Η Άντζελα Μπρούσκου σκηνοθετεί τον παραληρηματικό μονόλογο της Σάρα Κέιν δημιουργώντας ένα κλινικό περιβάλλον, όπου η ίδια κινείται ως σκηνοθέτις αλλά και ως περφόρμερ.
Είχε δίκιο η κορυφαία συγγραφέας του ύστερου 20ού αιώνα, η Βρετανίδα Σάρα Κέιν (1971-1999), όταν έγραφε «θα με αγαπούν για εκείνο που με καταστρέφει» στο κύκνειο άσμα της «4.48 Ψύχωση», αυτόν τον αυτοβιογραφικό παραληρηματικό μονόλογο-σκοτεινή προφητεία και δραματική παρακαταθήκη. Η Άντζελα Μπρούσκου τον σκηνοθετεί δημιουργώντας στα υπόγεια του «Bios» μια συνθήκη εργαστηριακή, ένα κλινικό περιβάλλον, όπου η ίδια κινείται ως σκηνοθέτις αλλά και ως περφόρμερ. Ερμηνεύει με θαυμαστή αποστασιοποίηση την ψυχίατρο που χειραγωγεί την Παρθενόπη Μπουζούρη και την Κωνσταντίνα Αγγελοπούλου, οι οποίες μοιράζονται την κατακερματισμένη «φωνή» της Κέιν μέσα από ένα παιχνίδι αντικατοπτρισμών.
Υπάρχει διαρκής δραστηριότητα (με τα μικρόφωνα, τις χειροκίνητες κάμερες, τα καλώδια, τα χαρτιά), όμως –παρά την επίφαση της αταξίας– τα πάντα είναι οργανωμένα ενδελεχώς και η νεότατη μουσικός Nalyssa Green, παρούσα επί σκηνής, δίνει τον τόνο με τις dark-pop μελωδίες της. Απουσιάζει ωστόσο η υπέρβαση της κυριολεξίας, ώστε ο λόγος της αυτόχειρος Σάρα Κέιν να απογειωθεί από το ασφυκτικό πεδίο της συμπτωματολογίας μιας πάθησης και να φτάσει σε εκείνο της καθαρής μετα-δραματικής ποίησης.
Περισσότερες πληροφορίες
4.48 Ψύχωση
Ό,τι στοίχειωνε τις σκέψεις της Bρετανίδας αυτόχειρος Σάρα Κέιν αναδύεται μέσα από το κύκνειο άσμα της, που ακροβατεί ανάμεσα στη σχιζοφρένεια και την έντονη ποιητικότητα.
