Σπονδυλωτή ρομαντική κομεντί για δύο, χαριτωμένη κι ενίοτε συγκινητική. Οι Θ. Τσαλταμπάσης και Μ. Καλογήρου, σε ένα παιχνίδι μεταμορφώσεων και συναισθηματικών εναλλαγών, ερμηνεύουν 17 ζευγάρια που συγκρούονται για τη σημασία (αλλά και την ανοησία) των σχέσεων.
Έπειτα από ένα διαζύγιο έγραψε το «Ring» (2009) η 35χρονη σήμερα Γαλλίδα συγγραφέας και ηθοποιός Λεονόρ Κονφινό. Είναι το δεύτερο έργο μιας τριλογίας με θέμα την εργασία, το ζευγάρι και την οικογένεια. Χωρίς να της λείπουν το νεύρο, το συναίσθημα, η ικανότητα ακαριαίων εναλλαγών και η αίσθηση του timing για το σωστό πλασάρισμα της ατάκας, η Κονφινό εμμένει στα δραματουργικά κλισέ της νέας γαλλικής ρομαντικής κομεντί που καθιερώθηκαν στα ’90s με έργα όπως αυτά της Ζοσιάν Μπαλασκό: ελεύθερη δομή με γλυκόπικρα ενσταντανέ και σκετς άτακτα ριγμένα, δηλητηριώδεις λεκτικοί διαξιφισμοί, καλαμπούρια και βρισίδια, αλλά μαζί συγκίνηση και ρομάντζο, με πριμοδότηση του αυτοσχεδιασμού και της μουσικότητας της καθημερινής γλώσσας.
Στο «Ring» όλα ξεκινούν στον κήπο της Εδέμ. «Γιατί δεν μαζεύεις φρούτα;» προτείνει ο Αδάμ στην Εύα που πλήττει, για να δεχτεί την κακόγουστη απάντηση: «Από τα πολλά φρούτα έπαθα κολίτιδα». Στη συνέχεια, ακόμη 16 ζευγάρια αστών της νέας χιλιετίας, σε διαμερίσματα και κλαμπ, είτε πάνω σε ένα one-night-stand είτε σε μια μακροχρόνια σχέση, θα συγκρουστούν λίγο πολύ για τα ίδια ζητήματα. Μήπως τελικά πρόκειται για ένα και μόνο αρχετυπικό ζευγάρι; Η Κονφινό αφήνει ανοιχτό αυτό το ενδεχόμενο, έστω κι αν δεν συντρέχει λόγος για τέτοιες υπαρξιστικές παρεκβάσεις σε μια τόσο απλοϊκή κομεντί που δεν κομίζει κάτι ουσιώδες στο θέμα των σχέσεων, στη θεατρική γλώσσα ή το σκηνικό ύφος. Κάθε άλλο. Δομείται πάνω σε ένα απάνθισμα κλισέ φράσεων και αναμενόμενων καταστάσεων, οι οποίες μάλιστα παρουσιάζονται δήθεν σαν ανατρεπτικές.
Ηθοποιοί θετικής ενέργειας, με εξαιρετικά συμπαθητική σκηνική παρουσία, υποκριτική ευφορία και κωμική ευελιξία, ο Θανάσης Τσαλταμπάσης και η Μαρίνα Καλογήρου ερμηνεύουν τους ρόλους αυτού του… Γάλλου Caveman και της Cavewoman του ενδίδοντας με κέφι στο παιχνίδι των μεταμορφώσεων. Δεν αρκούνται απλώς σε ένα «πέρασμα» από τον ένα ρόλο στον άλλον ή σε μια ευφάνταστη κλοτσοπατινάδα. Περνούν αστραπιαία από τη μια συναισθηματική κατάσταση στην άλλη, γλιστρώντας με μαεστρία από τη συγκίνηση στην ξέφρενη χαρά και από εκεί στην ουδετερότητα. Κι αν ο Τσαλταμπάσης διατηρεί, σαν δεύτερο σώμα, το καρατερίστικο ύφος του μόρτη και την πληθωρικότητα του «λαϊκού παιδιού», η Καλογήρου διαποτίζει τις ερμηνείες της με κοριτσίστικο σκέρτσο κι εφηβική γλυκύτητα.
Ευθύβολη η μετάφραση του Αντώνη Γαλέου, ωραίες οι μουσικές επιλογές του Κώστα Ξενόπουλου, ορθά αισθησιακές οι χορογραφίες της Φρόσως Κορρού και του Δημήτρη Κουρούμπαλη, απαραίτητοι για τη δημιουργία ατμόσφαιρας οι φωτισμοί του Νίκου Βλασόπουλου. Μια πιο συγκεντρωμένη χωροταξικά σκηνοθεσία θα λειτουργούσε όμως πολύ πιο αποτελεσματικά. Δεν βοήθησε σε αυτό και ο α-σκηνογράφητος χώρος (Κένι ΜακΛέλαν) με τη σκόρπια οικοσκευή. Ένα ευφάνταστο σκηνικό θα απογείωνε τη θεατρικότητα της παράστασης, η οποία, για να τελειώνουμε με τις θεωρίες, μοιάζει να απευθύνεται πρωτίστως σε νέα ζευγάρια –ακόμη κι αν είναι αμύητα στο θέατρο–, ως μια ευχάριστη εναλλακτική έξοδος.
ΙΛΙΣΙΑ-ΒΟΛΑΝΑΚΗΣ Παπαδιαμαντοπούλου 4, Ιλίσια, 2107223010. Διάρκεια: 80΄.
Περισσότερες πληροφορίες
Ring
Οι δύο ηθοποιοί παρουσιάζουν τα ερωτικά μπερδέματα των ζευγαριών, τα οποία παλεύουν, τσακώνονται αλλά και παθιάζονται
