@Skafidas-Papatsarouhas
Ο Θωμάς Μοσχόπουλος δεν σταματά λεπτό. Μετά τον "Ίωνα" με τον ΘΟΚ, που άφησε ιδιαίτερα θετικές εντυπώσεις το καλοκαίρι, ο σκηνοθέτης συνεχίζει τη φετινή θεατρική του διαδρομή με δύο παραστάσεις που παρουσιάζονται στο Θέατρο Πόρτα. Από τη μία, επαναφέρει τον "Κύριο Ζυλ" του Ζαν-Κλοντ Γκρανζέ, μια παράσταση που επιστρέφει στη σκηνή του Πόρτα (από 10/10), και από την άλλη καταπιάνεται εκ νέου με τον Σαίξπηρ και το "Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας", μέσα από μια νέα, ελεύθερη σκηνική επεξεργασία.

Πρωταγωνιστούν οι: Βασίλης Αθανασόπουλος, Γιάννης Βαρβαρέσος, Πέτρος Δημοτάκης, Γιάννης Καράμπαμπας, Δημήτρης Κίτσος, Βαλεντίνος Κόκκινος, Νίκος Κοσώνας, Ηλιάνα Μαυρομάτη, Μαριάννα Πουρέγκα, Τάσος Ροδοβίτης, Θεόβη Στύλλου. Ο Μοσχόπουλος συνεργάζεται ξανά με ηθοποιούς με τους οποίους έχει ήδη διαμορφώσει έναν κοινό σκηνικό κώδικα, ενώ παράλληλα εντάσσονται στην ομάδα νέα πρόσωπα. Έτσι, η παράσταση μοιάζει να συνεχίζει έναν διάλογο που έχει ήδη ξεκινήσει, χωρίς όμως να αναπαράγει μια δοκιμασμένη συνταγή. Η νέα σύνθεση της ομάδας δημιουργεί διαφορετικές δυναμικές και επιτρέπει στον Μοσχόπουλο να προσεγγίσει το έργο με διάθεση παιχνιδιού και ανανέωσης.

Το "Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας" είναι, άλλωστε, ένα έργο που προσφέρεται κατεξοχήν για μια τέτοια θεατρική προσέγγιση. Ο Σαίξπηρ δημιουργεί έναν κόσμο όπου το πραγματικό και το φανταστικό συνυπάρχουν, όπου οι ερωτικές επιθυμίες, οι παρεξηγήσεις και οι μεταμορφώσεις ανατρέπουν διαρκώς τις ισορροπίες. Η Αθήνα, το δάσος, οι ερωτευμένοι, οι άρχοντες, τα ξωτικά και η ομάδα των ερασιτεχνών ηθοποιών συνθέτουν ένα σύμπαν διαρκών μετατοπίσεων, μέσα στο οποίο τίποτα δεν παραμένει για πολύ σταθερό.
Όπως μαθαίνουμε, στην εκδοχή του Μοσχόπουλου, η ιστορία μεταφέρεται στη σημερινή Αθήνα και, πιο συγκεκριμένα, σε έναν θεατρικό χώρο όπου μια ομάδα ηθοποιών κάνει πρόβες για το ανέβασμα του ίδιου του "Ονείρου καλοκαιρινής νύχτας". Το στοιχείο αυτό ενισχύει το ήδη έντονο μεταθεατρικό παιχνίδι του σαιξπηρικού έργου: το θέατρο μιλά για το θέατρο, οι ηθοποιοί υποδύονται ανθρώπους που επίσης ετοιμάζονται να παίξουν, ενώ τα όρια ανάμεσα στην πρόβα, την παράσταση και την πραγματικότητα αρχίζουν σταδιακά να θολώνουν.

Η επιλογή αυτή λειτουργεί ως ένα ευφυές σκηνοθετικό εύρημα, ωστόσο επιτρέπει στον Μοσχόπουλο να αναμετρηθεί με ένα από τα βασικά ζητήματα του έργου: τη δύναμη της θεατρικής φαντασίας. Στο "Όνειρο" τίποτα δεν είναι απολύτως αυτό που φαίνεται. Η πραγματικότητα μπορεί να μετατραπεί σε παιχνίδι, το παιχνίδι σε εφιάλτη και ο έρωτας σε μια κατάσταση απόλυτης σύγχυσης. Το "όνειρο" του τίτλου δεν είναι επομένως μόνο ένας χώρος διαφυγής, αλλά και ένας χώρος όπου οι βεβαιότητες διαλύονται.
"Το έντονο μεταθεατρικό στοιχείο του έργου επεκτείνεται, ξεπερνά τα όρια της σκηνής και φτάνει ως την πλατεία. Η παράσταση ακροβατεί διαρκώς ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό. Ένα φανταστικό στοιχείο που δεν είναι απαραίτητα πάντα σαν καλό όνειρο, αλλά κάποιες φορές μπορεί να γίνει και εφιάλτης" διαβάζουμε στο ενημερωτικό σημείωμα για την παράσταση.

Ο Μοσχόπουλος αξιοποιεί, λοιπόν, το "Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας" όχι μόνο ως μια κωμωδία παρεξηγήσεων και ερωτικών περιπετειών, αλλά και ως μια αφορμή για να μιλήσει για το ίδιο το θέατρο, τη φαντασία και την ανάγκη του ανθρώπου να απομακρύνεται, έστω προσωρινά, από την τάξη της καθημερινότητας. Η σκηνή γίνεται ένας χώρος μέσα στον οποίο το πραγματικό μπορεί ανά πάσα στιγμή να μεταμορφωθεί σε φανταστικό.

Και ίσως εδώ βρίσκεται και η ιδιαίτερη γοητεία της συγκεκριμένης προσέγγισης: το όνειρο δεν παρουσιάζεται αναγκαστικά ως ένας ευχάριστος τόπος διαφυγής. Μπορεί να είναι παιχνίδι, μπορεί να είναι απελευθέρωση, μπορεί όμως να γίνει και εφιάλτης. Ανάμεσα σε αυτές τις δύο καταστάσεις κινείται η παράσταση, κρατώντας ζωντανή τη βασική σαιξπηρική ιδέα ότι το θέατρο, όπως και το όνειρο, μπορεί να μας κάνει για λίγο να ξεχάσουμε ποιοι είμαστε — και ταυτόχρονα να μας φέρει πιο κοντά σε αυτό που πραγματικά επιθυμούμε.

Η δραματουργία και η σκηνοθεσία είναι του Θωμά Μοσχόπουλου, ενώ τα σκηνικά και τα κοστούμια υπογράφει ο Βασίλης Παπατσαρούχας. Τους φωτισμούς σχεδιάζει ο Νίκος Βλασόπουλος, τη μουσική υπογράφουν οι Nama Dama και την επιμέλεια κίνησης έχει ο Χρήστος Στρινόπουλος. Προπώληση: more.com
Δείτε φωτογραφίες από την παράσταση










