Το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, στο πλαίσιο του αφιερώματος "Φωνές του Ιράν", παρουσιάζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα την παράσταση "Shiraz" του Ιρανού χορογράφου Άρμιν Χόκμι, ένα έργο συγκινητικό (1 & 2/7, Πειραιώς 260-Χώρος Η). Η αφετηρία της ιστορίας μάς μεταφέρει πίσω στο 1967, όταν η αυτοκράτειρα Φαράχ Παχλαβί ίδρυσε στα ερείπια της Περσέπολης το Φεστιβάλ Τεχνών του Shiraz. Για μια δεκαετία, αυτή η ριζοσπαστική πολιτισμική γιορτή αποτέλεσε μια χρυσή γέφυρα ανάμεσα στην παγκόσμια καλλιτεχνική πρωτοπορία και την παράδοση. Το 1977 η αυλαία έπεσε οριστικά και η Ισλαμική Επανάσταση σφράγισε το αρχείο του, αφήνοντας μια δημιουργική ουτοπία μετέωρη στον χρόνο.
Πώς όμως ανασταίνεται μια χαμένη γιορτή; Ο Χόκμι, που ζει και δημιουργεί ανάμεσα στη Γερμανία και τη Νορβηγία, επιχειρεί να αφουγκραστεί ένα παρελθόν που δεν πρόλαβε να ζήσει. Το Shiraz γεννιέται στο παρόν ως ένας τρυφερός φόρος τιμής, μια πράξη αγάπης και συλλογικής μνήμης.
Στη σκηνή, επτά χορευτές παρασύρονται από έναν παλλόμενο, βιομηχανικό ρυθμό, εμπλουτισμένο με μελωδίες της ιρανικής παράδοσης. Κινούνται μαζί αλλά και μόνοι, σε μια σχεδόν εκστατική, υπνωτική κατάσταση. Κρατώντας την παλάμη κοντά στο πρόσωπο, περιορίζουν το βλέμμα τους, αφήνοντας το σώμα και το βήμα τους να γίνουν ο μοναδικός μετρητής του χρόνου. Μέσα από ρευστές τροχιές και εφήμερες συναντήσεις, οι χορευτές καταργούν τα γεωγραφικά σύνορα και μας προσκαλούν σε μια μυσταγωγία.
Το Shiraz μοιάζει να έχει μια τελετουργία, όπου ο χορός γίνεται η απόλυτη γλώσσα επικοινωνίας. Λειτουργώντας ως μια ζωντανή γέφυρα που συνδέει το χθες με το σήμερα, η παράσταση μας υπενθυμίζει με τον πιο τρυφερό τρόπο ότι η τέχνη δεν φυλακίζεται· ακόμη και κάτω από το βάρος της απαγόρευσης, βρίσκει πάντα το δικό της μονοπάτι για να αναπνεύσει, να επιβιώσει και να αγγίξει τις καρδιές μας.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Shiraz
Ο Ιρανός δημιουργός Άρμιν Χόκμι μας συστήνεται μέσα από μια χορογραφική αναβίωση ενός απαγορευμένου αρχείου, ανάμεσα σε φόρο τιμής, φαντασιακή ανασύσταση και στοχασμό πάνω στη μνήμη της πρωτοπορίας, που ανατρέχει στο ιστορικό Φεστιβάλ Τεχνών του Shiraz στο Ιράν, ανασυνθέτοντας τα θραύσματα μιας καλλιτεχνικής ουτοπίας που διακόπηκε βίαια το 1979, στο έργο που εντάσσεται στο αφιέρωμα «Φωνές του Ιράν». Το 1967, η Ιρανή αυτοκράτειρα Φαράχ Παχλαβί, σύζυγος του σάχη της Περσίας, εγκαινιάζει στα ερείπια της Περσέπολης το Φεστιβάλ Τεχνών του Shiraz, μια από τις πιο ριζοσπαστικές πολιτισμικές πρωτοβουλίες του 20ού αιώνα, η οποία φιλοξένησε παραστάσεις μουσικής, θεάτρου και χορού από όλο τον κόσμο, σε μια χρυσή ισορροπία ανάμεσα στην πρωτοπορία και την παράδοση. Το 1977, το φεστιβάλ διοργανώνεται για τελευταία φορά και δύο χρόνια αργότερα η Ισλαμική Επανάσταση το απαγορεύει, σφραγίζοντας το αρχείο του. Πώς τιμά κανείς δέκα χρόνια συστηματικής καλλιτεχνικής δημιουργίας που διακόπηκαν αιφνίδια; Υπάρχει τρόπος να αναβιωθεί ένα φεστιβάλ μέσα από μια χορευτική παράσταση; Ο Άρμιν Χόκμι και η ομάδα του διερευνούν ακριβώς αυτά τα ερωτήματα με φαντασία και εφευρετικότητα.
