Τόσο η ψυχοσύνθεση του καθενός όσο και η αλληλεπίδραση με τους άλλους έρχονται στο προσκήνιο στη σκηνοθεσία της Μιχαλακοπούλου, όμως η υποκριτική καθοδήγηση και, ακολούθως, οι ερμηνείες δεν είναι ισότιμες. Ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης ερμηνεύει με άνεση και λαϊκό ύφος τον Βίκτορ, ενώ ο Χρήστος Σαπουντζής διαφοροποιείται σωστά σε ύφος, ως επιτυχημένος Ουόλτερ, αλλά παρουσιάζεται σε σημεία αδικαιολόγητα σφιγμένος. Η Ρένια Λουιζίδου δεν αποφεύγει τη σχηματικότητα και τις εξωτερικές εντάσεις, ενώ επιβαρύνει ενίοτε τον ρόλο με στομφώδεις εκλάμψεις. Η ερμηνεία του Γιώργου Μιχαλακόπουλου ως Σάλομον είναι κάτι περισσότερο από αξιομνημόνευτη. λειτουργεί ως «μάθημα» σκηνικής παρουσίας. Η θεατρικότητα που αποπνέει από κάθε του κύτταρο, η άνεση και η δομημένη εκφραστικότητά του, η οργανική του σύνδεση με το σύνολο, όπως και ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεται το «αβαντάζ» του ρόλου του, είναι αφοπλιστικά.
ΙΛΙΣΙΑ Παπαδιαμαντοπούλου 4, Ιλίσια, 2107210045. Διάρκεια: 120΄.
Περισσότερες πληροφορίες
Το τίμημα
Τα ψεύδη και οι αυταπάτες δύο αδερφών που συναντιούνται ύστερα από χρόνια στο υπό κατεδάφιση πατρικό τους.
