"Λευκές νύχτες ενός Κλόουν": Η ντοστογιεφσκική ποιητική μέσα από τη γραφή του Κατσικονούρη

Θεατρική σεζόν χωρίς Βασίλη Κατσικονούρη δεν γίνεται. Σκηνοθέτες, ηθοποιοί και θεατές αγαπούν τα έργα του καθώς είναι αναμφίβολα μία από τις πιο ιδιαίτερες και βαθιά ανθρωποκεντρικές φωνές της σύγχρονης νεοελληνικής δραματουργίας. Η γραφή του διακρίνεται για την γερή δραματουργική της δομή, τη ρέουσα, σχεδόν ποιητική αμεσότητα των διαλόγων, αλλά κυρίως για μια σπάνια ενσυναίσθηση απέναντι στους "αόρατους" ήρωες της διπλανής πόρτας.

Στις "Λευκές νύχτες ενός Κλόουν", ο Κατσικονούρης επιχειρεί ένα τολμηρό δραματουργικό εγχείρημα: επανατοποθετεί τη συνταρακτική νουβέλα του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι σε ένα υπαρξιακό σύμπαν όπου τα όρια μεταξύ τραγικού δράματος και τσίρκου συγχέονται δημιουργικά. Ο ντοστογιεφσκικός ήρωας μεταμορφώνεται σε έναν ξεχασμένο κλόουν, μεταφέροντας τη διαχρονική μοναξιά, την αδιέξοδη ονειροπόληση και τη δίψα για ανθρώπινη επαφή στο θεατρικό σανίδι.

Αυτό το έργο θα δούμε στο Θέατρο Μαβίλη από 19 Οκτωβρίου με τους Μάνο Βακούση και Μαρία Παπαλάμπρου. Τη σκηνοθετική καθοδήγηση της παράστασης αναλαμβάνει ο Γιάννης Ζουγανέλης, ο οποίος γράφει και τη μουσική δίνοντας της έναν αυτόνομο, δραματουργικό χαρακτήρα. Η σκηνοθετική του ματιά μπορεί να ισορροπίσει ανάμεσα στη συγκίνηση, το γέλιο και τη λυρική φαντασία, πλαισιωμένη από τη σύγχρονη αισθητική του video art (σχεδιασμός Παντελή Μάκκα), δημιουργώντας ένα πολυμεσικό θέαμα που υμνεί την κυριαρχία του...έρωτα.

Ο Μάνος Βακούσης, ηθοποιός με σπάνια υποκριτική δεινότητα, βαθύτητα και σκηνικό ήθος, ενσαρκώνει τον κλόουν-ονειροπόλο. Δίπλα του, η Μαρία Παπαλάμπρου φέρνει μια δυναμική, εκφραστική και γεμάτη ευαισθησία παρουσία ως η γυναίκα-καθρέφτης των ανεκπλήρωτων επιθυμιών, ενώ ο Ευθύμης Γεωργόπουλος συμπληρώνει οργανικά τη σκηνική ομάδα. Περιμένουμε να δούμε την παράσταση στο ολοκαίνουργιο θέατρο, καθώς φαίνεται πως με σπάνια συναισθηματική ειλικρίνεια έρχεται να μας θυμίσει πως, ακόμα και στο πιο σκοτεινό τοπίο, μια στιγμιαία συνάντηση αρκεί για να μεταμορφώσει τη μοναξιά σε ελπίδα.

Δήλωση του σκηνοθέτη Γιάννη Ζουγανέλη

"Το θέατρο υπηρετεί το θαύμα της ζωής. Η ανάγκη μου να ζω και να υπάρχω καλλιτεχνικά πηγάζει από την αναζήτηση αυτού του θαύματος.  Έτσι αγαπώ, απολαμβάνω, σκέφτομαι, οσφραίνομαι, ερωτεύομαι και συνθέτω. Θαύμασα την υποκριτική δεινότητα του Μάνου Βακούση και τη δυναμική παρουσία της Μαρίας Παπαλάμπρου. Χωρίς ηθοποιούς δεν
υπάρχει θέατρο, και οι δύο το υπηρετούν με αφοσίωση, γνώση και ήθος.

Μαζί με τον άξιο συγγραφέα Βασίλη Κατσικονούρη, τον Ευθύμη Γεωργόπουλο που παίζει στην παράσταση, τον Γιάννη Μποσταντζόγλου και τη Μαρίνα Ταβουλάρη που συμμετέχουν σε video art, καθώς και τους εκλεκτούς συνεργάτες Παντελή Μάκκα, Τάνια Ρόκκα, Κωνσταντίνο Βαρελίδη και Δομνίκη Βασιαγεώργη– εργαστήκαμε με στόχο να παραδώσουμε στον κόσμο μια παράσταση που αναδεικνύει την κυριαρχία του Θεού Έρωτα."