@Rosie Zopfi
Ο Ντένης Μακρής έγραψε και συν-σκηνοθέτησε με την Ζαφειρία Δημητροπούλου Del Angel ένα έργο με αφορμή τις εξαρτήσεις. Απαγορευμένες ουσίες, αλκοόλ, τσιγάρο, κινητό, μια απέλπιδα σχέση… Όλοι, λίγο ή πολύ, είμαστε εξαρτημένοι από κάτι ή από κάποιον. Ο Μακρής όμως δεν μένει στην αφορμή, δηλαδή στην εξάρτηση, αλλά καταδύεται στο βάθος αναζητώντας την αιτία.
@Rosie Zopfi
Η παράσταση αποτελεί αληθινή εμπειρία από την είσοδο ακόμα στο τόσο ατμοσφαιρικό θέατρο Μετς. Ο Μακρής, με την έναρξη της παράστασης, παίρνει τη θέση του ανάμεσα στο κοινό. Επιδίδεται σε ένα ρεσιτάλ υποκριτικής δεξιοτεχνίας. Κλαίει, γελάει, απελπίζεται, προσδοκά, μεταμορφώνεται σε παιδάκι, σε έφηβο, αργότερα σε ενήλικα που πονάει, αγαπάει, ελπίζει.
Στο ζεστό και φιλόξενο φουαγιέ του θεάτρου συγκεντρώνονται, μετά το τέλος της παράστασης, οι θεατές και μοιράζονται το κοινό βίωμα που μόλις έζησαν. Σπάνιο φαινόμενο να βλέπεις άγνωστους μεταξύ τους ανθρώπους να μετατρέπονται σε μια συντροφιά και να συζητούν για ό,τι είδαν και ένιωσαν.
> Διαβάστε την αναλυτική κριτική του "α" για το "Ο κύκλος των ανώνυμων εξαρτήσεων" εδώ.
Περισσότερες πληροφορίες
 vassilis liakos (5).jpg)
Ο κύκλος των ανώνυμων εξαρτήσεων
Ένας άντρας σηκώνεται για πρώτη φορά να μιλήσει σε έναν κύκλο Ανώνυμων Εξαρτήσεων και δηλώνει αλκοολικός. Καθώς όμως ξετυλίγει την ιστορία του, γίνεται φανερό πως η εξάρτηση είναι μόνο η αφετηρία μιας βαθύτερης αναμέτρησης με τον εαυτό του. Μέσα από χιούμορ, αυτοσαρκασμό και προσωπικές αναμνήσεις, επιστρέφει στα χρόνια που έμαθε να προσαρμόζεται, να ελέγχει και να διαμορφώνει τη ζωή του μέσα από το βλέμμα των άλλων. Μια φαινομενικά ασήμαντη συνάντηση κλονίζει όσα θεωρούσε δεδομένα και τον αναγκάζει να αναρωτηθεί πόσες από τις επιθυμίες, τις πεποιθήσεις και τις συμπεριφορές του είναι πραγματικά δικές του. Έτσι, η εξομολόγηση μετατρέπεται σε μια προσπάθεια να ανακαλύψει ποιος είναι όταν πάψει να υποδύεται όσα έμαθε να είναι.
