Η "Κουζίνα" του Γιώργου Κουτλή παίρνει ξανά μπρος και… κοχλάζει

Η "Κουζίνα", η παράσταση που έφερε στη σκηνή δύναμη, ρυθμό και ωμή αλήθεια, επιστρέφει από τις 14 Οκτωβρίου στο Θέατρο Κιβωτός. Το κοινωνικό έργο του Άρνολντ Γουέσκερ ζωντανεύει ξανά επί σκηνής μέσα από τη σκηνοθετική ματιά του Γιώργου Κουτλή, μετατρέποντας το θέατρο σε ένα καυτό καζάνι ανθρώπων, σωμάτων, φωνών και ανεκπλήρωτων ονείρων.

Γραμμένο το 1956, παραμένει οδυνηρά επίκαιρο, καθρεφτίζοντας τις πιο σκληρές πτυχές της σύγχρονης εργασιακής πραγματικότητας μέσα από το περιβάλλον μιας επαγγελματικής κουζίνας. Πίσω από τις παραγγελίες, τα μεταλλικά σκεύη, τις φωνές και τον ξέφρενο ρυθμό της δουλειάς, αποκαλύπτεται ένας αδυσώπητος μηχανισμός που εξαντλεί και καταναλώνει ανθρώπους. Η κουζίνα γίνεται τόπος πίεσης, σύγκρουσης και επιβίωσης — μια μικρογραφία μιας κοινωνίας που απαιτεί διαρκώς περισσότερα: ταχύτητα, αντοχή, παραγωγικότητα.

Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό περιβάλλον, οι ήρωες παλεύουν να κρατηθούν όρθιοι, να επικοινωνήσουν, να αγαπήσουν και να διασώσουν έστω ένα μικρό προσωπικό όνειρο. Η ιστορία εκτυλίσσεται στη διάρκεια μιας απαιτητικής ημέρας σε ένα εστιατόριο όπου όλα μοιάζουν να βρίσκονται διαρκώς στα όρια της έκρηξης. Εντάσεις, συγκρούσεις, φλερτ, απογοητεύσεις και ξεσπάσματα συνθέτουν μια καθημερινότητα που φωτίζει το υπαρξιακό αδιέξοδο των ανθρώπων μέσα στη σύγχρονη εργασιακή ζούγκλα.

Ο Γιώργος Κουτλής σκηνοθετεί με μαεστρία ένα ensemble 14 ηθοποιών και μουσικών, δημιουργώντας έναν σκηνικό οργανισμό που κινείται με χιούμορ, ωμότητα, ακρίβεια και εκρηκτικό ρυθμό. Τα κουζινικά σκεύη μετατρέπονται σε μουσικά όργανα, οι πάγκοι εργασίας σε πεδία σύγκρουσης και η καθημερινότητα σε μια χορογραφία εξάντλησης και επιθυμίας. Η παράσταση αποκτά σχεδόν μουσική δομή, με κάθε ήχο και κάθε κίνηση να συμμετέχουν σε ένα παλλόμενο συλλογικό σύμπαν.

Στον κεντρικό ρόλο, ο Μιχάλης Σαράντης ενσαρκώνει υποδειγματικά τον Αντρέι, έναν χαρακτήρα βαθιά εκρηκτικό και ταυτόχρονα συγκλονιστικά εύθραυστο. Έναν μάγειρα που προσπαθεί με κάθε ικμάδα των δυνάμεών του να κρατηθεί όρθιος μέσα σε μια συνθήκη που δεν αφήνει χώρο ούτε για ανάσα ούτε για όνειρο. Γύρω του, ο πολυφωνικός θίασος συνθέτει μια μοναδική κουζίνα-κοινότητα: σκληρή, θορυβώδη, εξαντλημένη, αλλά και βαθιά ανθρώπινη.

Παίζουν πλάι του οι Ντένια Στασινοπούλου, Σαμουήλ Ακινόλα, Πολύδωρος Βογιατζής, Δανάη Καλούτσα, Ιλιάννα Καραπασιά, Ειρήνη Μακρή, Γιώργος Μπουκαούρης, Gary Salomon, Χρήστος Σαπουντζής / Τάκης Σακελλαρίου, Αναστασία Στυλιανίδη, Πήτερ Τζέικς / Γιάννης Τζεδάκης, Δημήτρης Φιλιππίδης και Γιλμάζ Χουσμέν.

Μέσα από την ευρηματική ηχητική και κινησιολογική προσέγγιση, από τα ίδια τα κουζινικά σκεύη γεννιέται ένα ολόκληρο μουσικό σύμπαν. Οι πάγκοι εργασίας μετατρέπονται σε τόπους έντασης και αντιπαράθεσης, ενώ το εστιατόριο μεταμορφώνεται σε μια πιστή μικρογραφία μιας κοινωνίας που ζητά συνεχώς περισσότερα από τους ανθρώπους της, προσφέροντας ολοένα και λιγότερα.

Η ρυθμική διδασκαλία του Γιώργου Μπουκαούρη και η χορογραφία – κινησιολογία του Αλέξανδρου Σταυρόπουλου ενισχύουν αυτή την αίσθηση συλλογικότητας, μετατρέποντας τη σκηνή σε ένα απόλυτα συγχρονισμένο χάος, όπου κάθε σώμα και κάθε κίνηση αποκτούν τη δική τους μουσικότητα.

Στην μετάφραση της Ελένης Κουτσιούμπα, το κείμενο του Γουέσκερ διατηρεί τον ρυθμό και τη ζωντάνια της πρωτότυπης γλώσσας. Η μουσική και το sound design του Παναγιώτη Μανουηλίδη, σε συνεργασία με την ηχοληψία και το sound design του Αγγέλου Κονταξή, δίνουν στην παράσταση τον σφυγμό της κουζίνας. Η χορωδία, υπό τη διδασκαλία των Garry Salomon και Γιλμάζ Χουσμέν, λειτουργεί σαν φωνή του πλήθους, ενώ τα σκηνικά και κοστούμια της Ελένης Στρούλια συνθέτουν έναν ωμό, βιομηχανικό κόσμο. Την ατμόσφαιρα ολοκληρώνει ο σχεδιασμός φωτισμών της Ελίζας Αλεξανδροπούλου, που διαμορφώνει τις εναλλαγές φωτός και έντασης, από το ψυχρό φως της παραγωγής μέχρι τη ζεστή λάμψη του ονείρου.

Διαβάστε κριτική για την παράσταση.

Προπώληση εισιτηρίων: more.com