Αντωνίου, Μοσχόπουλος, Φώτη μας μιλούν: Σώματα, μνήμη και κοινές εμπειρίες στο Onassis Dance Festival 2026

Στο Onassis Dance Festival 2026, Έλληνες και Κύπρια χορογράφοι μιλούν για σώματα που θυμούνται, συγγένειες χωρίς αίμα και χορογραφίες που ξεφεύγουν από το προσωπικό. Διαβάστε όσα μας είπαν.

Onassis Dance Festival 2026

Το φεστιβάλ σύγχρονου χορού Onassis Dance Days (ODD) εστιάζει φέτος στο "οικείο και το ανοίκειο" — στην καταγωγή, την οικογένεια, τους γνωστούς, τους αγνώστους και τις εκλεκτικές συγγένειες — και θα πραγματοποιηθεί στις σκηνές της Στέγης Ιδρύματος Ωνάση από τις 5 έως τις 8 Φεβρουαρίου.

Πώς λειτουργεί άραγε το σώμα στις παραστάσεις ως φορέας μνήμης και συγγένειας; Και τι συμβαίνει όταν η χορογραφία ξεπερνά την προσωπική ιστορία και γίνεται κοινός, απρόβλεπτος τόπος συνάντησης με το κοινό; Στην ερώτηση αυτή μας απάντησαν η Κύπρια χορογράφος Έλενα Αντωνίου και οι Ελλαδίτες Ευθύμης Μοσχόπουλος και Κατερίνα Φώτη.

ODE ODD 2026 – Onassis Dance Days
Pavlos Vrionides©

Έλενα Αντωνίου - "Το σώμα θυμάται και συνδέει"

Η μνήμη είναι βασικός παράγοντας στο έργο μας "ODE". Η σύνθεση του έργου αποτελείται από ένα συνδυασμό εικόνων βιωματικής ή καθημερινής μνήμης και εικόνων-ανπαραστάσεων μνημειακής εμβέλειας. Η συνομιλία τους είναι που δημιουργεί μια συνθήκη συγγένειας και συνάντησης των δύο performers μεταξύ τους και στη συνέχεια αυτών των δύο με το κοινό, με όλες τις εκφάνσεις μιας συγγένειας. Τη φροντίδα, την ασφάλεια, την αποδοχή, τη μη αποδοχή, τον θυμό, την εξωστρέφεια ή την εσωστρέφεια, την κατανόηση ή την ασυνεννοησία, την εγγύτητα και την απόσταση.  

Το να ξεπεράσει η χορογραφία την προσωπική ιστορία και να δημιουργήσει έναν κοινό, απρόβλεπτο τόπο συνάντησης με το κοινό είναι κατά τη γνώμη μου η πεμπτουσία. Αυτό με αφορά στην τέχνη. Αυτό ψάχνω. Αυτό αποζητώ ως καλλιτέχνιδα αλλά και ως θεάτρια. Αυτά τα συλλογικά τοπία που μας φέρνουν έστω για λίγο στο μαζί, στο κοινό εδώ και τώρα.  Που δεν έχει να κάνει με το εάν καταλαβαίνω ή δεν καταλαβαίνω κάτι. Έχει να κάνει περισσότερο με μια συνειδητή επιλογή, ως θεατής και ως καλλιτέχνης, να μπούμε και οι δύο με ένα άνοιγμα στο βλέμμα, στην αίσθηση, στο χρόνο, στο χώρο και τις πιθανότητες.
(Στο -1 της Στέγης, 5-8/2, 18:00, διάρκεια: 43 λεπτά).

FAE Onassis Dance Days 2026
Pinelopi Gerasimou for Onassis Stegi©

Ευθύμης Μοσχόπουλος-"Η χορογραφία ξεπερνά το προσωπικό και γίνεται κοινός τόπος"

Το "FÁE" προέκυψε μέσα από βιωμένες εμπειρίες που είναι εγγεγραμμένες στο σώμα, χειρονομίες, ρυθμούς και τρόπους ύπαρξης που προέρχονται από τον τρόπο που μεγάλωσα. Η συγγένεια για μένα δεν αφορά μόνο δεσμούς με την κανονιστική έννοια, αλλά ένα δίκτυο σχέσεων που χτίζεται μέσα από την κοινή ιστορία και τη φροντίδα. Αυτή η γνώση είναι σωματική και ενεργοποιείται μέσα στη δράση. Όταν η χορογραφία ξεπερνά την προσωπική μου ιστορία, το σώμα παύει να αφορά μόνο εμένα και γίνεται ένας κοινός τόπος συνάντησης με το κοινό, όπου η εμπειρία ανοίγει και παραμένει κοινή και απρόβλεπτη.
(Στο -1 της Στέγης, 5-8/2, 20:00, διάρκεια: 42 λεπτά)

REST IN BLUE ODD 2026 – Onassis Dance Days
Pinelopi Gerasimou for Onassis Stegi©

Κατερίνα Φώτη-"Μέσα από τις κινήσεις, η μνήμη συναντά το κοινό"

Στο "(REST IN) BLUE" το σώμα αποτελεί για εμένα πεδίο καταγραφής της γενεαλογίας και των κοινωνικών αντανακλάσεων. Ο τρόπος ύπαρξης των σωμάτων δηλαδή, προσδιορίζεται σε τεράστιο βαθμό από τις συνήθειες και τις μανιέρες των προγόνων και των προγονισσών μας και παράλληλα αποτυπώνει σύγχρονες έννοιες. Ως προς το σκέλος του σύγχρονου σώματος, χρησιμοποιώντας το παράδειγμα της πόλης ως συνθήκης, θα λέγαμε ότι η κούραση είναι π.χ. ένα βασικό χαρακτηριστικό που θα μπορούσαμε να παρατηρήσουμε στα σώματα που κινούνται μέσα στην καθημερινότητα. Έντονο επίσης είναι και το στοιχείο της βιασύνης, πολύ κλασικό χαρακτηριστικό στα σώματα των μητροπόλεων.

Στη δική μου δουλειά, το σώμα κουβαλάει τη μνήμη και τη συγγένεια μέσω της ρουτίνας: αντλώ τα υλικά μου από καθημερινές κινήσεις που αναπαρήγαγαν τα προγονικά μέλη της οικογένειάς μου, τις οποίες εγώ επαναλαμβάνω τόσο συνειδητά όσο και ασυνείδητα. Έτσι το σώμα μεταφέρει ένα ιδιότυπο "DNA” το οποίο γεννιέται μαζί με την πρώτη μνήμη και εξελίσσεται σε κινησιολογική ταυτότητα μιας γενιάς.

Παράλληλα, η χορογραφική διαδικασία εξελίσσεται με στοιχεία "σημερινά", οι ρουτίνες επαναπροσδιορίζονται και νοηματοδοτούνται ξανά μέσα από τα σύγχρονα χαρακτηριστικά που προανέφερα. Έτσι, φτάνει στο κοινό μια ιστορία σωμάτων η οποία αντλεί τα εργαλεία συνομιλίας της από το "τώρα" αλλά κουβαλάει συγχρόνως αυτά τα παρελθοντικά κομμάτια κίνησης που είναι αναγνωρίσιμα με έναν τρόπο σε όλες και όλους, είναι μέρος μιας κοινής βιωματικής ιστορίας. Μέσα από αυτή τη μέθοδο χορογραφικής προσέγγισης, το κοινό συναντιέται με το δικό του βίωμα με έναν τρόπο ανοίκειο – παρακολουθεί επί σκηνής μια προσωπική ιστορία αλλά μέσα σε αυτή αναγνωρίζει τα θραύσματα των δικών του αναμνήσεων.
(Μικρή Σκηνή, 5-8/2, 19:00, διάρκεια: 45 λεπτά)

Πληροφορίες-προπώληση εισιτηρίων από τη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση 

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης

Περισσότερες πληροφορίες

FAE

  • Χορός
  • Διάρκεια: 45 '

Μια αφήγηση για τα ενστικτώδη παραπατήματα της ενηλικίωσης και τους εκστατικούς παραλογισμούς της εφηβείας που ξετυλίγεται ως ένα queer εγχειρίδιο επιβίωσης σ’ έναν κόσμο που αναμασάει τον ίδιο του τον εαυτό. Το έργο αναδύεται με τη μορφή κατακερματισμένων πράξεων - τελετουργιών στο πλαίσιο του φεστιβάλ σύγχρονου χορού Onassis Dance Days 2026, με υπότιτλο «Χορογραφώντας το οικείο και το ανοίκειο».

(REST ΙΝ) BLUE

  • Χορός
  • Διάρκεια: 45 '

Ένα rollercoaster αναμνήσεων από το τέλος μιας εποχής, όπου η ταυτότητα της ηρωίδας μετασχηματίζεται και επαναπροσδιορίζεται, στο πλαίσιο του φεστιβάλ σύγχρονου χορού Onassis Dance Days 2026, με υπότιτλο «Χορογραφώντας το οικείο και το ανοίκειο».

ODE

  • Χορός
  • Διάρκεια: 43 '

Ένα ντουέτο-ωδή στη θηλυκότητα, τον γυναικείο ερωτισμό και την ευαλωτότητα που μεταμορφώνεται σε δύναμη, στο πλαίσιο του φεστιβάλ σύγχρονου χορού Onassis Dance Days 2026, με υπότιτλο «Χορογραφώντας το οικείο και το ανοίκειο».

Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Λεωφ. Συγγρού 107, Νέος Κόσμος
  • Βινιέτες Τεχνών - City life

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Ο Ζήσης Ρούμπος σερβίρει "Τηγανητές Πατάτες" με μπόλικο γέλιο στο Loft των TGI Fridays

Μια γενναία δόση νοσταλγίας, αυτοσαρκασμός και ατάκες που πέφτουν βροχή: ο Ζήσης Ρούμπος επιστρέφει κάθε Δευτέρα στο Loft της Καπνικαρέας.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
17/11/2026

Η "Πάπισσα Ιωάννα" του Εμμανουήλ Ροΐδη ανεβαίνει στο Θέατρο Αργώ

Η ιστορία της γυναίκας που μεταμφιέστηκε σε άνδρα και έφτασε μέχρι τον θρόνο του Αγίου Πέτρου ζωντανεύει στη σκηνή μέσα από το μυθιστόρημα του Εμμανουήλ Ροΐδη.

"Σαρώ": Μια ιλαροτραγωδία με ελεύθερη συνεισφορά στο θέατρο Εμπρός

Η Ευτυχία Δρακοπούλου και η θεατρική ομάδα "Κούκου" παρουσιάζουν μια παράσταση σε τρεις πράξεις, γραμμένη σε δεκαπεντασύλλαβο, που ακροβατεί ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό, το χιούμορ και την ανθρώπινη αγωνία.

Στο MIR festival 2026 η τέχνη γίνεται "Η δύναμη των αδυνάτων"

Δεκαέξι πρότζεκτ, δεκατέσσερις χώροι και μια Αθήνα που μετατρέπεται σε ανοιχτό πεδίο σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας. Το αθηναϊκό φεστιβάλ σύγχρονης τέχνης επιστρέφει με ένα πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα που φέρνει σε διάλογο το θέατρο, τον χορό και την περφόρμανς.

Οι "Χήνες" της Στέλλας Ζαφειροπούλου συνεχίζονται για δεύτερη χρονιά στο Πλύφα

Η βραβευμένη ιστορία της Στέλλας Ζαφειροπούλου για την υιοθεσία, την οικογένεια και τις προκαταλήψεις παρουσιάζεται από τις 18 Νοεμβρίου, με τη Μαρία Αντουλινάκη.

Αποκλειστικό: Τι ετοιμάζει ανήμερα τα Χριστούγεννα ο Γιάννης Σκουρλέτης;

Ανοίγει η αυλαία ανήμερα τα Χριστούγεννα (Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου) με μια αναπάντεχη καλλιτεχνική συνάντηση στο "Θέλετε να μιλήσουμε για τον Χριστό;" της Γλυκερίας Μπασδέκη, σε σκηνοθεσία Γιάννη Σκουρλέτη. Η ηλεκτρονική προπώληση ξεκινά την Τετάρτη 18/11.

Ο Τορκουάτο Τάσσο του Γκαίτε από τον Γιάννο Περλέγκα στο Θέατρο Ροές

Ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Γιάννος Περλέγκας μαζί με τους συμπρωταγωνιστές του Κωστή Γλύκαντζη, Γιώργο Κατσή, Ερμή Μαλκότση, Γιάννη Μπαριτάκη και Χριστίνα Σουγιουλτζή παρουσιάζει το εμβληματικό έργο του Γκαίτε στο Θέατρο Ροές (από 4/12), μια συναρπαστική τραγικωμωδία για τη σχέση τέχνης, ιδιοφυΐας και εξουσίας.