Αθηνόδωρος Πολυχρονίδης
Δεύτερος χρόνος επιτυχίας για μια παράσταση που απέδειξε πως το αληθινό θέατρο δεν κραυγάζει-ψιθυρίζει. Το θέατρο Εκστάν, πιστό στην αποστολή του να υπηρετεί τη βαθιά θεατρική συγκίνηση, επιστρέφει με τις "Μέρες ολόκληρες στα δένδρα" της Μαργκερίτ Ντυράς, μια από τις πιο σπουδαίες φωνές του ευρωπαϊκού λόγου, σε σκηνοθεσία του σπουδαίου Ζαν-Πωλ Ντενιζόν, μαθητή και στενού συνεργάτη του Πήτερ Μπρουκ.
Η Ντυράς, μια συγγραφέας που έμαθε να γράφει με την ψυχή και τη σιωπή, παραδίδει ένα έργο για τη μητρική αγάπη, την ήττα, τη μνήμη και την αφοπλιστική τρυφερότητα απέναντι στην αποτυχία. Η ιστορία μιας μητέρας που δεν παύει να αγαπά έναν "χαμένο" γιο γίνεται καθρέφτης της δικής μας ανάγκης να πιστέψουμε στην ανθρώπινη ευαλωτότητα.
Η παράσταση του Εκστάν, με την Ελένη Παπαχρηστοπούλου, η οποία έκανε την μετάφραση και την διασκευή του έργου, τον Πέτρο Αποστολόπουλο, την Λουκία Λαγού και τον Λουκά Τζιάννη επιβεβαιώνει ότι υπάρχει ακόμη θέατρο που παραμένει συνεπές, ποιητικό και ζωντανό- θέατρο που δεν κυνηγά την εντύπωση, αλλά την αλήθεια. Θα σας συγκινήσει βαθιά το έργο της Μαργκερίτ Ντυράς που γράφτηκε το 1965 και είναι προσαρμογή του ομώνυμου μυθιστορήματος του 1954. Παίχτηκε στο θέατρο Οντεόν στο Παρίσι με την Μαντελέν Ρενώ σε σκηνοθεσία Ζαν – Λουί Μπαρώ. Το 1977 έγινε κινηματογραφική ταινία από την ίδια.
Μια ακόμα παράσταση, που θα σας συγκινήσει, παίζεται στο Εκστάν, "Η ιστορία της Μαρί", βασισμένη στο μοναδικό κείμενο του κορυφαίου φωτογράφου του μεσοπολέμου Ζωρζ Μπρασσάι. Επιστρέφει στο θέατρο της Πατησίων με την ίδια αυθεντικότητα και συναίσθημα που συγκίνησε κοινό και κριτικούς. Η σκηνοθεσία και τα σκηνικά υπογράφονται από τον Ζαν-Πωλ Ντενιζόν, φέρνοντας τη διαχρονική ποιότητα και την κοφτερή ευαισθησία ενός δημιουργού που γνωρίζει το βάθος του ανθρώπινου χαρακτήρα.
Η Ελένη Παπαχρηστοπούλου ενσαρκώνει την καθαρίστρια Μαρί, μια γυναίκα αγράμματη, σε ώριμη ηλικία, που ζει καθημερινά ανάμεσα στην αδικία, τη σκληρότητα και την υποκρισία της κοινωνικής ιεραρχίας. Κι όμως, μέσα από την αφέλεια, το αυθόρμητο χιούμορ και τη χαρά της για τη ζωή, η Μαρί αναδεικνύει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια με τρόπο που συγκινεί βαθιά. Το έργο φέρνει στο φως τη διαχρονική σύγκρουση ανάμεσα στην ασήμαντη φαινομενικά ύπαρξη και την καταπιεστική τάξη· ανάμεσα στην αδυναμία και τη δύναμη της ψυχής που αντιστέκεται.
Η παράσταση δεν είναι απλώς αστεία· είναι μια γιορτή της ζωής μέσα στην καθημερινή σκληρότητα, μια υπενθύμιση πως η αξιοπρέπεια, η αγάπη και το χιούμορ μπορούν να ανθίσουν ακόμα και στον πιο ασήμαντο χώρο. Μέσα από το βλέμμα του Μπρασσάι και τη σκηνοθετική ματιά του Ντενιζόν, η Καθαρίστρια Μαρί γίνεται σύμβολο μιας τέχνης που παραμένει συνεπής, πιστή στον άνθρωπο και στη ζωή, υπενθυμίζοντάς μας πως το θέατρο μπορεί να συγκινεί χωρίς επιτήδευση.
Περισσότερες πληροφορίες
Η ιστορία της Μαρί
Στο κωμικό έργο οι ένοικοι μιας πολυκατοικίας προσάπτουν στην καθαρίστρια Μαρί που διαμένει στο δωμάτιο υπηρεσίας την κατηγορία της ερωτικής ασυδοσίας με σκοπό να τη διώξουν. Το πορτρέτο μιας γυναίκας αγράμματης, μιας κάποιας ηλικίας, όπου η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και η απανθρωπιά, ο αυθορμητισμός και η υποκρισία, η αφέλεια και το ψέμα, η αγάπη, η χαρά για τη ζωή, βρίσκονται ενωμένα με τη σκληρότητα και το ρατσισμό.
Μέρες ολόκληρες στα δένδρα
Την υπερβολική αγάπη μιας μητέρας για τον «αποτυχημένο» γιο της πραγματεύεται το βαθιά ανθρώπινο και ενδοσκοπικό θεατρικό έργο που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του 1954, το οποίο μάλιστα μεταφέρθηκε στο σινεμά από την ίδια τη συγγραφέα το 1977. Ο γιος περνούσε τις μέρες του ως παιδί σκαρφαλώνοντας στα δέντρα για να βρει φωλιές. Η μητέρα δεν παύει μέχρι το τέλος να λέει ότι είναι περήφανη που αγαπάει αυτό το παιδί, που δεν έμοιαζε με τ’ άλλα που «πέτυχαν» στη ζωή.
