Τι συνέβη πραγματικά στον Γιαννούλη Χαλεπά, τον κορυφαίο Έλληνα γλύπτη που πέρασε από την απόλυτη αποθέωση στη σιωπή και από την απομόνωση στην αναγέννηση; Η θεατρική παράσταση "Κοιμώμενος Χαλεπάς, ο Σαλός Άγιος" του Άγγελου Ανδρεόπουλου, σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Λιακόπουλου, επιστρέφει ανανεωμένη στο Θέατρο Καλλιρρόης από την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων. Έχοντας διανύσει τέσσερα χρόνια επιτυχημένης πορείας σε Ελλάδα και Κύπρο —με σταθμούς στην Αθήνα, την Τήνο, την Πάτρα, τη Θεσσαλονίκη, το Ηράκλειο και άλλες πόλεις της περιφέρειας— και μετά από μια γεμάτη καλοκαιρινή περιοδεία, το έργο συναντά ξανά το αθηναϊκό κοινό για 5η συνεχόμενη σεζόν.
Ο Γιώργης Κοντοπόδης βρίσκεται για ακόμη μία φορά μόνος επί σκηνής, αναμετριέται όμως με έναν χαρακτήρα που κάθε άλλο παρά μόνος είναι. Μέσα από την ερμηνεία του περνούν οι διαφορετικές ηλικίες, οι μεταμορφώσεις, οι εμμονές, οι φόβοι και οι σιωπές του Χαλεπά, χωρίς η παράσταση να προσπαθεί να τον "εξηγήσει" ή να τον εξιδανικεύσει. Η υποκριτική αυτή προσπάθεια αναγνωρίστηκε και θεσμικά, καθώς ο Γιώργης Κοντοπόδης ήταν υποψήφιος για το Βραβείο "Κάρολος Κουν" Ερμηνείας Ηθοποιού σε Ελληνικό Έργο (2024/25) για τον ρόλο του Γιαννούλη Χαλεπά.
Η Αθέατη Πλευρά του Μύθου
Το έργο δεν επιχειρεί να χωρέσει τη ζωή του Γιαννούλη Χαλεπά σε μια απλή βιογραφική αφήγηση. Αφετηρία της παράστασης είναι το ψυχιατρείο της Κέρκυρας. Από εκεί, μέσα από τη μνήμη, τη φαντασία, τις εμμονές και τις ρωγμές της σκέψης του, ξετυλίγονται οι σημαντικότεροι σταθμοί της διαδρομής του: η γενέτειρα Τήνος, η οικογένεια, οι λαμπρές σπουδές στο Μόναχο, η επιστροφή, η ασθένεια και η επιβεβλημένη σιωπή, η περίπλοκη σχέση με τη μητέρα του, η κοινωνική απομόνωση και, τελικά, η επιστροφή στη δημιουργία.
Πίσω από τον καλλιτέχνη υπάρχει ένας άνθρωπος που παλεύει να υπάρξει με τους δικούς του όρους, και πίσω από τον "τρελό" ένας δημιουργός που δεν έπαψε ποτέ να αναζητά τη δική του αλήθεια, μεταμορφούμενος σταδιακά μέσω της τέχνης και της πίστης του σε άγιο. Έτσι, ο Χαλεπάς της παράστασης δεν είναι απλώς ο μεγάλος γλύπτης της Τήνου, αλλά ένας άνθρωπος που δοκιμάστηκε στα όρια της κοινωνικής αποδοχής, της λογικής, της οικογένειας και της ίδιας της δημιουργίας, επιστρέφοντας τελικά εκεί όπου μπορούσε να μιλήσει χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσει τον εαυτό του: στην τέχνη.
Η παραγωγή ανήκει στη "14η Μέρα ΑΜΚΕ" και το Θέατρο Καλλιρρόης ενώ το σκηνικό και την εικαστική επιμέλεια ο Μιχάλης Παπαδόπουλος.
Περισσότερες πληροφορίες
Κοιμώμενος Χαλεπάς, ο σαλός άγιος
Το έργο, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα και επιστρέφει για πέμπτη χρονιά σε μια επετεικαή εκδοχή για τα 86 χρόνια από το θάνατό του, πραγματεύεται τη ζωή του Έλληνα καλλιτέχνη, ξεκινώντας ενώ είναι εσώκλειστος στο ψυχιατρείο της Κέρκυρας. Μέσα από τα διαρκή ταξίδια του μυαλού του, βλέπουμε όλη του τη ζωή: την Τήνο, την αυταρχική μητέρα και τον τυπικό πατέρα, τα αδέρφια, τον μεγάλο έρωτα της ζωής του. Περισσότερο, όμως, γινόμαστε μάρτυρες της έμπνευσης, της μανίας της δημιουργίας -η οποία οδηγεί στα σημαντικά έργα του-, των ονείρων, των εφιαλτών του, ώσπου καταλήγουμε στο τελικό ερώτημα. Τι αξίζει άραγε περισσότερο, να είσαι τρελός (σαλός) και ευφυής ή φυσιολογικός και απλά… άνθρωπος;
