Η "Λαχτάρα για κεράσια", το περίφημο "μιούζικαλ τσέπης" της Πολωνής ποιήτριας και συγγραφέα Αγκνιέσκα Οσιέτσκα, επιστρέφει στο Θεατρικό Βαγόνι της Αμαξοστοιχίας-Θεάτρου το Τρένο στο Ρουφ από τις 30 Οκτωβρίου, με τη Μαριέλα Δουμπού και τον Θεοδόση Φυλακτό στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Το έργο, που συνδέθηκε με τη γέννηση του πολιτιστικού χώρου, ξεκινά έναν νέο κύκλο παραστάσεων υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Ευθύμη Χρήστου.
Η πρώτη παρουσίασή του στην Ελλάδα έγινε τις σεζόν 1997-98 και 1998-99, σε σκηνοθεσία του Πολωνού ηθοποιού Ντανιέλ Ολμπρίνσκι, με την Τατιάνα Λύγαρη και τον Ανδρέα Νάτσιο. Η επιτυχία εκείνης της παράστασης αποτέλεσε το έναυσμα για τη δημιουργία του Τρένου στο Ρουφ, που εξελίχθηκε σε έναν ξεχωριστό πολιτιστικό προορισμό. Σήμερα, η "Λαχτάρα για κεράσια" επιστρέφει με νέα διανομή, δίνοντας σε ένα νεότερο κοινό την ευκαιρία να γνωρίσει ξανά τη γραφή της Οσιέτσκα.
Στην Πολωνία των δεκαετιών του 1960 και του 1970, ένας άντρας και μια γυναίκα συναντιούνται στην αποβάθρα ενός τρένου και επιβιβάζονται στο ίδιο βαγόνι. Εκείνος μοιάζει να εκπροσωπεί τον κόσμο της καθημερινότητας, ενώ εκείνη ονειρεύεται "ένα… ροζ καπέλο". Καθώς το ταξίδι προχωρά, αναμνήσεις, παλιοί έρωτες και μυστικά έρχονται στην επιφάνεια, οδηγώντας τους δύο αγνώστους σε μια επώδυνη αναμέτρηση. Μέσα από το χιούμορ και το τραγούδι, η συνάντησή τους αποκαλύπτει τις διαφορές τους, αλλά και τις ανάγκες που τους φέρνουν κοντά.
Η Μαριέλα Δουμπού και ο Θεοδόσης Φυλακτός ερμηνεύουν τους δύο χαρακτήρες, με τη Yasmin Folini στο πιάνο. Η μουσική σύνθεση είναι του Μηνά Ι. Αλεξιάδη και οι στίχοι της Αφροδίτης Μάνου. Το έργο προσεγγίζει με τρυφερότητα και χιούμορ τον έρωτα, την ανάγκη για συντροφικότητα, τη φθορά των σχέσεων και την επιθυμία για μια νέα αρχή.
Προπώληση: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Λαχτάρα για κεράσια
Στην επετειακή παράσταση για τα 26 χρόνια της Αμαξοστοιχίας-θέατρο, που στάθηκε αφορμή για την έμπνευση του χώρου, ένας άντρας και μια γυναίκα μοιράζονται το παρελθόν τους σε ένα βαγόνι. Το έργο διαδραματίζεται τις δεκαετίες του ‘60 και του ‘70 την περίοδο της τότε Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας. Ένας άντρας και μια γυναίκα συναντιούνται τυχαία στην αποβάθρα ενός σιδηροδρομικού σταθμού και επιβιβάζονται στο τρένο. Δύο εντελώς άγνωστοι ή μήπως όχι; Αναγκασμένοι να ταξιδέψουν μαζί, αποκαλύπτουν και μοιράζονται το παρελθόν τους, υποδύονται ρόλους τρίτων προσώπων που συνάντησαν στη ζωή τους. Το έργο κάνει μια βαθιά τομή όχι μόνο στις σχέσεις μεταξύ ζευγαριών αλλά και στο χάσμα δύο αντικρουόμενων κόσμων. Αυτός είναι ένας ήρωας της καθημερινότητας που «οικοδομεί τον σοσιαλισμό». Εκείνη θέλει να αγοράσει «ένα… ροζ καπέλο»! Και οι δύο επιδίδονται σε μια οδυνηρή αλλά και χιουμοριστική διαμάχη με τρυφερότητα και ευαισθησία συνθέτοντας πρόζα, στίχους και ζωντανή μουσική μέσα από την πρωτότυπη μουσικοθεατρική φόρμα ενός μιούζικαλ για δύο.
